Οδυσσέας Ανδρούτσος
Επιστολή προς τους Γαλαξιδιώτες:
Στ’ άρματα, αδέλφια!
ΗΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΟΥ Γαλαξειδιώταις, ήτανε φαίνεται από τόν Θεόν γραμμένο ν’ αδράξωμε τά άρματα μίαν ημέρα καί νά χυθούμε καταπάνου στούς τυράννους μας, πού τόσα χρόνια ανελεήμονα μάς τυραγνεύουν. Τί τήν θέλομεν, βρέ αδέρφια, αυτήν τήν πολυπικραμένη ζωή, νά ζούμε αποκάτω στή σκλαβιά, καί τό σπαθί τών Τούρκων ν΄ άκονιέται στά κεφάλια μας; Δεν τηράτε πού τίποτε δέν μας απόμεινε; Αί εκκλησίαις μας γενήκανε τζαμιά καί αχούρια τών Τούρκων, κανένας δέν μπορεί νά πή πώς τάχα έχει τίποτε ιδικό του, γιατί τό ταχύ βρίσκεται φτωχός, σά διακονιάρης στή στράτα. Αί φαμελιαίς μας καί τά παιδιά μας είναι στά χέρια καί τή διάκρισι τών Τούρκων.
Τίποτε, αδέρφια, δέν μάς έμεινε. Δέν είναι πρέπον νά σταυρώσωμε τά χέρια καί νά τηράμε τόν ουρανό. Ο Θεός μάς έδωσε χέρια, γνώσι και νού, άς ρωτήσουμε τήν καρδιά μας καί ό,τι μάς απαντυχαίνη άς τό βάλωμε γρήγορα σέ πράξιν, καί άς είμεθα αδέλφια βέβαιοι, πώς ο Χριστός μας, ο πολυαγαπημένος, θά βάλη τό χέρι Του επάνω μας.
Ό,τι θά κάμωμε, πρέποντας είναι νά κάμωμε μιάν ώρα αρχήτερα, γιατί ύστερα θά χτυπάμε τά κεφάλια μας. Τώρα η Τουρκία είναι μπερδευμένη σε πολέμους, καί δέν έχει ασκέρια νά στείλη καταπάνου μας. Άς ωφεληθούμεν από την περίστασιν οπού ο Θεός, ακούοντας τά δίκαια παράπονά μας, μάς έστειλε διά ελόγου μας. Στ΄ άρματα αδέλφια! Ή νά ξεσκλαβωθούμεν, ή όλοι νά πεθάνωμε, καί βέβαια καλλίτερο θάνατο δέν μπορεί νά προτιμήση κάθε Χριστιανός καί Έλληνας...
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
OΛA ΔYNATA ME THN ΠPOΣEYXH
Το κύριο έργο του ανθρώπου είναι η προσευχή. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να υμνεί τον Θεό. Αυτό είναι το έργο που του αρμόζει. Αυτό μόνο εξηγεί την πνευματική του υπόσταση. Αυτό μόνο δικαιώνει την εξέχουσα θέση του μέσα στη δημιουργία. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να λατρεύει τον Θεό και να μετέχει στη θεία Του αγαθότητα και μακαριότητα.
Αναθέστε όλες τις φροντίδες σας στον Θεό. Εκείνος προνοεί για σας. Μη γίνεσθε ολιγόψυχοι και μην ταράζεστε. Αυτός που εξετάζει τα απόκρυφα βάθη της ψυχής των ανθρώπων, γνωρίζει και τις δικές μας επιθυμίες και έχει τη δύναμη να τις εκπληρώσει, όπως Αυτός γνωρίζει. Εσείς να ζητάτε από τον Θεό και να μην χάνετε το θάρρος σας, Μη νομίζετε ότι, επειδή ο πόθος σας είναι άγιος, έχετε δικαίωμα να παραπονιέστε όταν οι προσευχές δεν εισακούονται. Ο Θεός εκπληρώνει τους πόθους σας με τρόπο που εσείς δεν γνωρίζετε. Να ειρηνεύετε λοιπόν και να επικαλείστε τον Θεό.
Οι προσευχές και οι δεήσεις από μόνες τους δεν μας οδηγούν στην τελειότητα. Στην τελειότητα οδηγεί ο Κύριος, που έρχεται και κατοικεί μέσα μας, όταν εμείς εκτελούμε τις εντολές Του. Και μια από τις πρώτες εντολές είναι να γίνεται στη ζωή μας το θέλημα όχι το δικό μας, αλλά του Θεού. Και να γίνεται με την ακρίβεια που γίνεται στον ουρανό από τους αγγέλους. Για να μπορούμε κι εμείς να λέμε: «Κύριε, όχι όπως εγώ θέλω, αλλά όπως Εσύ. Γεννηθήτω το θέλημά Σου, ως εν ουρανώ και επί της γης». Χωρίς λοιπόν τον Χριστό μέσα μας, οι προσευχές και οι δεήσεις οδηγούν στην πλάνη.
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
Η Δύναμη Του Θεού Είναι Για Σένα
Η διαμόρφωση της σύγχρονης πολυδιάστατης κοινωνίας είναι τέτοια, ώστε να κάνει τη ζωή μας δύσκολη και κουραστική. Η υποβάθμιση του ανθρώπου σε ένα σεξουαλικό, υλιστικό ον και το καθημερινό άγχος, κάνουν τη σύγχρονη ζωή αφόρητη, καταθλιπτική και χωρίς μέλλον. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι: «Που βαδίζει η ανθρωπότητα; Πως θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα βουνά της ηθικής και πνευματικής κατάρρευσης της; Υπάρχει λύση;»
Ο σύγχρονος άνθρωπος για να νικήσει τις αρνητικές δυνάμεις που κάνουν τη ζωή του καταθλιπτική και αφόρητη, χρειάζεται μια ριζική αλλαγή και ανακαίνιση. Αυτό το έργο το κάνει μόνον ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Όταν ο Χριστός έλεγε: «Ελάτε σε μένα όλοι οι κουρασμένοι και οι φορτωμένοι και εγώ θα σας ξεκουράσω» (Ματθ.11:28), το εννοούσε και το πραγματοποιεί. Έτσι, άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις, με πολλά και διαφορετικά προβλήματα, πάθη και αρρώστιες, έρχονται στον Ιησού Χριστό, ελευθερώνονται και γίνονται καινούργιοι και δυνατοί. Το θαύμα της αναγέννησης του ανθρώπου από τον Ιησού Χριστό κάνει τον άνθρωπο έναν καινούργιο και δυνατό άνθρωπο. Άνθρωποι όπως ο τελώνης Ματθαίος, ο διανοούμενος Νικόδημος, ο βουλευτής Ιωσήφ ο από την Αριμαθαία, γυναίκες με ανήθικη ζωή όπως η Σαμαρείτισσα και τέλος η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, που είχε 7 δαιμόνια, όλοι αυτοί βρήκαν την ειρήνη της ψυχής τους, το πιο πολύτιμο και σπάνιο αγαθό της εποχής μας και έγιναν δυνατοί ώστε να κάνουν το καλό.
Όποιος ειλικρινά καταλαβαίνει ότι είναι αδύνατος να αντιμετωπίσει τα σύγχρονα κακά του παρόντος και του μέλλοντος και με ταπείνωση και συντριβή ζητάει τη σωτηρία του αυτός γίνεται ένας καινούργιος άνθρωπος. Ο Ιησούς Χριστός τον ανασταίνει κυριολεκτικά σε μια νέα ζωή. Ο απ. Παύλος βροντοφωνάζει: «Όποιος είναι του Χριστού είναι καινούργιο δημιούργημα, τα παλιά πέρασαν, όλα έγιναν νέα» (Β’ Κορινθ. 5:17). Ο Χριστός που κατοικεί μέσα στον ανακαινισμένο άνθρωπο, τον ικανώνει να αντιμετωπίζει τα πάντα νικηφόρα. Η δυνατότητα αυτή παρέχεται από το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το Άγιο Πνεύμα, που τον προστατεύει καθημερινά, τον βοηθάει, φροντίζει τις ανάγκες του, και τον φωτίζει να παίρνει σωστές αποφάσεις. Όποιος έχει τον Χριστό στη ζωή του, έχει τη μοναδική αυτή δύναμη. Το Άγιο Πνεύμα, τη δύναμη του Θεού.
Μιχάλης Κανταρτζής
Απλή Προσευχή Για Τον Κορωνοϊό
Είναι αναρίθμητα τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Όμως, για τους πιστούς Χριστιανούς υπήρξε η ευκαιρία για αύξηση της αγάπης προς τον συνάνθρωπο μέσω της πίστης στον Χριστό. Ήμουν, λοιπόν, αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας κατά την διάρκεια μιας κατ’οίκον προσευχής μιας αδελφής ψυχής που επιθυμεί την ανωνυμία της, όπου άκουσα τα παρακάτω λόγια και τα δημοσιεύουμε «προς δόξαν Θεού».
«Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον. Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου.
Πέφτουμε στα γόνατα Κύριε, ενώπιον του θρόνου Σου για να Σε παρακαλέσουμε να μας γλυτώσεις από τη φοβερή πανδημία του κορωνοϊού. Κύριε φθάσαμε σ’ αυτή την κατάσταση ένεκα των πολλών μας αμαρτιών και ασθένησε η ψυχή μας, ασθένησε και το σώμα μας. Εσύ επιτρέπεις αυτή τη δοκιμασία, γιατί φθάσαμε στο χείλος της πνευματικής καταστροφής με κίνδυνο να χάσουμε την αθάνατη ψυχή μας. Ο φόβος και η ταραχή που έχει καταλάβει τον κόσμο ας γίνει αφορμή, ώστε να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε σε Σένα, μη έχοντας πού αλλού να καταφύγουμε.
Ο κορωνοϊός να εξαφανισθεί και να δούμε πνευματική αναζωπύρωση και καιρούς αναψυχής, τόσο στην πατρίδα μας, όσο και παγκοσμίως. Γιατί οι άνθρωποι είναι δικά Σου πλάσματα και φέρουν την δική Σου πνοή μέσα τους.
Όλη η γη να γίνει στρατευόμενη Εκκλησία και να μεταφερθεί στον ουρανό στην θριαμβεύουσα Εκκλησία. Διότι Εσύ Κύριε θέλεις όλοι οι άνθρωποι να σωθούν και να έλθουν σε επίγνωση της αλήθειας Σου. Το ίδιο θέλουμε κι εμείς. Για τους Γιατρούς και τους Νοσηλευτές που δίδουν τον αγώνα τους απέναντι στον κορωνοϊό να τους δίνεις δύναμη, κουράγιο και υπομονή να συνεχίσουν την μάχη τους στον πόλεμο που έχουμε με την πανδημία. Στους ασθενείς που νοσηλεύονται, ιδίως οι διασωληνωμένοι, να είσαι δίπλα τους και να τους δίνεις δύναμη, υπομονή και ελπίδα. Κανείς να μη φύγει πριν πει συνειδητά το «Ήμαρτον», αλλά και το «Δόξα Σοι Κύριε». Σε όλους να δώσεις καλή υγεία και πάνω απ’ όλα μετάνοια που πάντοτε όλοι μας την χρειαζόμαστε».
Κ.Γ.
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
Ο Θεός Ακούει Τις Προσευχές Των Παιδιών
Ο θείος Θωμάς ήταν άρρωστος. Υπέφερε από μια πολύ άσχημη ασθένεια. Πολλές φορές έπεφτε στο πάτωμα αναίσθητος. Είχε επιληψία.
Μια μέρα, ο θείος Θωμάς έμεινε στο σπίτι για κάτι δουλειές. Ξαφνικά χτύπησε το κουδούνι της πόρτας και, πριν προλάβει καλά-καλά ν’ ανοίξει, μπήκαν μέσα χαρούμενα τ’ ανίψια του, ο Αντώνης και η Ελενίτσα. Ο θείος Θωμάς αγαπούσε πολύ τον Αντώνη και την Ελενίτσα και έτσι πέρασαν πολύ ευχάριστα λίγες ώρες μαζί.
Ξαφνικά, ο θείος Θωμάς ένιωσε άσχημα και έπεσε αναίσθητος στο πάτωμα. Η Ελενίτσα όμως και ο Αντώνης δεν τρόμαξαν, γιατί πολλές φορές είχαν δει τον αγαπημένο τους θείο σ’ αυτή την κατάσταση. Τα παιδάκια είχαν διαβάσει στην Αγία Γραφή ότι ο Χριστός θεράπευε όσους πήγαιναν κοντά Του κι ότι ο Θεός ακούει τις προσευχές των παιδιών Του. Έτσι, τα παιδιά ύψωσαν τη φωνή τους στον Θεό και προσευχήθηκαν με πίστη στον Χριστό να θεραπεύσει το θείο τους.
Ξέρετε παιδιά ποιο ήταν το αποτέλεσμα της προσευχής; Ο θείος Θωμάς ποτέ πια δεν αρρώστησε από τότε. Ο Θεός τον θεράπευσε τέλεια και οριστικά. Ο Θεός άκουσε την προσευχή του Αντώνη και της Ελενίτσας, όπως ακούει τις προσευχές όλων των παιδιών Του.
Όσοι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό έχουν το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση απ’ την αγάπη τους, να προσεύχονται, ζητώντας από τον Θεό την επέμβασή Του σε δύσκολες καταστάσεις. Εκείνος πάντα είναι έτοιμος να μας ακούσει και να απαντήσει στην προσευχή μας.
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
Η μετάνοια της Ζαμφίρας της τσιγγάνας
Είμαι ιερέας στο παρεκκλήσι των φυλακών Προύνκου στο Κίσιβο (σ.σ. Δημοκρατία της Μολδαβίας). Θέλω όμως να σας διηγηθώ κάτι που συνέβη το φθινόπωρο του 2008.
Σε ένα κελί του χειρουργικού τμήματος βρισκόταν η Ζαμφίρα η τσιγγάνα. Ήταν περίπου 36 ετών, όμορφη και απ’ όσα είχα καταλάβει «ελαφρών ηθών». Ήταν στην φυλακή από τα δεκαέξι της χρόνια, επειδή είχε σκοτώσει το παιδί της, αλλά και για άλλα σοβαρά παραπτώματα. Κανείς δεν τολμούσε να της κάνει παρατήρηση, επειδή είχε ένα κάποιο «κύρος» στον υπόκοσμο.
Μία ημέρα τους εξομολόγησα όλους. Μόνο η Ζαμφίρα δεν εξομολογήθηκε. Τότε την ρώτησα: «Εσύ θα εξομολογηθείς;»
– Όχι δεν θα εξομολογηθώ, γιατί αν θα εξομολογηθώ θα σου πέσουν οι τρίχες από την μύτη.
Μετά από δύο εβδομάδες έστειλα μέσω ενός εθελοντή το Ωρολόγιο στην γυναίκα η οποία έμενε στο ίδιο κελί με την Ζαμφίρα, για να ετοιμασθεί για την αυριανή Θεία Λειτουργία. Αμέσως πετάχτηκε η Ζαμφίρα:
– Θέλω και εγώ να πάω αύριο στην Εκκλησία.
– Όχι, δεν θα πας, επειδή δεν κάθεσαι ήσυχη, της είπε ο εθελοντής.
– Σε παρακαλώ, θέλω να πάω, επέμενε η Ζαμφίρα. Δώσε μου κι εμένα ένα βιβλίο να διαβάσω.
Της έδωσε το Ψαλτήρι. Δεν ξέρω τι διάβασε και πόσο διάβασε, αλλά την επόμενη ημέρα ήρθε και με βρήκε μια συγκρατούμενή της και μου είπε:
– Πάτερ, η Ζαμφίρα δεν είναι καλά στο μυαλό της. Όλη νύχτα έκλαιγε. Διάβαζε και έκλαιγε.
Αφού τους εξομολόγησα όλους, πήγα στην Ζαμφίρα. Ήταν γονατισμένη σε μια γωνία. Φαινόνταν κλαμένη. Δεν έλεγε τίποτα.
– Θέλεις να εξομολογηθείς;
– Ναι πάτερ θα εξομολογηθώ, αλλά δεν θα εξομολογηθώ όπως όλοι οι άλλοι. Θέλω να εξομολογηθώ με δυνατή φωνή, μπροστά σε όλους.
Και όπως στεκόμουν εγώ με το πρόσωπο προς την εικόνα του Χριστού, γύρισε προς τους άλλους κρατουμένους και άρχισε να εξομολογείται δημόσια! Η εξομολόγηση κράτησε 45 λεπτά. Σε κάθε αμαρτία έκλαιγε, έκανε μια μετάνοια και έλεγε: «Παρακαλώ συγχωρέστε με». Αφού τελείωσε σκέφτηκα. «Να την κοινωνήσω;» Σύμφωνα με τους κανόνες του Αγίου Βασιλείου έπρεπε να μην της επιτρέψω να κοινωνήσει για τριακόσια χρόνια με τόσο βαριές αμαρτίες που είχε κάνει.
Σκεφτόμουν τί θα έκανε ο Χριστός μετά από μια τέτοια εξομολόγηση και προσευχόμουν ως εξής: «Κύριε, εάν την κοινωνώ αναξίως, παίρνω εγώ επάνω μου αυτήν την αμαρτία». Την κοινώνησα. Μετά την Θεία Κοινωνία έλαμπε από χαρά και έψελνε «Αλληλούια». Βρισκόταν σε μια τέτοια κατάσταση χαράς που σπάνια συναντάς σε Χριστιανούς που ζουν ελεύθεροι στον κόσμο.
Το βράδυ μου τηλεφώνησε ένας φύλακας: «Πάτερ, η Ζαμφίρα πέθανε!».
Στις 9 το βράδυ έφτασα στην φυλακή και ρώτησα μια φυλακισμένη που είχε κοινωνήσει μαζί της, τί συνέβη και μου είπε:
– Πάτερ, ήταν πολύ χαρούμενη που κοινώνησε. Από το πρωί προσευχόταν στον Θεό, μου μιλούσε για τον Θεό, για τη μετάνοια, για την πίστη και την αγάπη και έκλαιγε για τις αμαρτίες της. Κατά τις οκτώ το βράδυ μου λέει: «Δεν αισθάνομαι καλά, κάτι έχω». Πήγε στο μπάνιο, πλύθηκε, έβαλε τα πιο καλά της ρούχα και είπε: «Εγώ θα πεθάνω τώρα, δώστε μου ένα κερί». Της έφεραν το κερί, γύρισε το κεφάλι της προς τον τοίχο και πέθανε!
Ιερέας Βιορέλ Κοζοκάρου-Κίσιβο,
Από το περιοδικό ”Familia Ortodoxa”, Τεύχος 39, Απρίλιος 2012
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
Οι Δουλειές Του Σπιτιού Μοιράζονται
Η διαμόρφωση και οι ανάγκες της σύγχρονης ζωής, πραγματικές και μη, έχουν αναγκάσει τη γυναίκα που πολλές φορές είναι και μητέρα, να εργάζεται έξω από το σπίτι. Έτσι, είναι πολύ δύσκολο γι’ αυτή να σηκώνει όλο το βάρος των εργασιών του σπιτιού. Όταν, λοιπόν, εργάζονται και οι δύο γονείς, και οι δύο είναι υπεύθυνοι για τις σπιτικές δουλειές. Υπολογίζεται ότι η εργαζόμενη γυναίκα, σύζυγος και μητέρα, εξακολουθεί να κάνει το 80 - 90% των εργασιών του σπιτιού. Αυτό είναι τρομερό φορτίο, που προκαλεί μεγάλη ταραχή και ισορροπία μιας οικογένειας, υπονομεύοντας την ειρήνη και την ενότητα στο σπίτι.
Ο άντρας που είναι συνηθισμένος πριν από το γάμο να μη βοηθάει στο σπίτι, θα πρέπει να ξεπεράσει τα κοινωνικά και ψυχολογικά του προβλήματα και εμπόδια και ν’ αρχίσει να σηκώνει ένα μέρος από τις δουλειές του σπιτιού.
Η παλαιά νοοτροπία ότι το νοικοκυριό είναι γυναικεία δουλειά πρέπει να ξεχαστεί. Είναι αδύνατον στη γυναίκα να τα βγάλει πέρα δουλεύοντας έξω από το σπίτι και φροντίζοντας επίσης και για τις δουλειές του σπιτιού. Ο μύθος που παλαιότερα επικρατούσε ήταν, ότι οι άνδρες δεν μπορούν να κάνουν τις πολλές δουλειές. Κι όμως γίνονται εξίσου καλά και από αντρικά χέρια. Δουλεύοντας κι οι δυο στο σπίτι μοιράζονται τις δουλειές, ενώ βοηθώντας ο ένας τον άλλον και πιο κοντά έρχονται και πιο γρήγορα τελειώνουν. Έτσι, μπορούν να εξοικονομήσουν χρόνο, που θα τον ξοδεύουν σε κοινή επαφή και επικοινωνία μεταξύ τους, αλλά και με τα παιδιά τους.
Μία από τις μεγαλύτερες οικογενειακές φροντίδες είναι το μεγάλωμα των παιδιών. Ο σπουδαιότερος λόγος που η ανατροφή των παιδιών είναι ευθύνη και των δύο γονιών είναι το γεγονός ότι τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο, άσχετα αν είναι βρέφη, παιδιά, έφηβοι ή νέοι. Είναι τρομερό στη σημερινή κοινωνία ο πατέρας να ξοδεύει πολύ λίγο χρόνο την ημέρα με το βρέφος του. Το παιδί μαθαίνει και αναγνωρίζει τη φροντίδα των γονιών. Οι Γερμανοί, την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πήραν 100 βρέφη από Εβραίες μανάδες, τα έκλεισαν σε μια κλινική και έδωσαν εντολή στις νοσοκόμες να τα ταΐζουν, να τα αλλάζουν, να φροντίζουν όλες τις ανάγκες τους, χωρίς να τους λένε ούτε μία λέξη. Τα αποτελέσματα ήταν και τα 100 βρέφη να πεθάνουν από μαρασμό.
Ο Θεός μάς έδωσε τα παιδιά μας για να τα αγαπάμε και να τα μεγαλώνουμε με τη φροντίδα και της μητέρας και του πατέρα. Δεν υπάρχει καλύτερη, αποδοτικότερη, ωφελιμότερη επένδυση για τον πατέρα και τη μητέρα από το να προσφέρουν το χρόνο τους στα παιδιά τους από την βρεφική ηλικία.
Μιχάλης Κανταρτζής
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
Φυλακές Ανηλίκων Αυλώνα (ΕΚΚΝΑ)
Λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν ένεκα του κορωνοϊού δεν μπορέσαμε φέτος να επισκεφθούμε το ΕΚΚΝΑ, όπως επί σειρά ετών πραγματοποιούσαμε με επιτυχία κάθε χρόνο.
Επειδή όμως η αγάπη μας και η σκέψη μας είναι πάντα κοντά στα παιδιά, κινητοποιηθήκαμε αρκετοί αδελφοί, συγκεντρώσαμε και λίγο πριν τα Χριστούγεννα αποστείλαμε (όπως φαίνεται και στη φωτογραφία) πολλά πράγματα πρώτης ανάγκης, τα οποία τους είναι απαραίτητα, ιδιαιτέρως τώρα μέσα στην πανδημία. Τα παιδιά αυτά δεν έχουν επισκεπτήρια και κανένας δικός τους άνθρωπος δεν τους πηγαίνει τα πράγματα που χρειάζονται.
Η Διοίκηση των Φυλακών προσφέρει μόνον τα βασικά, που βέβαια δεν επαρκούν να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών και να απαλύνουν τον πόνο τους στο δύσκολο χώρο που ζουν. Γι’ αυτό το λόγο μας απέστειλε την παρακάτω ευχαριστήρια επιστολή. Οφείλουμε να φερθούμε ανθρώπινα στα παιδιά αυτά, φέρνοντας τον εαυτό μας στη δική τους θέση.
Ελπίζουμε, με την βοήθεια του Θεού, την επόμενη χρονιά να πάμε αυτοπροσώπως. Να μεταφέρουμε το λόγο του Θεού και να γλυκάνουμε τις ψυχές τους, ώστε να πάρουν την ελπίδα και την δύναμη από τον Θεό να αντέξουν τον εγκλεισμό τους. Γιατί η εντολή του Θεού και η προτροπή Του είναι: «Στην φυλακή ήμουν και με επισκεφθήκατε».
