Μάιος - Ιούνιος 2021
Η Επιμονή Με Την Προσευχή
Μην απογοητεύεσαι, όταν δεν λαμβάνεις αμέσως ότι ζητάς με την προσευχή. Ο Κύριος είπε «κρούετε» (Ματθ. 7:7) για να μας υποδείξει, ότι αν αμέσως δεν ανοίξει την πόρτα, να επιμένουμε. Εις ενίσχυση δε των λόγων του τούτων φέρνει και το παράδειγμα του πατρός λέγοντας: «Μα ποιος από σας είναι δυνατόν, αν του ζητήσει το παιδί του ψωμί, να του δώσει λιθάρι;» (Ματθ. 7:9).
Οι άνθρωποι, όταν επιμένεις, δυσαρεστούνται και σε θεωρούν βαρετό και ενοχλητικό. Ο Θεός όμως ουδέποτε σε βαριέται, αλλά τουναντίον οργίζεται όταν δεν επιμένεις. Στην επιμονή σου πάντοτε ανταποκρίνεται, μερικές φορές μάλιστα όχι αμέσως, για να σε αναγκάσει να επιμένεις κτυπώντας την πόρτα, οπωσδήποτε όμως απαντά λίγο αργότερα. Επίμενε λοιπόν και είναι βέβαιο, ότι θα εισακουσθείς.
Για να σου εξαλείψει μάλιστα κάθε αμφιβολία και να σε διδάξει ότι δεν αρκεί μόνον να προσευχόμαστε, αλλ’ ότι πρέπει να ζητάμε και ωφέλιμα πράγματα κατά την προσευχή, ανέφερε το παραπάνω παράδειγμα του πατέρα. Ώστε αν δεν έλαβες ότι ζήτησες, τούτο προήλθε εκ του ότι δεν ζήτησες άρτο, αλλά πέτρα. Το ότι είσαι υιός, δεν αποτελεί προσόν για να εισακουσθείς, αλλ’ εμπόδιο, διότι αν και έχεις αυτή την ιδιότητα, ζητάς ανώφελα πράγματα.
Μη ζητάς, λοιπόν, τίποτε το κοσμικό και εφήμερο, αλλά μόνον πνευματικά και εξάπαντος θα εισακουσθείς και θα τα λάβεις. Παράδειγμα τούτου είναι ο Σολομώντας που ζήτησε ότι έπρεπε και αμέσως το έλαβε (Γ’ Βασιλ. 3:3)
Εκ τούτου εξάγεται, ότι δύο πράγματα απαιτούνται από τον προσευχόμενο για να εισακουσθεί: πρώτον να επιμένει πολύ στην αίτησή του και δεύτερον να ζητά ότι είναι πρέπον και νόμιμο. Και εσείς, λέγει ο Κύριος, αν και είσθε πατέρες, περιμένετε να σας ζητήσουν τα παιδιά σας, και τότε τους δίδετε, ότι ζητούν, αν τούτο είναι ωφέλιμο σ’ αυτά, αλλιώς να προβάλλετε άρνηση.
Τούτο, λοιπόν, έχοντας υπ’ όψη μην απομακρύνεσαι, έως ότου λάβεις. Μη αποχωρείς, έως ότου ανοίξει η θύρα. Αν με τέτοια απόφαση προσέλθεις και πες: «Αν δεν λάβω, δεν θα φύγω», να είσαι βέβαιος ότι εξάπαντος θα λάβεις, αρκεί αυτά που ζητείς να είναι σύμφωνα προς το θέλημα του Θεού και το δικό σου πνευματικό συμφέρον.
(«Η προσευχή το πανίσχυρον των πιστών όπλον»,
Ιωάν. Χρυσοστόμου, σελ. 38, 39)
Μάιος - Ιούνιος 2021
Υπέροχη και θαυμαστή Ζωή
«Τη γαρ χάριτι έστε σεσωσμένοι δια πίστεως. Και τούτο
ουκ εξ υμών, Θεού το δώρον. Ουκ εξ έργων, ίνα μη τις
καυχήσεται» (Εφεσ. 2:8,9)
Η μεγαλύτερη αλήθεια είναι ότι υπάρχει τρόπος να αλλάξει ο άνθρωπος, να γίνει ένας καινούργιος άνθρωπος και να ζει μια νέα υπέροχη ζωή.
Όταν ο σύγχρονος, τρομερά κουρασμένος άνθρωπος πιστέψει ότι μπορεί ν’ αλλάζει ριζικά η ζωή του, τότε και μόνον τότε θα γίνει ένα καινούργιο δημιούργημα. Όταν ο Θεάνθρωπος, ο Κύριος της ζωής και του θανάτου, έλθει στη ζωή του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος αλλάζει. Η ανανέωση που φέρνει ο Σωτήρας είναι τέλεια και ολοκληρωμένη. Η αναδημιουργία της ζωής του είναι το θαύμα των θαυμάτων. Ο Κύριος που «ζωοποιεί τους νεκρούς και καλεί τα μη όντα ως όντα» (Ρωμ. 4:17), είναι ο μόνος που έχει τη δύναμη να ζωντανέψει πνευματικά το σύγχρονο άνθρωπο.
Είπε ο Σωτήρας του ανθρώπου: «Εγώ ήλθα για να έχουν τα πρόβατά μου (οι πιστοί) ζωή, και μάλιστα ζωή περίσσια» (Ιωάν. 10:10). Η ζωή που κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο, χαρούμενο, είναι η ζωή που προσφέρει ο Ιησούς Χριστός. Με το Χριστό στη ζωή του αυξάνεται πνευματικά, κάθε μέρα και περισσότερο. Μακριά από το Χριστό, ο σύγχρονος άνθρωπος ζει και θα συνεχίζει να ζει μια ζωή άγχους και κατάθλιψης. Με το Χριστό στη ζωή του, θα ζει κάθε μέρα όλο και περισσότερο μια ζωή ειρήνης, γαλήνης και πνευματικής ηρεμίας.
Όλα αυτά τα υπέροχα και θαυμαστά που κάνει ο Θεός στον άνθρωπο, τα προσφέρει δωρεάν. Όλα γίνονται από αγάπη και με αγάπη.
Ο άνθρωπος σώζεται, ελευθερώνεται, γίνεται ευτυχισμένος και χαρούμενος, γιατί ο Ιησούς Χριστός πρόσφερε τον εαυτό Του πάνω στο σταυρό για τη σωτηρία του. Στην Αγία Γραφή διαβάζουμε: «Τη γαρ χάριτι έστε σεσωσμένοι δια πίστεως. Και τούτο ουκ εξ υμών, Θεού το δώρον. Ουκ εξ έργων, ίνα μη τις καυχήσεται» (Εφεσ. 2:8,9).
Αυτή τη μεγάλη και θαυμαστή αλήθεια, την παρουσιάζουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, οι Ιεράρχες μας, οι ιερείς και οι θεολόγοι και την βροντοφωνάζουν τα ορθόδοξα χριστιανικά έντυπα.
Το περιοδικό «Σωτήρ», στις 31 Οκτωβρίου 2004 και στη σελίδα 404, μας λέγει ότι θα σωθούμε όχι με τα δικά μας κατορθώματα, αλλά με τον ανυπέρβλητο πλούτο της χάριτος του Θεού.
Διότι «χάριτί έστε σεσωσμένοι». Με τη θεία χάρη και μόνον μ’ αυτήν μπορούμε να αποκτήσουμε την σωτηρία μας. Η σωτηρία μας δεν προέρχεται από εμάς, «τούτο ουκ εξ υμών, Θεού το δώρον». Είναι δώρο Θεού. Δεν σωζόμαστε από τα δικά μας έργα για να μην έχει κανείς το δικαίωμα να καυχηθεί. Διότι ως άνθρωποι, αλλά κυρίως και ως Χριστιανοί, δημιουργηθήκαμε για να μένουμε ενωμένοι με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό στη γη, αλλά κυρίως αιώνια στη βασιλεία Του.
Μόνοι μας, λοιπόν, δεν μπορούμε να φθάσουμε στον ουρανό. Με τις δικές μας δυνάμεις δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα. Το δρόμο προς τον ουρανό τον άνοιξε ο Χριστός μας, αλλά και τα εφόδια για να τον διέλθουμε πάλι Εκείνος μας τα δίνει. Μας δίνει τη χάρη Του πλούσια. Κάθε φορά που πέφτουμε στην πορεία μας, φορτωμένοι από τα δυσβάστακτα βάρη των αμαρτιών μας, Εκείνος μας δίνει την δυνατότητα με το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως να λυτρωνόμαστε από αυτά και να σηκωνόμαστε πάλι όρθιοι!!!
Το μήνυμά μας, λοιπόν, είναι, ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αναγεννηθεί, να σωθεί, να ελευθερωθεί, να γίνει ένας καινούργιος άνθρωπος με μετάνοια και πίστη, δωρεάν, κατά χάριν, χωρίς να κάνει αυτός απολύτως τίποτα, εκτός της μετάνοιας και της πίστης στο Χριστό.
Μιχάλης Κανταρτζής
Χωρίς Τον Χριστό Δεν Θέλω Τίποτα
«Η ζωή χωρίς τον Χριστό, ο θάνατος χωρίς τον Χριστό, η αλήθεια χωρίς τον Χριστό, ο ήλιος χωρίς τον Χριστό και τα σύμπαντα χωρίς Αυτόν, όλα είναι τρομερή ανοησία, ανυπόφορο μαρτύριο, σισύφειο βάσανο, κόλαση…
Και ο Θεός ο ίδιος, αν δεν είναι ο Χριστός, είναι κόλαση. Δεν θέλω, ούτε την αλήθεια χωρίς τον Χριστό, ούτε τη δικαιοσύνη χωρίς τον Χριστό, ούτε τον Θεό χωρίς τον Χριστό. Δεν τα θέλω με κανένα τρόπο. Θα δεχτώ κάθε είδους θάνατο. Ας με θανατώσετε με όποιον τρόπο θέλετε, αλλά χωρίς τον Χριστό δεν θέλω τίποτα. Ούτε τον εαυτό μου, ούτε τον ίδιο Θεό, ούτε τίποτα άλλο ανάμεσά μας. Δεν θέλω, δεν θέλω, δεν θέλω».
Μιχάλης Κανταρτζής
Χωρίς Τον Χριστό Δεν Θέλω Τίποτα
«Η ζωή χωρίς τον Χριστό, ο θάνατος χωρίς τον Χριστό, η αλήθεια χωρίς τον Χριστό, ο ήλιος χωρίς τον Χριστό και τα σύμπαντα χωρίς Αυτόν, όλα είναι τρομερή ανοησία, ανυπόφορο μαρτύριο, σισύφειο βάσανο, κόλαση…
Και ο Θεός ο ίδιος, αν δεν είναι ο Χριστός, είναι κόλαση. Δεν θέλω, ούτε την αλήθεια χωρίς τον Χριστό, ούτε τη δικαιοσύνη χωρίς τον Χριστό, ούτε τον Θεό χωρίς τον Χριστό. Δεν τα θέλω με κανένα τρόπο. Θα δεχτώ κάθε είδους θάνατο. Ας με θανατώσετε με όποιον τρόπο θέλετε, αλλά χωρίς τον Χριστό δεν θέλω τίποτα. Ούτε τον εαυτό μου, ούτε τον ίδιο Θεό, ούτε τίποτα άλλο ανάμεσά μας. Δεν θέλω, δεν θέλω, δεν θέλω».
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
Μάιος - Ιούνιος 2021
Κοινός Πνευματικός Πατέρας
Κατά την διάρκεια της κοινής πορείας του άνδρα και της γυναίκας μέσα στον γάμο, είναι φυσικό να υπάρξουν στιγμές δύσκολες. Στιγμές κατά τις οποίες και οι δύο βλέπουν και βιώνουν «του βίου την θάλασσαν υψουμένην». Είναι οι περιστάσεις κατά τις οποίες φανερώνεται η ανθρώπινη αδυναμία, κλονίζεται η πίστη στον Θεό και η ελπίδα στο μέγα έλεός Του, κλονίζεται η αγάπη της συζυγικής ενώσεως.
Στις δύσκολες αυτές στιγμές είναι αποφασιστικής σημασίας η ύπαρξη ενός κοινού Πνευματικού πατέρα, που θα σταθεί με διάκριση και αγάπη δίπλα στο ζευγάρι. Αυτός ο Πνευματικός θα προσπαθήσει κατ’ αρχήν, με τον φωτισμό της Χάριτος και την πείρα που έχει, να διαγνώσει ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα και να βρει την κατάλληλη λύση. Στη συνέχεια, θα πλησιάσει με την ίδια διακριτική αγάπη τους δύο συζύγους, ως καλός Σαμαρείτης και θα προσπαθήσει να επιθέσει στην τραυματισμένη συζυγική αγάπη το έλαιον της θείας ευσπλαχνίας και τον καλό οίνο της φιλανθρωπίας του Χριστού.
Ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος από τους δύο έπεσε σε σοβαρή αμαρτία, ο Πνευματικός θα βοηθήσει τον αμαρτήσαντα να απαλλαγεί από το πάθος που τον τυραννά και τον μη αμαρτήσαντα να δεχθεί με πνευματικό τρόπο το γεγονός: δηλαδή να συμπονέσει τον/την σύζυγο που τραυματίσθηκε πνευματικά, και να πλησιάσει με αγάπη και συγχωρητικότητα, ώστε και οι δύο να χωρέσουν μαζί (συγχωρήσουν) στην τραυματισμένη οικογένεια. Ο μακαριστός γέροντας Παΐσιος έλεγε: «Οι Άγιοι μάς βοηθούν να καταλάβουμε ποια πρέπει να είναι η στάση μας, σ’ αυτούς που έπεσαν στην αμαρτία. Πρέπει να είναι πόνος αγάπης. Ας τους βοηθήσουμε να νοιώσουν την αγάπη του Θεού. Ήπιαν το φαρμάκι της αμαρτίας. Ας γευθούν τη γλύκα του θείου ελέους».
Όλη αυτή η εργασία του Πνευματικού ασφαλώς θα συνοδεύεται από την έμπονη και καρδιακή προσευχή του για το ζεύγος που κινδυνεύει να καταποντιστεί από τα κύματα της αμαρτίας. Θα είναι διαρκής η επίκληση Εκείνου που έχει την επιθυμία και τη δύναμη να ηρεμήσει τα κύματα, αλλά περιμένει να καταφύγουμε εμείς, με την ελεύθερη βούλησή μας, στην αγάπη Του.
(Το μυστήριο του γάμου, Ιερομ. Γρηγορίου, σελ 45,46)
Μάιος - Ιούνιος 2021
Λόγος Εις Την Ανάστασιν
Είδες της αναστάσεως τα κατορθώματα; Διπλό θάνατο πεθάναμε εμείς και διπλή άρα περιμένουμε τώρα ανάσταση. Εκείνος απλό θάνατο πέθανε, κι έτσι, απλή ανάσταση αναστήθηκε. Πώς; Θα σας το εξηγήσω. Πέθανε ο Αδάμ και κατά το σώμα και κατά την ψυχή. Πέθανε και με την αμαρτία και με την φύση. «Αν σήμερα φάγητε από του ξύλου, θανάτω αποθανείσθε».
Δεν πέθανε όμως την ίδια μέρα με την φύση, αλλά μονάχα με την αμαρτία. Ο ένας ήταν θάνατος της ψυχής, ο άλλος, ο δεύτερος, ήταν θάνατος του σώματος. Κι όταν ακούσεις θάνατο της ψυχής, μη νομίσεις ότι πεθαίνει η ψυχή. Η ψυχή είναι αθάνατη. Ο θάνατος της ψυχής είναι η αμαρτία και η αιωνία κόλαση. Γι’ αυτό κι ο Χριστός λέγει: «Μη φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι. Φοβήθητε δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα απολέσαι εν γεένη». Όπως έλεγα, διπλός είναι ο θάνατος σε μας. Επομένως και διπλή πρέπει να είναι η ανάστασή μας. Στον Χριστό ήταν απλός θάνατος. Διότι ο Χριστός δεν αμάρτησε. Αλλά και ο απλός θάνατός Του για μας συνέβη. Δεν χρωστούσε να τον υποστεί Εκείνος. Διότι δεν ήταν ένοχος αμαρτίας, άρα ούτε και θανάτου. Γι’ αυτό Εκείνος μεν ανέστη την ανάσταση την από απλό θάνατο. Ενώ εμείς, έχοντας πεθάνει διπλό θάνατο, διπλή ανάσταση έχουμε. Μια φορά αναστηθήκαμε χθες από την αμαρτία. Ταφήκαμε μαζί Του στο βάπτισμα και εγερθήκαμε μαζί Του μες από το βάπτισμα. Η μία, λοιπόν, είναι αυτή η ανάσταση, δηλαδή η απαλλαγή από τα αμαρτήματα. Η δε ανάσταση η δεύτερη είναι εκείνη του σώματος. Η πρώτη είναι πολύ μεγαλύτερη από τη δεύτερη. Διότι πολύ σπουδαιότερο είναι να απαλλαγεί κανείς από την αμαρτία, παρά να αναστηθεί σωματικά.
Τσάμικος
Όταν η αγνή πίστη στο Θεό εμποτίζει την καθημερινή ζωή του τόπου, τότε και ο στιχουργός, αφιλτράριστα πλέον την αποτυπώνει σε στίχους. Κάπως έτσι θα κατέληξε και ο Νίκος Γκάτσος στη δημιουργία των παρακάτω στίχων, που με τόση ευστοχία περιγράφουν μέσα σε λίγες στροφές τον πόθο για την λευτεριά που κορυφώθηκε με τον αγώνα του ’21. Στίχοι, που τους έντυσε με εξαιρετική μουσική ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις και τους τραγούδησε τόσο χαρακτηριστικά ο Μανώλης Μητσιάς, παραδίδοντας σε μας έναν εξαιρετικό τσάμικο χορό, για να θυμόμαστε με χαρά τους αγώνες των προγόνων μας, με το αίμα των οποίων ζούμε σήμερα, αίμα που έχυσαν «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Κι έτσι να παραδειγματιζόμαστε, όλες οι γενιές.
Στα κακοτράχαλα τα βουνά
με το σουράβλι και το ζουρνά
πάνω στην πέτρα την αγιασμένη
χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι.
Ο Νικηφόρος κι ο Διγενής
κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.
Δική τους είναι μια φλούδα γης
μα εσύ Χριστέ μου τους ευλογείς
για να γλιτώσουν αυτή τη φλούδα
απ’ το τσακάλι και την αρκούδα.
Δες πως χορεύει ο Νικηταράς
κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς.
Από την Ήπειρο στο Μοριά
κι απ’ το σκοτάδι στη λευτεριά
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του χάρου αλώνια.
Κριτής κι αφέντης είν’ ο Θεός
και δραγουμάνος του ο λαός.
Μάιος - Ιούνιος 2021
ΠΕΡΙ TOY ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Χρειαζόμαστε Τη Χάρη Του Αγίου Πνεύματος
O Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει: «Το Άγιο Πνεύμα είναι ζωή και πρόξενος ζωής, είναι το φως και χορηγεί φως, είναι αφ’ εαυτού αγαθό και πηγή αγαθότητος. Πνεύμα ευθές, ηγεμονικό, θέτει όρια, κάνει τους ανθρώπους ναούς δικούς Του, οδηγεί, ενεργεί όπως θέλει, διανέμει χαρίσματα. Είναι Πνεύμα υιοθεσίας, αλήθειας, σοφίας σκέψεων, γνώσεων, ευσεβείας, βουλής, δυνάμεων. Δια του Αγίου Πνεύματος γνωρίζεται ο Πατήρ και δοξάζεται ο Υιός».
Ο πιστός Χριστιανός γνωρίζει πολύ καλά πως χωρίς το Άγιο Πνεύμα δεν υπάρχει πνευματική ζωή. Χωρίς τον χορηγό της ζωής δεν μπορεί να υπάρξει ζωή. Ό,τι είναι για τη σωματική ύπαρξη ο αέρας, είναι για την πνευματική μας υπόσταση η παρουσία του Αγίου Πνεύματος.
Τι πραγματοποιεί το Τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας; Τα πάντα. «Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το Άγιο. Αυτό αρδεύει την πνευματική ξηρασία μας και γονιμοποιεί τα σπέρματα της αρετής που ο ουράνιος Γεωργός ρίχνει στην ψυχή μας. Αυτό μας τονώνει στους πνευματικούς αγώνες. Αυτό μας φωτίζει για την εξερεύνηση και κατανόηση της αλήθειας» (Ζωή, 27.2.2002).
Το Άγιο Πνεύμα θέλει να μας χρησιμοποιήσει σαν άγια αγγεία, που θα ξεχειλίσουν τη δύναμή Του στον κόσμο που τόσο την έχει ανάγκη.
Δεν υπάρχει περίπτωση ο άνθρωπος να επιθυμεί το Άγιο Πνεύμα στη ζωή του και ο Κύριος να μην το δίνει. Η προσευχή στο Άγιο Πνεύμα, που όλοι γνωρίζουμε και την ακούμε σε κάθε ακολουθία στην Εκκλησία, μας το βεβαιώνει: «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της Αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον Αγαθέ τας ψυχάς ημών». Ελθέ και σκήνωσον. Και όταν το ζητάμε μέσα από την καρδιά μας, τότε μάς πλημμυρίζει η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Χωρίς τη χάρη Του δεν μπορούμε να ζήσουμε την χριστιανική ζωή.
Μιχάλης Κανταρτζής
Μάιος - Ιούνιος 2021
Παιδική Γωνιά
Άλφα, Βήτα, Γάμα, Δέλτα…
Η Ελενίτσα είχε μάθει το αλφάβητο στο σχολείο και ήταν πολύ χαρούμενη. Οι γονείς της ήταν πιστοί Χριστιανοί και συχνά της διάβαζαν όμορφες ιστορίες από την Αγία Γραφή.
Ιδιαίτερα της άρεσε η ιστορία του Δανιήλ, ο οποίος, όταν τον έριξαν στο λάκκο με τα λιοντάρια, προσευχήθηκε στον Θεό κι έτσι τα λιοντάρια δεν τον έφαγαν, αλλά ξάπλωσαν ήσυχα κοντά του.
Ένα πρωινό η Ελενίτσα πήγαινε στο σχολείο. Η μαμά της την έντυσε καλά και της έβαλε ένα όμορφο καπελάκι, που της άρεσε πολύ. Έξω φυσούσε πολύ δυνατά. Καθώς προχωρούσε, έφτασε κοντά στο γήπεδο του χωριού, αλλά εκείνη την ώρα ένα δυνατό φύσημα του αέρα πήρε ξαφνικά το καπέλο της και το πέταξε πίσω από τον ψηλό τοίχο του γηπέδου. Τώρα, τι θα έκανε; Θυμήθηκε την προσευχή του Δανιήλ, που τον άκουσε ο Θεός και τον βοήθησε. Μα αυτή δεν ήξερε να προσεύχεται.
Ξαφνικά, σταύρωσε τα χεράκια της κι άρχισε να λέει το Άλφα, Βήτα, Γάμα, Δέλτα… Ενώ η Ελενίτσα έλεγε το αλφάβητο, κάποιος από το δρόμο που παραξενεύτηκε όταν την άκουσε, την πλησίασε και τη ρώτησε τι κάνει μέσα στο κρύο.
– Προσεύχομαι, κύριε, απάντησε η Ελενίτσα.
– Μα εσύ δεν προσεύχεσαι, της απάντησε, λες το Άλφα, Βήτα.
– Ναι, κύριε, μα επειδή δεν ξέρω να προσεύχομαι, λέω στον Θεό τα γράμματα κι Αυτός που ξέρει, θα τα ενώσει και θα καταλάβει τι θέλω.
– Και τι θέλεις από τον Θεό; ξαναρώτησε ο κύριος.
– Να, κύριε, ο αέρας πήρε το καπέλο μου πίσω από τον τοίχο και ζητάω να μου το φέρει πίσω.
Τότε ο άγνωστος κύριος πήδησε τον τοίχο και σε λίγο της έδωσε το καπέλο λέγοντας:
– Μικρή μου, άλλη φορά να ζητάς βοήθεια από ανθρώπους, γιατί ο Θεός δεν ακούει προσευχές σαν τη δική σου.
Η Ελενίτσα, αφού τον ευχαρίστησε, του απάντησε:
– Αν δεν άκουγε, όμως, την προσευχή μου, δεν θα έστελνε εσάς να μου δώσετε το καπελάκι μου.
Και συνέχισε το δρόμο της.
Ο Θεός, παιδιά, ακούει και απαντά στις προσευχές μας, όταν είναι απλές και ειλικρινείς.
Εσύ που διάβασες την ιστορία μας, προσεύχεσαι άραγε;
Μάιος - Ιούνιος 2021
Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος
Τρείς Μέρες Προσευχή Και Νηστεία
O Πορφύριος δεν περιοριζόταν να δίνει μόνο συμβουλές αγάπης, αλλά θυσιαζόταν ο ίδιος για την αγάπη που δίδασκε. Κάποτε ανέλαβε προσωπικά, με τη συνεργασία εκλεκτού φίλου, την αντιμετώπιση δύσκολου προσωπικού μου προβλήματος. Σε μια κρίσιμη φάση του, που έπρεπε να μιλήσει καθαρά ο Θεός μέσα από γεγονότα, σήμανε συναγερμό προσευχής και νηστείας. Ειδοποίησε το φίλο κι εμένα, ότι σε συγκεκριμένες τρείς ημέρες θα προσευχηθούμε θερμά και θα κρατήσουμε αυστηρά νηστεία. Αυτό και έγινε και ο Θεός μίλησε, με τα γεγονότα που ακολούθησαν. Θαύμασα το πνεύμα της αυτοθυσίας του Γέροντα και αισθάνθηκα ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη απέναντί του, διότι προς χάριν μου προσευχήθηκε ειδικά ένα τριήμερο, και νήστεψε αυστηρά, παρά την εύθραυστη υγεία του. Την ίδια ευγνωμοσύνη ένιωσα απέναντι στον εκλεκτό φίλο και πνευματικό τέκνο του Γέροντα.
(Ανθολόγιον Συμβουλών π. Πορφυρίου, σελ 60-62)