Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
Τι είναι ο Φόβος Θεού;
Υπάρχουν δύο μορφές Θείου φόβου: Κατά την πρώτη, επειδή φοβάσαι τον Θεό δεν κάνεις το κακό, ενώ κατά την δεύτερη, επειδή φοβάσαι τον Θεό κάνεις το καλό. Κανείς δεν μπορεί να αποκτήσει τον θείο φόβο, αν δεν ελευθερωθεί από όλες τις βιοτικές μέριμνες. Τότε ο νους, κινείται από τον φόβο του Θεού και ελκύεται στην αγάπη της αγαθότητάς Του.
(Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ)
Υπαπαντή του Κυρίου
Αποτελεί μεγάλη θρησκευτική γιορτή η Υπαπαντή του Κυρίου. Ας θυμηθούμε το γεγονός, που παρόμοιο γίνεται και σήμερα.
Σύμφωνα με τον Ιουδαϊκό νόμο, μετά τη γέννηση του πρωτότοκου, πήγαιναν οι γονείς στο ναό του Σολομώντος με το παιδί τους για να το αφιερώσουν στον Θεό, με μία προσφορά που την όριζε ο νόμος. Έτσι, ο Ιωσήφ και η Μαρία ήρθαν με το παιδί (τον Ιησού) στο ναό. Εκεί ιερέας ήταν ο Συμεών, άνθρωπος δίκαιος και ευσεβής. Ο Θεός τον είχε διαβεβαιώσει ότι δεν θα πέθαινε, πριν δει «τον Χριστόν του Κυρίου».
Η Αγία Γραφή μας λέει ότι ο Συμεών τον πήρε στην αγκαλιά του και γεμάτος αγαλλίαση είπε: «Νυν απολύεις τον δούλον Σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα Σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το Σωτήριόν Σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών…» (Λουκ. 2:29).
«Τώρα ας πεθάνω», είπε, «αφού έπιασα στα χέρια μου τον Σωτήρα του κόσμου». Ασύλληπτη χαρά ένιωσε στα βάθη της ψυχής του ο Άγιος Συμεών. Προφήτευσε και άλλα ο Άγιος Συμεών για τον Χριστό. Είπε: «Ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον» (Λουκ. 2:34).
Πράγματι, διαίρεσε τους Ισραηλίτες η διδαχή του Χριστού. Πολλοί τον αγάπησαν απεριόριστα, ενώ άλλοι τον αντιμετώπισαν με μίσος, με εχθρότητα, μέχρι που τον οδήγησαν στη σταύρωση.
Πράγματι αντιλεγόμενο σημείο ο Χριστός, σωτηριολογικό και παγκόσμιο το κήρυγμά του: «Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και ειδωλολάτρης, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα. Όλοι σας είστε ένας, χάρη στον Ιησού Χριστό» (Γαλ. 3:28). Σε όλους ίση η αγάπη Του και η θυσία Του.
Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες (Οσίου Παϊσίου)
Περιμένοντας Τον Θάνατο
Χειμώνας του 1976 και είχε πέσει πολύ χιόνι στο Άγιον Όρος. Επικρατούσε μεγάλη κακοκαιρία. Οι δρόμοι και τα μονοπάτια είχαν αποκλειστεί. Ο Γέροντας αποκλεισμένος στο καλύβι του, βρίσκονταν σε δύσκολη θέση. Κρυμμένος, φορώντας το ράσο, το ζωστικό, τα «μοναχικά» παπούτσια τα χιλιοεπισκευασμένα, προσεύχονταν. Ένα ράσο με τετραγωνικά νοικοκυρεμένα μπαλώματα, λίγο ξεθωριασμένο. Ένα γυαλισμένο από τη χρήση κουκούλι, ένα σκουφάκι … όλα πεντακάθαρα, πεταμένα πάνω στο ανάλαφρο ασκητικό του κορμάκι. Σκελετωμένο σώμα, μια μορφή γλυκύτατη, γεμάτη ουράνια γαλήνη που αγκάλιαζε την ευγενέστατη αρχοντική παρουσία του. Και πάνω του ένας μπαλωμένος χιτώνας «μοναχικός», κάτι σαν πουλόβερ που μάταια προσπαθούσε να τον προστατεύσει από την παγωνιά.
Φωτιά μέσα στο καλύβι δεν μπορούσε να ανάψει, γιατί τα σπίρτα είχαν μουσκέψει από την υγρασία. Έλιωνε χιόνι και έπινε νερό. Για δύο ολόκληρες ημέρες δεν έφαγε τίποτε, ήταν νηστικός. Τον βασάνιζε και ένας πυρετός μαζί με ρίγη και κοιλιακό άλγος. Την τρίτη ημέρα του αποκλεισμού είπε: «Όπως φαίνεται ... θα πεθάνω». Ξαπλωμένος, αδύναμος στο κρεβατάκι που είχε το σχήμα του φέρετρου, είχε δίπλα του κρεμασμένο το σχήμα του παπά-Τύχωνα. Το τοποθέτησε πάνω στο σκελετωμένο σώμα του και άρχισε να λέει την ευχή, περιμένοντας με χαρά και ανυπομονησία το θάνατο!
Ξαφνικά έγινε ένα θαυμαστό γεγονός, αληθινό θαύμα. Ένιωσε το αδύναμο κορμάκι του να φλέγεται από μια θεϊκή δύναμη. Αισθάνθηκε να βγαίνει από το καλύβι του Τιμίου Σταυρού και να τα βλέπει όλα καθαρά, φωτεινά μέσα σε ουράνιο φως! Είδε «εν πνεύματι» όλη τη φύση, όλη την κτίση, τα δένδρα, τα ζώα, τα πουλιά, τα αστέρια, τη θάλασσα … να δοξολογούν τον Δημιουργό τους Θεό! Ταυτόχρονα άκουσε μια φωνή να του λέει: «Όλα αυτά έγιναν για τον άνθρωπο».
Κάποια στιγμή τελείωσε το θεϊκό αυτό γεγονός και επανήλθε ο Γέροντας στην προηγούμενη κατάσταση. Μόνο που τώρα ήταν όλα διαφορετικά. Είχε αποκτήσει μεγάλες υπεράνθρωπες δυνάμεις και αντοχές τόσες, ώστε να αντέξει και τις υπόλοιπες ημέρες, που έμεινε μόνος και αποκλεισμένος από τα χιόνια, χωρίς τροφή και ζεστασιά.
Βίωσε ο π. Παΐσιος ημέρες τέλειας εγκατάλειψης και βρέθηκε κοντά στο θάνατο. Δεν είχε καμία ανθρώπινη συντροφιά και παρηγοριά. Είχε όμως δίπλα του τον Θεό και αυτό του έφτανε.
Όταν αντικρίζεις τέτοιους γέροντες, τέτοιους ασκητές, υποψιάζεσαι ότι μετά θάνατον θα ευωδιάζουν το άρωμα της άφθαρτης και αιώνιας ζωής. Είναι οι μυστικοί θησαυροί του Αγίου Όρους, που κάποιοι φεύγουν απ’ αυτόν τον κόσμο ανεξιχνίαστοι.
Δεν συνέβη ευτυχώς αυτό με τον Γέροντα Παΐσιο. Γιατί, παρότι το μεγαλύτερο μέρος του βίου του ήταν άγνωστο στους πολλούς, στα τελευταία είκοσι χρόνια πριν την οσιακή κοίμησή του, ο Χριστός τον αποκάλυψε στους ανθρώπους.
Μετά την εμπειρία αυτή ο Γέροντας είχε την επιθυμία να πεθάνει μόνος, χωρίς καμία βοήθεια, στερημένος από κάθε ανθρώπινη παρηγοριά. Αναζητούσε τη θεϊκή παρηγοριά, τη θερμή παρουσία του Θεού και στο θάνατό του.
(«Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες», Μιλ. Βιτάλης, σελ. 153,154,155)
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021
BOHΘEIA ΣTOYΣ ΛAOYΣ
H OPΘOΔOΞH IEPAΠOΣTOΛH
Ινδονησία
Με τους ενορίτες κατά τον εορτασμό της Υπαπαντής στον Ι. Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μοτζοκέρτο
Με τη χάρη του Θεού συνεχίζεται το έργο της Ιεραποστολής στην Ινδονησία, χωρίς βεβαίως να λείπουν και οι δυσκολίες, η σοβαρότερη των οποίων είναι η αντιμετώπιση των φανατισμένων μουσουλμάνων, που δεν θέλουν να προβάλλεται το έργο της Εκκλησίας μας, αλλά και γενικά ο χριστιανισμός.
Στην Ανατολική Ιάβα έχουμε τέσσερεις ενορίες σε τρείς πόλεις. Στο Μοτζοκέρτο, όπου βρίσκεται και η έδρα του ιεραποστολικού μας κλιμακίου, έχουμε είκοσι πέντε (25) χριστιανούς. Στην ενορία της Σουραμπάγια έχουμε τριάντα (30) πιστούς, ενώ στο Τζέμπερ έχουμε είκοσι (20). Στην Κεντρική Ιάβα, στο Μποϊολάς, όπου είναι υπεύθυνος ο π. Μεθόδιος Σρο Γκουνάρτζο, υπάρχουν τέσσερεις ενορίες με εκατόν πενήντα (150) περίπου Χριστιανούς συνολικά. Οι ενορίες μας είναι: της Αγίας Αικατερίνης, του Αγίου Φανουρίου που κτίστηκε από τον Ιεραποστολικό Σύνδεσμο (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός), της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που ανακαινίσαμε πρόσφατα και των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.
Δόξα τω Θεώ που μας χαρίζει υγεία και δύναμη, γι’ αυτό μπορούμε να κρατούμε το έργο 21 χρόνια τώρα. Ευχαριστούμε όμως και όλους εσάς, που μας στηρίζετε στην προσπάθειά μας.
(Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός,
Αριθ. Τεύχους 121, σελ. 226-231)
Θεοφάνεια στην θάλασσα της Σουραμπάγια με τους πιστούς της ενορίας του Αγίου Παϊσίου
Θεία Λειτουργία στον Ι. Ναό Αγίου Φανουρίου στο Μποϊολάς
Ποιο Θα Είναι Το 2021;
Θα είναι αυτός ο χρόνος που επιθυμούμε να είναι. Αυτός που πιστεύουμε ότι θα είναι. Αυτός που περιμένουμε να είναι. Αν το επιθυμούμε, το πιστεύουμε και το περιμένουμε, τότε θα είναι καλός για μας.
Αν αγαπάς, θα ζήσεις μια ζωή αγάπης. Αν μισείς, θα ζήσεις μια ζωή μίσους. Αν είσαι του Θεού, θα ζήσεις με τον Θεό και θα ζήσεις μια ευτυχισμένη ζωή. Αν δεν είσαι του Θεού, θα ζήσεις χωρίς τον Θεό και θα ζήσεις δυστυχισμένος. Ζούμε, γινόμαστε, πετυχαίνουμε, δυστυχούμε ή ευτυχούμε ανάλογα με αυτό που υπάρχει μέσα μας. Το μυαλό και η καρδιά φτιάχνονται. Είναι όργανα της θέλησής μας. Τα πλάθουμε εμείς όπως θέλουμε, είτε για το καλό είτε για το κακό.
Θα είναι, λοιπόν, ο χρόνος αυτός, το 2021, ο χρόνος της ζωής σου, αν ζητήσεις το Θεό στη ζωή σου. Όταν θα είσαι του Θεού, τότε ακόμα και οι αντιξοότητες της ζωής θα σου χαρίσουν ανεκτίμητα οφέλη. Όταν ο άνθρωπος είναι με τον Θεό, τότε ο Θεός είναι μαζί του και το μυαλό του και η καρδιά του λειτουργούν σωστά. Έτσι, καθώς σκέφτεται και αισθάνεται σωστά, ενεργεί σωστά. Έτσι, γεμίζει τη ζωή του με πράξεις που βοηθούν την κοινωνία, ευχαριστούν τον Θεό και κάνουν τον ίδιο τον άνθρωπο ευτυχισμένο. Ο άνθρωπος του Θεού ζει μόνιμη ζωή χαράς, ικανοποίησης και ευτυχίας.
Για να είναι ο καινούργιος χρόνος ένας ευτυχισμένος χρόνος για σένα, θα πρέπει να ζεις με την προσδοκία μιας καλύτερης ζωής. Η προσδοκία είναι η μεγαλύτερη ευλογία που έβαλε ο Θεός μέσα μας. Πίστεψε ότι ο Θεός έχει ένα λαμπρό χρόνο για σένα. Κοίταξε μπροστά και βλέπε το χέρι του Θεού να σε οδηγεί και να σου δείχνει μεγάλα και θαυμαστά στη ζωή σου. Μια φορά κάποιος ρώτησε τον Ελευθέριο Βενιζέλο πώς τα καταφέρνει και προβλέπει καταστάσεις. Ο Βενιζέλος του είπε: «Κοίταξε μπροστά σου και πες μου τι βλέπεις;» Εκείνος του απάντησε: «Ένα βουνό.» «Κοίταξε καλά», του είπε ο Βενιζέλος. Εκείνος πάλι απάντησε: «Ένα βουνό». Τότε ο Βενιζέλος του είπε: «Εγώ βλέπω το βουνό, αλλά βλέπω πίσω από το βουνό την τάδε πόλη, το τάδε χωριό, την τάδε χώρα».
Η ευλογημένη προσδοκία δημιουργεί εικόνες που καθώς προβάλλονται στο μέλλον, γίνονται σιγά-σιγά πραγματικότητα. Όταν τις εμπειρίες μας, τις γνώσεις μας, τα γεγονότα, τα πάρουμε από την πλευρά του Θεού, τότε επιτυγχάνουμε μεγάλα και θαυμαστά. Ο Ιερεμίας λέει: «Κάλεσέ με (λέει ο Θεός) και θα σου απαντήσω, θα σου αναγγείλω μεγάλα πράγματα που δεν γνωρίζεις ούτε μπορείς να τα γνωρίσεις» (Ιερεμίας 33:3). Οι αποτυχίες στη ζωή είναι αρρωστημένες, μεγεθυμένες αρνητικές καταστάσεις και πεποιθήσεις. Ενώ οι επιτυχίες είναι φυσιολογικές, πραγματικές και θετικές καταστάσεις και πεποιθήσεις.
Ο Λέων Τολστόι στα 50 του χρόνια ήταν αγνωστικιστής και ζούσε μια δυστυχισμένη ζωή. Όταν όμως μια μέρα, ενώ περπατούσε στο δάσος ήλθε στο νου του ο Θεός, αμέσως κάτι άλλαξε και στο νου και στην καρδιά και στο σώμα του. Έτσι, από τότε πίστεψε ότι τότε μόνο ζεις, όταν γνωριστείς με το Θεό.
Για να ζεις, λοιπόν, ευτυχισμένος και ελεύθερος το 2021, πρέπει να έχεις το Θεό μέσα σου. Αν, λοιπόν, θέλεις τον Θεό στη ζωή σου το χρόνο αυτό, ζήτησε τον Χριστό, αναγνωρίζοντας την αμαρτωλότητά σου και θα Τον έχεις τώρα και για όλα σου τα χρόνια που θα ζήσεις. Ο Θεός χαρίζει ζωή, ζωή άφθονη και ζωή αιώνια. Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, κεφ. 3 και χωρίο 16, διαβάζουμε: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο τον μονογενή του Υιό, για να μην χαθεί όποιος πιστεύει σ’ Αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια». Από σένα, λοιπόν, εξαρτάται ποιο θα είναι το 2021.
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2020
Ο κορωναϊός και ο πνευματικός ιός
Πόσο πολύ μοιάζουν μεταξύ τους!
O ιός είναι αόρατος, δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. Όταν βρει το σώμα σε αδυναμία, μπαίνει μέσα και μολύνει τα κύτταρα μας.
Για να νικηθεί ο ιός πολλές φορές χρειάζεται ενισχύσεις, τα λεγόμενα «φάρμακα» που ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού. Στην αρχή η προσπάθεια είναι να μειωθούν τα συμπτώματα, ώστε να έχει χρόνο ο οργανισμός να σκοτώσει τον ιό και να πάψει να μολύνει τον οργανισμό. Πολλές φορές η μάχη αυτή κρατάει καιρό και στο διάστημα της αγωγής, ο ιός έχει καταφέρει να καταστρέψει πολλά στοιχεία του οργανισμού.
Η ανάρρωση αφορά, τόσο στην ανάληψη δύναμης, αλλά στην αποκατάσταση της υγείας όλων των οργάνων του σώματος, ώστε να επανέλθει στην αρχική του ακεραιότητα. Αυτό μπορεί κάποιος να το πει και σωτηρία.
Ο πνευματικός, τώρα, ιός που μολύνει την ψυχή ονομάζεται με τον γενικό όρο «κακός λογισμός». Είναι κι αυτός «αφανής», «αόρατος» και βρίσκεται γύρω μας, αναμένοντας την ώρα που το ανοσοποιητικό σύστημα της ψυχής θα ασθενήσει. Αν διαβάσουμε την ιστορία της πτώσης των πρωτοπλάστων, θα διαπιστώσουμε πόσο κακό έκανε στην ανθρώπινη φύση η είσοδος αυτού του κακού λογισμού, του ιού της διαβολής, αυτού που στη συνέχεια παραμόρφωσε την εικόνα του Θεού στο νου της Εύας και του Αδάμ εν συνεχεία.
Όταν ο λογισμός μπει στο νου τον μολύνει, διαστρεβλώνει τον οφθαλμό της ψυχής και μεταστρέφει την πορεία της προς την παραμόρφωση, προς μια ψεύτικη εικόνα, φανταστική. Ουσιαστικά αιχμαλωτίζει το νου, τον καθιστά ανίκανο να δει τον Θεό, να κατανοήσει την ομορφιά του Ευαγγελίου και μετά καταστρέφει την ειρήνη της ψυχής, δημιουργώντας αναστάτωση και ταραχή. Τελικά «νεκρώνει» την ψυχή, την καθιστά ανίκανη να πράξει το αγαθό.
Αν αφεθεί ο ιός να δρα ανενόχλητα, χωρίς να γίνει αντιληπτός, η καρδιά μας γίνεται σκληρή, πορώνεται, χωρίς ειρήνη, κινείται με εμπάθεια, αρχίζει να κοιτά αλαζονικά τον πλησίον, γίνεται αχάριστη και η μία αμαρτία (πάθος) διαδέχεται την άλλη, με αποκορύφωμα την πλήρη αιχμαλωσία της καρδιάς και την αμαύρωσή της. Η χάρις του Θεού πλέον δεν έχει χώρο να ενεργεί εντός του ανθρώπου και έτσι το Πανάγιο Πνεύμα δεν αναπαύεται εντός της ψυχής, γιατί απλά η καρδιά δεν Τον γνωρίζει, δεν Τον αναγνωρίζει, δεν Τον κατανοεί.
Πως ενεργεί ο ιατρός όταν δει πως υπάρχει μόλυνση από τον ιό; Πρωτίστως θέτει σε απομόνωση τον ασθενούντα, ώστε να μην μολύνει και άλλους. Οι πλησίον του οφείλουν να κρατούν αποστάσεις, να μην έρθουν σε επαφή με τον ιό, γιατί ο ιός είναι μεταδοτικός (έτσι την «πάτησε» και ο Αδάμ).
Δυστυχώς, πολλοί θεωρούν πως δεν υπάρχει ο κορωναϊός, πως δεν υπάρχουν ανάγκες για περιοριστικά μέτρα, πως όλα αυτά επιβάλλονται με δόλο για τον έλεγχο των συνειδήσεων. Επίσης, δυστυχώς, όπως υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν πως δεν υπάρχει ο πνευματικός ιός, ακόμα περισσότεροι δεν πιστεύουν πως οι κακοί λογισμοί είναι πραγματικά κακοί. Ακόμα δε πολλοί αρνούνται πως υπάρχουν λογισμοί, αλλά απλώς ενεργούν υποσυνείδητα, χωρίς να εξετάζουν εάν η ψυχή τους είναι υγιής.
Βέβαια, για να κατανοήσει κανείς αν είναι υγιής, θα πρέπει να έχει σημείο αναφοράς. Κι αυτό το σημείο αναφοράς είναι ο ίδιος ο Χριστός. Είναι η ειρήνη, η χαρά, η χρηστοήθεια και η πραότητα που πηγάζουν από Αυτόν. Συμπτώματα της ασθένειάς μας είναι η τραχύτητα της ψυχής, η αλαζονεία και η υπερηφάνεια, η έλλειψη χαράς και ειρήνης, η νευρικότητα και η καυστικότητα, η κριτική η κακόβουλη, κλπ. Όταν η ψυχή δεν χαίρεται με την προσευχή, με την εκζήτηση του Θεού, με την ευχαρίστηση στον εκκλησιασμό κλπ, τότε πιθανότατα έχει μολυνθεί από τον κακό λογισμό. Το ποιος είναι αυτός, θα φανεί όταν πάμε στον γιατρό, τον πνευματικό μας. Τα «φάρμακα» είναι ήδη στη φαρέτρα των πνευματικών γιατρών, των ιερέων: η μετάνοια, η μελέτη της Αγίας Γραφής, η προσευχή, η εξομολόγηση, η θεία Κοινωνία, η εμπιστοσύνη στο Θεό, η επιθυμία για τήρηση των εντολών του Θεού. Από τους λογισμούς μας ξεκινούν και οι παραξενιές μας (Άγιος Παΐσιος).
Η υγεία της ψυχής μας εξαρτάται απόλυτα από τους λογισμούς που η ψυχή μας δέχεται να υπάρχουν στο νου. Ο καλός λογισμός βρίσκεται στον Χριστό και στους Αγίους Του που τον μιμήθηκαν. Ας προσέχουμε συνεχώς τον εαυτό μας, να φρουρούμε την καρδιά και το νου, ώστε ο Θεός να κατοικεί πλούσια εντός μας, να γίνει η ψυχή μας δοχείο χάριτος του Θεού, να γίνουμε Ναός (κατοικητήριο) του Θεού.
Αυτή είναι η σωτηρία μας, όταν ο Χριστός κατοικεί εντός μας με πληρότητα ουράνιας ζωής. Τότε και μόνο τότε η ψυχή δεν θα μολύνεται. Μέχρι τότε όμως χρειαζόμαστε μια συνεχή θεραπευτική αγωγή, να παίρνουμε τα φάρμακα της Εκκλησίας, τα πνευματικά «φάρμακα» μας, ώστε να αποκτήσουμε την υγεία της ψυχής, μιας ψυχής για την οποία ο ίδιος ο Θεός έγινε όμοιος με εμάς, ερχόμενος στον κόσμο μας για να μας θεραπεύσει, από αγάπη πολύ για μάς. Οι Άγιοί μας είναι η πιστοποίηση της εν Χριστώ θεραπείας. Ο Θεός μας θέλει όλους υγιείς, ακέραιους, σωσμένους και αγιασμένους. Καλόν αγώνα στη νίκη ενάντια στον ιό των κακών λογισμών.
Βοναζούντας Αντώνιος, Κατηχητής
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2020
Το Άγιο Πνεύμα είναι η πρώτη μας ανάγκη
Tο Άγιο Πνεύμα είναι ο «Εκπρόσωπος» της Αγίας Τριάδας στη γη. Είναι Θεός «ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Ο Θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός». Χωρίς το Άγιο Πνεύμα δεν γίνεται τίποτα καλό στη ζωή του ανθρώπου. Οτιδήποτε υπάρχει καλό, χρήσιμο, ωφέλιμο και ευεργετικό για τον άνθρωπο, για την κοινωνία και τα έθνη είναι από το Άγιο Πνεύμα.
Για να έρθει πνευματική αφύπνιση στην Πατρίδα μας, θα πρέπει το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει με δύναμη όπως στην Πεντηκοστή, ώστε να φέρει συντριβή και μετάνοια στο λαό μας. Ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο είναι η μοναδική ελπίδα μας για καλύτερες μέρες. Η προσευχή όλων μας που αγαπάμε τον Κύριο πρέπει να είναι θερμή, συνεχώς και με πίστη: «Ο Κύριος, πριν από τη Δευτέρα Παρουσία να οδηγήσει σε συντριβή και μετάνοια πολλούς συμπατριώτες μας.» Ο Κύριος θέλει και μπορεί να ζωοποιήσει το λαό μας.
Όλα τα θαύματα που έκανε ο Ιησούς Χριστός τα έκανε με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Ο Κύριος, αν και μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη θεότητά Του με θαύματα που έκανε, προτίμησε να χρησιμοποιήσει την ανθρώπινη φύση Του με τη δύναμη και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο Ίδιος ο Κύριος εβεβαίωσε την αλήθεια αυτή, λέγοντας στους Φαρισαίους: «Αν εγώ δια του Πνεύματος του Θεού εκβάλω τα δαιμόνια, αυτό σημαίνει ότι έφθασε σε σας η βασιλεία του Θεού» (Ματθ. 12:28).
Η προσοχή όλων των ανθρώπων πρέπει να είναι στο Άγιο Πνεύμα που είναι ο χορηγός όλων των αγαθών. Η προσευχή μας πρέπει να είναι το Άγιο Πνεύμα να έρθει και να ελέγχει όλους μας για τις αμαρτίες μας (Ιωάν. 16:8). Πάρα πολύ επιτυχημένα η «Φωνή Κυρίου» της 25.9.90 γράφει: «Το Άγιο Πνεύμα κατοικεί στον άνθρωπο, όταν ο ίδιος το ζητήσει και όταν η ζωή του είναι μία άσκηση, μία προσευχή γι’ αυτήν την ενοικίαση.» Ο Κύριος θα φέρει καιρούς αναψυχής (Πραξ. 3:20) στη ζωή μας, στην Εκκλησία μας και στην Πατρίδα μας. Πότε; Όταν αυτοί που αγαπούν τον Κύριο προσευχόμαστε συνέχεια να έρθει το Άγιο Πνεύμα να μας γεμίσει και να κυριαρχήσει στη ζωή μας, όπως ακριβώς πολλάκις ακούγεται στις Εκκλησίες: «ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών».
Ο Κύριος ανυπομονεί να μας γεμίσει με τη δύναμή Του και το θάρρος να ζήσουμε και στο όνομα του Ιησού Χριστού να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να σωθούν από την αμαρτία, να ελευθερωθούν από τα πολλά σύγχρονα πάθη και τους πολυποίκιλους δαιμονισμούς και να θεραπευτούν από τις ασθένειες. Η δύναμη του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας, είναι η πρώτη μεγάλη ανάγκη. Χρειαζόμαστε απαραίτητα το Άγιο Πνεύμα να είναι ενεργό στη ζωή μας.
Μιχάλης Κανταρτζής
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2020
Χριστός Γεννάται!
Tί φυσικότερο απ’ το να γεννήσει μια παντρεμένη γυναίκα; Αλλά και τί πιο παράδοξο απ’ το να γεννήσει παιδί μια παρθένα, δίχως άνδρα, και να παραμείνει παρθένα; Γι’ αυτό λοιπόν μπορούμε να ερευνούμε ό,τι γίνεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους. Ό,τι όμως συμβαίνει με τρόπο υπερφυσικό, ας το σεβόμαστε σιωπηλά. Όχι γιατί είναι επικίνδυνο, αλλά γιατί είναι ανερμήνευτο.
Αλλά πρόσεξε και κάτι ακόμα: Δεν έπλασε ο Κύριος κάποιο άλλο σώμα για να εμφανιστεί στη γη. Πήρε το σώμα του ανθρώπου, για να μη φανεί ότι περιφρονεί την ύλη από την οποία δημιουργήθηκε ο Αδάμ. Ήρθαν έτσι, Θεός και άνθρωπος, σε μυστική ένωση. Κι ο διάβολος, που είχε υποδουλώσει τον άνθρωπο, τράπηκε σε φυγή.
Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, αλλά γεννιέται ως Θεός. Αν προερχόταν, όπως εγώ, από έναν κοινό γάμο, πολλοί θα θεωρούσαν απάτη τη γέννησή Του. Γι’ αυτό γεννιέται από παρθένα. Γι’ αυτό διατηρεί τη μήτρα της άθικτη. Γι’ αυτό διαφυλάσσει την παρθενία της ακέραιη, για να γίνει ο παράξενος τρόπος της γεννήσεως αιτία ακλόνητης πίστεως.