Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2021
Ένας Θαυμαστός Άσημος Μοναχός
Στον άγιο Ιερώνυμο οφείλουμε τη βιογραφία ενός τέτοιου «άσημου» Οσίου, που έζησε στα τέλη του 4ου αιώνα, του Αββά Απολλώ.
Δεκαπέντε μόλις χρόνων πήγε στην έρημο της Αιγύπτου ο Απολλώς. Και ήταν τόση η αγάπη του για τον Χριστό, τόσος ο ζήλος του για την άσκηση, τόση η φλόγα για την αρετή, ώστε, σε λίγα μόνο χρόνια, έφτασε με τα μοναχικά του καλέσματα σε υψηλά πνευματικά μέτρα, ζηλευτά ακόμα και από γέροντες ασκητές.
Μια φορά δημιουργήθηκε κάποια διαμάχη ανάμεσα σε δύο χωριά, το ένα χριστιανικό και το άλλο ειδωλολατρικό. Ο Όσιος μεσολάβησε για να τους συμφιλιώσει. Ο αρχηγός των ειδωλολατρών, όμως, άνθρωπος σκληροτράχηλος, του το ξέκοψε:
- Όσο ζω εγώ, ειρήνη δεν πρόκειται να γίνει!
- Έ, τότε ας γίνει όπως είπες, αποκρίθηκε ο Όσιος. Θα πεθάνεις εσύ κι έτσι θα επικρατήσει ειρήνη. Το σώμα σου η γη δεν θα το δεχτεί. Θα το πετάξει έξω και θα το φάνε τα θηρία. Πράγματι, ο αδιάλλακτος αρχηγός πέθανε την ίδια μέρα. Τον έθαψαν, αλλά μετά από λίγο το σώμα του ξεθάφτηκε με τρόπο ανεξήγητο κι έγινε τροφή των αγριμιών. Οι άπιστοι χωρικοί, βλέποντας την πρόρρηση του Οσίου να πραγματοποιείται, πίστεψαν στον Χριστό και βαπτίστηκαν όλοι Χριστιανοί.
Άλλοτε πάλι έπεσε μεγάλη πείνα σ’ όλη τη Θηβαΐδα. Οι άνθρωποι κατέφυγαν στον Όσιο με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, ζητώντας του βοήθεια. Εκείνος τους υποδέχθηκε ευσπλαχνικά και τους έδωσε πρόθυμα τα ελάχιστα τρόφιμα που είχαν απομείνει για τον ίδιο και τους υποτακτικούς του. Επειδή, όμως, οι πεινασμένοι ήταν πολλοί, ζήτησε να του φέρουν και τα τελευταία ψωμιά, δύο-τρία όλα κι όλα. Αφού προσευχήθηκε, στράφηκε στο λαό και φώναξε.
- Πιστεύετε ότι το χέρι του Κυρίου μπορεί να πολλαπλασιάσει αυτά τα ψωμιά;
- Πιστεύουμε! Απάντησαν μ’ ένα στόμα.
Τότε αναφώνησε:
- Έτσι λέει το Πνεύμα το Άγιο: Τούτα τα ψωμιά να μην λείψουν ως το καλοκαίρι, οπότε θα έρθει η νέα σοδειά.
Και ο λόγος του Αββά Απολλώ, ή μάλλον ο λόγος του Θεού, εκπληρώθηκε στο ακέραιο. Όλος ο λαός τρεφόταν καθημερινά, για τέσσερις ολόκληρους μήνες, μ’ εκείνα τα ψωμιά!
Χάρη στα ευεργετικά του θαύματα, που σαγήνευαν τις ψυχές περισσότερο κι από τις διδαχές του, «επίστευσεν άπασα η Αίγυπτος εις τον Χριστόν».
Έτσι, λοιπόν, «έργω και λόγω» κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο, ο Αββάς Απολλώς έφυγε από τον κόσμο τούτο σε βαθιά γεράματα, αφήνοντας πίσω του πέντε χιλιάδες μαθητές και αναρίθμητες χιλιάδες Χριστιανούς.
(«Πάντα τα έθνη», τεύχος 158, σελ. 28)
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2021
Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος
Ο Θεός Δεν Τιμωρεί
Ο Γέροντας ζούσε την αγάπη της Καινής Διαθήκης και με το κριτήριο της αγάπης αυτής τα αξιολογούσε όλα. Κάποτε του μιλούσα για την ηθική κρίση της εποχής μας, η οποία, με τα εκπληκτικά οπτικοακουστικά μέσα τηλεπικοινωνίας, έχει πάρει την μορφή παγκόσμιας επιδημίας δαιμονικής αποστασίας, που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία από πλευράς εκτάσεως και βάθους της. Ο Γέροντας συμφωνούσε λυπημένος και δεν μιλούσε. Μόλις όμως του είπα ότι φοβούμαι, πως ο Θεός θα επιτρέψει σκληρότατες τιμωρίες για να συνετισθούμε, αντέδρασε με τα λόγια: «Όχι, ο Θεός δεν τιμωρεί, ο άνθρωπος αυτοτιμωρείται, απομακρυνόμενος από τον Θεό. Είναι, ας πούμε: Εδώ νερό, εκεί φωτιά. Είμαι ελεύθερος να διαλέξω. Βάζω το χέρι μου στο νερό, δροσίζομαι, το βάζω στη φωτιά, καίγομαι.»
Φιλανθρωπία
Φίλος ασκητικών τάσεων επιθυμούσε να κρατήσει για τις ατομικές του ανάγκες ένα μικρό χρηματικό ποσό και τα υπόλοιπα χρήματα που έβγαζε από την εργασία του, να τα μοιράζει σε ελεημοσύνες, όμως δίσταζε να μένει με τόσα λίγα χρήματα. Είπε το λογισμό του στον Γέροντα κι εκείνος του απάντησε: «Ευλογημένε, κάθεσαι και ασχολείσαι με τέτοιες λεπτομέρειες! Κράτα για τον εαυτό σου όσα χρήματα θέλεις, και δώσε όλη την προσπάθειά σου στο πώς να αγαπήσεις περισσότερο τον Χριστό κι όλα αυτά τα ζητήματα θα λυθούν μόνα τους.»
Καλοί Λογισμοί
Κάποια μέρα, που ήμασταν μαζί στο αυτοκίνητο φίλου, περνούσαμε έξω από μια κατασκήνωση τσιγγάνων. Τη γνωστή εικόνα της κατασκηνώσεώς τους την πλαισίωναν μαγνητόφωνα, που έπαιζαν στη διαπασών λαϊκά τραγούδια της προτιμήσεως των τσιγγάνων. Ο Γέροντας σιωπούσε, ενώ εγώ, με το λογισμό μου, ταλάνιζα τους ανθρώπους αυτούς, γενικά για το πολιτιστικό τους επίπεδο και ειδικότερα για τις ακουστικές τους επιλογές. Τότε άκουσα το Γέροντα να διακόπτει τους λογισμούς μου, με τα λόγια: «Οι καημένοι οι τσιγγάνοι, τι να κάνουν, βάζουν τα τραγούδια αυτά, για να παρηγορηθούν από τα βάσανά τους». Εγώ απόρησα. Αποδέχεται, λοιπόν, σκέφθηκα, ο Γέροντας τις μουσικές προτιμήσεις τους; Κι ο Γέροντας, πάλι «γνούς τους διαλογισμούς μου», είπε: «Δεν λέω βέβαια ότι είναι καλά αυτά τα τραγούδια.»
(Ανθολόγιον Συμβουλών Γέροντος Πορφυρίου, σελ. 64, 65)
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2021
Διακονία Προς Τους Ανθρώπους Και Ησυχαστική Ζωή
Καθημερινά ένα ανθρώπινο ποτάμι προσκυνητών κατευθυνόταν στην Παναγούδα. Άνθρωποι από παντού, κάθε τάξης και μορφωτικού επιπέδου ανεβοκατέβαιναν το μονοπάτι που διέσχιζε το Κουτλουμουσιανό λιβάδι. Όλοι σχεδόν είχαν την ίδια αγωνία, να μπορέσουν να τον συναντήσουν.
Συνειδητοποιούσαν οι επισκέπτες, ότι όσο πλησίαζαν στο κελλάκι του Γέροντα Παϊσίου, τόσο οι χτύποι της καρδιάς τους για τον ασκητή της αγάπης που επιτελούσε θαύματα, δυνάμωναν. Έτσι έκαναν πράξη την επιθυμία τους να τον επισκεφτούν.
Μία ατμόσφαιρα μυστηρίου επικρατεί, που σε κάνει να θέλεις αχόρταγα να βυθίζεσαι στην ησυχία της προσευχής και της σιωπής. Εδώ δεν υπάρχει κοσμική απραξία, πλήξη, ραθυμία. Δεν υπάρχει στους πολλούς έπαρση, αλαζονεία. Τα κεφάλια είναι σκυμμένα, τα βήματα αργά, αλλά όχι νωχελικά.
Το νιώθεις, ότι όσο πλησιάζουν στο κελί του Γέροντα οι μέριμνες, οι ανησυχίες, οι έννοιες υποχωρούν μπροστά στο βάθος της προσωπικής, μυστικής ζωής του Παϊσίου.
Ακόμα και οι αμύητοι στην πνευματική ζωή αντιλαμβάνονται την καλά κρυμμένη αγιότητα. Όχι ασφαλώς με τον τρόπο που την κατανοούν οι εκλεκτοί, οι μαθητές του Χριστού, αλλά με έναν τρόπο χαριτωμένο, παιδικό, λίγο ανώριμο, αλλά καθαρό.
Οι πιο έμπειροι στην πνευματική ζωή μιλούσαν στους αμύητους επισκέπτες για την άλλη ζωή με πολλή θέρμη και συνάμα με αφέλεια ελκυστική, σαν να μιλούσαν για τα κτήματά τους. Άρεσε στους κατηχούμενους, στους νεοφώτιστους ο πληθωρικός και άδολος τρόπος τους.
Μα το επίκεντρο ήταν ο Άγιος Παΐσιος, η αγνή ψυχή και η ανιδιοτελής αγάπη του. Η ασκητική πνευματική του παράδοση που από μικρό παιδάκι καλλιεργούσε από την εποχή της Κόνιτσας...
Όταν τελικά τον συνάντησαν οι νεοφώτιστοι προσκυνητές, αιφνιδιάστηκαν με την απλότητα και την καθαρότητά του. Ο αυθεντικός ασκητής είχε κερδίσει, πότε με τη σιωπή και πότε με τη σοφία των λόγων του, τις καρδιές τους. Αφυπνίζονταν από τα λόγια και κυρίως από το παράδειγμά του και ένιωθαν ευλογημένοι από τη συνάντηση μαζί του.
(Μιλτιάδης Βιτάλης
«Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες»,
Του Αγ. Παϊσίου, σελ. 170-171)
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2021
Το Έργο Του π. Τιμόθεου Στη Μπούνια του Κονγκό
Μαθητεύοντας γύρω από την Αγία Τράπεζα
Σε μια μικρή περιοχή στο κεντρο-ανατολικό τμήμα της Αφρικής, στο Κονγκό, ένας σιωπηλός εργάτης του Ευαγγελίου, ο π. Τιμόθεος, εργάζεται σκληρά για να συντηρήσει το ιεραποστολικό του κέντρο, στην Μπούνια, όχι μόνο πνευματικά, αλλά και υλικά και μαθησιακά.
Οι ανάγκες πολλές και οι δυσκολίες ακόμα περισσότερες. Οι συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζεται είναι για εμάς τους «Δυτικούς» άγνωστες εμπειρικά, για εκείνους όμως, τρόπος ζωής. Με προσευχή και αγάπη προς κάθε άνθρωπο συντηρεί και τρέφει πνευματικά και υλικά εκατοντάδες συνανθρώπων μας και δίνει χαμόγελο και ειρήνη Θεού στις καρδιές τους.
Οι πόροι δεν έρχονται από τον «ουρανό», αλλά από ανθρώπους που οδηγούνται από αγάπη Θεού και διάθεση να βοηθήσουν το θεάνθρωπο έργο του π. Τιμόθεου. Η Αδελφότητά μας έχει αγκαλιάσει το έργο του.
Ο Θεός να ευλογεί όλους εκείνους που βοηθούν με τον τρόπο τους το έργο της σωτηρίας των Αφρικανών αδελφών μας.
Γεμάτη νιάτα η Εκκλησία
Αμέτρητες μερίδες φαγητού
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2021
Μας Αγάπησε Και Μας Έδωσε Τον Χριστό
Το πιο ευχάριστο και θαυμαστό γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι ότι ο Θεός μας αγάπησε και μας αγαπάει τόσο πολύ, ώστε έδωσε τον Υιόν Του, τον Ιησού Χριστό, να πεθάνει πάνω στο σταυρό για τις αμαρτίες μας. Το τονίζουμε και πάλι. Τόσο μεγάλη είναι η αγάπη του Θεού, ώστε έδωσε ό,τι πολυτιμότερο είχε για να δημιουργήσει ξανά τον άνθρωπο και να τον κάνει ευτυχισμένο και χαρούμενο. Επιτέλους ας ξυπνήσουμε. Ο Θεός έδωσε τον Υιό Του τον Μονογενή να πεθάνει για τις αμαρτίες μας πάνω στο σταυρό.
Ο Θεός μέσα στους αιώνες «επιθύμησε, επιθυμεί και θα συνεχίσει να επιθυμεί» να κάνει τον άνθρωπο ελεύθερο, ευτυχισμένο και ικανοποιημένο από τη ζωή του. Τα Χριστούγεννα, λοιπόν, είναι η γιορτή της μεγάλης αγάπης του Θεού στον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος όμως, αντί να ευχαριστήσει το Θεό, αντί να ταπεινωθεί και να ζει μαζί Του, ν’ αγαπάει τον συνάνθρωπό και να υπηρετεί το Θεό, γέμισε με υπερηφάνεια και αλαζονεία. Θέλησε να φτάσει και να ξεπεράσει το Θεό, κι έτσι από κυρίαρχος της γης κατάντησε δούλος και ανίκανος να αποκτήσει και να διατηρήσει την πιο στοιχειώδη χαρά.
Ο Θεός όμως συνεχίζει να αγαπάει τον άνθρωπο. Τον αγαπάει με τα καλά του και με τα άσχημά του. Αυτό είναι το μήνυμα των Χριστουγέννων. Η γέννηση του Θεανθρώπου στη φάτνη της ασήμαντης Βηθλεέμ ήταν η αρχή μιας νέας ζωής για τον άνθρωπο. Μιας ζωής που «μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και καρδιά ανθρώπου δεν επιθύμησε» (Α΄ Κοριν. 2:9). Μιας ζωής τόσο άφθονης και πλούσιας, ώστε και οι άγγελοι να ζηλεύουν από τους ουρανούς (Α΄ Πέτρου 1:12).
Η γέννηση του Ιησού Χριστού ήταν η βαθύτερη έκφραση της υπέρτατης αγάπης του Θεού. Δεν ήταν μόνον η ταπείνωση του Θεού στη φάτνη της Βηθλεέμ, αλλά και η κατάδυση της Θεότητας στο ανθρώπινο γένος. Ο Μέγας Αθανάσιος θα πει: «Ο Θεός ενανθρώπησε, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν».
Όταν ο άγγελος ανήγγειλε τη γέννηση του Χριστού στους βοσκούς λέγοντας: «Μην τρομάζετε! Σας φέρνω ένα χαρμόσυνο άγγελμα, που θα γεμίσει με χαρά μεγάλη όλο τον κόσμο: Σήμερα, στην πόλη του Δαβίδ γεννήθηκε για χάρη σας Σωτήρας κι αυτός είναι ο Χριστός, ο Κύριος» (Λουκάς 2:10,11), δεν αστειεύτηκε, ούτε έκανε λογοπαίγνιο. Οι άγγελοι δεν κοροϊδεύουν. Τόνισε τότε στους βοσκούς, και το τονίζει σήμερα σε μας, ότι ο Θεός τόσο πολύ αγαπάει τον άνθρωπο, ώστε έδωσε το πολυτιμότερο που είχε, ώστε να καταλάβουμε επιτέλους ότι μας νοιάζεται και θέλει το καλό μας. Ο Ουράνιος Πατέρας μας με τον άγγελό Του μας τονίζει επίσης ότι μόνον ο Ιησούς Χριστός σώζει και επομένως δεν υπάρχει άλλη σωτηρία από εκείνη που προσφέρει ο Ιησούς Χριστός (Πράξεις 4:12).
Ο Θεός, λοιπόν, αγάπησε, αγαπάει και θα συνεχίσει να αγαπάει τον άνθρωπο. Το βίωσαν και το διακήρυξαν όλοι οι Άγιοι στους αιώνες! Θέλει να αλλάξει και να κάνει καινούργιο κάθε άνθρωπο που ειλικρινά και ταπεινά Τον πλησιάζει όπως ο άσωτος γιος, η Μαρία η Μαγδαληνή, ο ληστής στο σταυρό και τόσοι άλλοι. Όλοι αυτοί, με ειλικρινή ταπείνωση και συντριβή ήρθαν στο Θεό, πιστεύοντας στο έργο του Χριστού στο σταυρό και ζήτησαν τη σωτηρία, παρέδωσαν την ζωή τους στον Θεό. Και ο Θεός που δέχεται όλους και κανέναν δεν διώχνει, τους δέχτηκε, τους συγχώρεσε και τους έκανε παιδιά Του, ζωντανά μέλη της Εκκλησίας Του, όπως ακριβώς το περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στον 1ο κεφάλαιο και χωρίο 12: «Σ’ όσους όμως τον δέχτηκαν και πίστεψαν σ’ αυτόν, έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του Θεού».
«Τα Σημεία των Καιρών», ο Αντίχριστος και ο αριθμός «666», είναι συνδεδεμένα με τα γεγονότα που αφορούν στο τέλος του κόσμου και ιδιαίτερα στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού. Κάθε Κυριακή στην Εκκλησία ομολογούμε με ευλάβεια: «Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης, κρίναι ζώντας και νεκρούς, ού της βασιλείας ούκ έσται τέλος».
Ο Θεάνθρωπος, μία εβδομάδα πριν από την σταυρική Του θυσία, μίλησε για τη Δευτέρα Παρουσία, αποκαλύπτοντας μάλιστα συγκεκριμένα γεγονότα - «Τα σημεία των Καιρών», που θα συμβούν πριν από·τον δεύτερο ερχομό Του (Ματθ. κεφ. 24 & 25, Μάρκος κεφ. 13, Λουκάς κεφ. 21).
Πατήστε για να δείτε ή να "κατεβάσετε" το βιβλίο...
Η σύγχρονη ζωή είναι κουραστική, αγχώδης, εκνευριστική, με έντονους ρυθμούς και συναισθήματα που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική μας υγεία. Κάθε μέρα ζούμε στον ίδιο ρυθμό ρουτίνας που μας καταβάλλει. Χρειαζόμαστε ξεκούραση, εσωτερική ανακαίνιση, ελευθερία και πάνω απ‘ όλα, το πιο σπάνιο και απαραίτητο σύγχρονο αγαθό, την ειρήνη της ψυχής.
Πατήστε για να δείτε ή να "κατεβάσετε" το βιβλίο...
Η Αγία Γραφή πάρα πολύ καθαρά και αναλυτικά μιλάει για τα πολλά και διάφορα γεγονότα που θα συμβούν πριν από τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού. Τα γεγονότα αυτά τα ονομάζει «Σημεία των Καιρών». ‘Ενα από τα πολλά αυτά «Σημεία των Καιρών» είναι η αποστασία από την Αλήθεια και η στροφή του ανθρώπου στις αποκρυφιστικές και δαιμονικές αιρέσεις.
Πατήστε για να δείτε ή να "κατεβάσετε" το βιβλίο...