Μάρτιος - Απρίλιος 2026

BOHΘEIA ΣTOYΣ ΛAOYΣ
H OPΘOΔOΞH IEPAΠOΣTOΛH

Τανζανία
Ο Μπουκόμπας και Δυτικής Τανζανίας, Χρυσόστομος

Το διάστημα αυτό ζούμε στην Τανζανία μία μεγάλη πρόκληση! Μια ολόκληρη περιοχή στην περιφέρεια Κατάβι της δυτικής Τανζανίας, στα σύνορα με τη λίμνη Τανγκανίκα, έχει ζητήσει να προσέλθει στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η προσέλευσή τους είναι ομαδική. Ανήκαν στην ρωμαιοκαθολική ομολογία και ήταν οργανωμένοι σε μία Αδελφότητα ονομαζόμενη «Αγία Τριάς», μαζί με μία Μονή με 30 μοναχές και μία Μονή με 10 μοναχούς. Έχουν ένα ορφανοτροφείο, πολλές καλλιέργειες κλπ. Έχουν κάνει επίσημη γραπτή αίτηση και έχει ενημερωθεί προς τούτο το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, για να λάβουμε οδηγίες για τον τρόπο υποδοχής και ένταξης όλης αυτής της μεγάλης ομάδας.

Την ευθύνη αναλαμβάνει η Ιερά Επισκοπή μας, η οποία μαζί με τον μεγάλο αριθμό ενοριών έχει υπό την εποπτεία της και 15 ιεραποστολικά κλιμάκια, 30 νέους ιερείς, την ιερατική σχολή Μπουκόμπας «Ευαγγελιστής Μάρκος», το θεολογικό κολλέγιο «Άγιος Νικόλαος» Μουάνζας, την υπό ανέγερση Θεολογική Σχολή Άγιος Νεκτάριος, τα δύο γυμνάσια, το ένα δημοτικό σχολείο και το νοσοκομείο «Ανάστασις». Επιπρόσθετα, έχουμε αναλάβει την διαποίμανση τις νεοσυστηθείσας Ιεράς Επισκοπής Ρουάντας.

Τώρα έρχεται και η περιοχή Κατάβι, σε απόσταση χιλίων χιλιομέτρων από την Μπουκόμπα (βλ. χάρτη), όπου είναι η έδρα της Επισκοπής.

Εύχεστε και προσεύχεστε, αδελφοί μου, για την εμπέδωση του θεάρεστου έργου μας.

Πηγή: Ιεραπόστολος, Τ. 142, σελ. 118-121

Ο Μπουκόμπας και Δυτικής Τανζανίας, Χρυσόστομος, με ιερείς και λαϊκούς

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026

Πως να συμπεριφερόμαστε στους πλησίον μας  

«Ανάγκασε τον εαυτό σου, όταν συναντήσεις τον πλησίον σου, να τον τιμήσεις περισσότερο απ’ όσο αξίζει. Φίλησε τα χέρια και τα πόδια του με πολλή τιμή και σεβασμό, κράτησέ τα πολλές φορές και βάλε τα πάνω στα μάτια σου. Επαίνεσέ τον για αρετές που δεν έχει. Όταν αποχωριστείς από αυτόν, μίλησε μόνο καλά γι’ αυτόν και πες ό,τι αγαθό και τίμιο μπορείς. Με αυτόν τον τρόπο, τον προσελκύεις στο καλό και τον κάνεις να νιώθει ντροπή από την τιμή που του έδωσες, σπέρνοντας μέσα του σπέρματα αρετής.

Ακολουθώντας αυτήν την τακτική, συνηθίζεις τον εαυτό σου να δείχνει καλοσύνη, και αυτό αποτυπώνεται βαθιά μέσα σου. Έτσι, αποκτάς ταπεινότητα και, χωρίς πολλή προσπάθεια, θα κατορθώσεις τα μεγάλα. Επιπλέον, αν αυτός ο άνθρωπος έχει κάποια ελαττώματα, η τιμή που του έκανες τον κάνει πιο πρόθυμο να δεχτεί τη θεραπεία αυτών των ελαττωμάτων, νιώθοντας ντροπή για την καλή συμπεριφορά που έλαβε από εσένα.»

Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026

Τί βγαίνει από την καρδιά του ανθρώπου; 

Είπε κάποιος ότι στις δοκιμασίες της ζωής και στις πικρές απογοητεύσεις με τους ανθρώπους η καρδιά κάποτε ραγίζει και τότε βγαίνει πικρία και δυσωδία.

Θα μπορούσαμε να απαντήσουμε:

Όταν η καρδιά ραγίζει, αναδύει εκείνο που έχει μέσα της. Αν έχει δυσωδία, θα βγει προς τα έξω η δυσωδία. Αν έχει λουλούδια, θα βγει προς τα έξω η ευωδία τους. Τίποτε δεν μπορεί να δηλητηριάσει αυτή την ευωδία. Είναι η παρουσία της θεϊκής αγάπης, η οποία «εκκέχυται εν ταις καρδίες ημών διά Πνεύματος Αγίου του δοθέντος ημίν» (Ιωαν. 5:5). Αν αφήσεις να μιλήσει η πατρική καρδιά της αγάπης, όλα θα είναι ρόδινα.

† π. Χριστόδουλος, Προηγούμενος Ι. Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026

Η Θεραπεία των Παθών μας

Η θεραπεία ενός πάθους, δεν έγκειται στο να φύγει το πάθος που υπάρχει, αλλά στο να αντικατασταθεί από την αντίστοιχη αρετή. Έχει κάποιος, για παράδειγμα, το πάθος της κλοπής. Κάποια στιγμή αποφασίζει να εξομολογηθεί και σταματάει να κλέβει.

Αυτό δεν είναι η θεραπεία του πάθους της κλεψιάς, αλλά η παύση της πράξεως. Αν κάποιος μείνει μόνο στην παύση της πράξεως, υπάρχει κίνδυνος υποτροπής, διότι μέσα του θα νοσταλγεί την πράξη. Θα ομοιάζει με κάποιον που κλαδεύει τα δέντρα και όχι τις ρίζες τους. Θα ξαναφυτρώσουν… Με το να νοσταλγώ μία αμαρτία, έχω πέσει στην αμαρτία κατά το ήμισυ (πτώση εν τη προαιρέση) και ενώ θα είμαι εξομολογημένος, ουδέποτε θα είμαι μετανοημένος.

Η θεραπεία του πάθους θα ξεκινήσει όταν ο άνθρωπος σταματήσει να κλέβει και αρχίσει να καλλιεργεί την αντίστοιχη αρετή, δηλαδή την αρετή της ελεημοσύνης. Και όταν κατακτήσει την αρετή της ελεημοσύνης, η αρετή αυτή θα τον εμποδίσει να κάνει υποτροπή στην κλεψιά.

Από κανένα πάθος (διαβολική συνήθεια) δεν μπορούμε να απαλλαγούμε, αν δεν το «μισήσουμε» και δεν το εξομολογηθούμε με ειλικρίνεια. Αν δεν μισήσω το πάθος, τέλεια μετάνοια δεν υπάρχει και χωρίς τέλεια μετάνοια, η εξομολόγηση δεν με ωφελεί και κινδυνεύω να κολαστώ…

Θα καλλιεργήσω λοιπόν την αντίστοιχη αρετή και τότε θα βρίσκομαι στα 4/5 της τέλειας μετάνοιας. Για να είναι τέλεια η μετάνοια θα πρέπει να εξασκώ την αρετή ταπεινά και όχι επιδεικτικά και υπερήφανα, όπως θα προσπαθήσει ο διάβολος με λογισμούς να με πείσει…

† Γέροντας Εφραίμ (πρώην Δικαίος της Σκήτης
του Αγίου Ανδρέα Αγίου Όρους)

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026

Πώς μπορείς να καταλάβεις εάν πράγματι υπακούς στον Θεό;

Να υπακούς στο Θεό. Γιατί μπορεί να φαίνεται ότι τον υπακούς, ενώ δεν τον υπακούς. Η υπακοή φαίνεται όταν κάνεις το θέλημά Του και τότε σου δίνει τη ειρήνη Του.

Όταν έχεις υπομονή μέσα στα προβλήματα, τότε καταλαβαίνεις ότι υπακούς στον Θεό και είναι μαζί Σου.

Και όταν προσεύχεσαι, να λες: Κύριε συγχώρεσε μας, γιατί νομίζουμε ότι είμαστε δικοί Σου, αλλά πολλές φορές δεν είμαστε!

Αθηνά Κ.

Ιανουάριος - Φεβρουάριος  2026

Ὁ Κύριος ἀπευθυνόμενος πρὸς ἡμᾶς

Τί θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἰσάξιον πρὸς αὐτὴν τὴν γενναιοδωρίαν;

Ἐγὼ εἶμαι πατέρας, ἐγὼ ἀδελφός, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφή, ἐγὼ ἔνδυμα, ἐγὼ ρίζα, ἐγὼ θεμέλιον, κάθε τί τὸ ὁποῖον θέλεις, ἐγώ· για νὰ μὴν ἔχεις ἀνάγκην ἀπὸ τίποτε.

Ἐγὼ καὶ θὰ σὲ ὑπηρετήσω· διότι ἦλθα νὰ ὑπηρετήσω, ὄχι νὰ ὑπηρετηθῶ. Ἐγὼ εἶμαι καὶ φίλος, καὶ μέλος τοῦ σώματος καὶ κεφαλὴ καὶ ἀδελφός, καὶ ἀδελφὴ καὶ μητέρα, ὅλα ἐγώ· ἀρκεῖ νὰ διάκεισαι φιλικὰ πρὸς ἐμέ.

Ἐγὼ ἔγινα πτωχὸς διὰ σέ· ἔγινα καὶ ἐπαίτης διὰ σέ· ἀνέβηκα ἐπάνω εἰς τὸν Σταυρὸν διὰ σέ· ἐτάφην διὰ σέ· εἰς τὸν οὐρανὸν ἄνω διὰ σὲ παρακαλῶ τὸν Πατέρα· κάτω εἰς τὴν γῆν ἐστάλην ἀπὸ τὸν Πατέρα ὡς μεσολαβητὴς διὰ σέ.

Ὅλα δι᾿ ἐμὲ εἶσαι σύ· καὶ ἀδελφὸς καὶ συγκληρονόμος καὶ φίλος καὶ μέλος τοῦ σώματος. Τί περισσότερον θέλεις;

Διατὶ ἀποστρέφεσαι αὐτὸν ποὺ σὲ ἀγαπᾷ; Διατὶ κοπιάζεις διὰ τὸν κόσμο; Διατὶ ἀντλεῖς νερὸ μὲ τρυπημένο πιθάρι; Διότι αὐτὸ σημαίνει νὰ καταπονῆσαι εἰς τὴν ζωὴν αὐτήν. Διατὶ λαναρίζεις τὴν φωτιά; Διατὶ πυγμαχεῖς εἰς τὸν ἀέρα; Διατὶ τρέχεις ἄδικα; Κάθε τέχνη δὲν ἔχει καὶ ἕνα σκοπόν; Εἰς τὸν καθένα εἶναι ὁπωσδήποτε φανερόν. Δεῖξε μου καὶ σὺ τὸν σκοπὸν τῆς σπουδῆς εἰς τὴν ζωήν.

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἀπὸ τὴν 76η ὁμιλία του
εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον (ΕΠΕ, τόμ. 12, σελ. 34)

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ

Πώς ο Άνθρωπος Αναγεννιέται;

Την απάντηση μας την δίνει η παραβολή του ασώτου υιού (Λουκάς 15:11-32). Ο άσωτος γιος κάποια μέρα συνήλθε και αποφάσισε να γυρίσει στον πατέρα του, ομολογώντας την αμαρτία του και ζητώντας από τον πατέρα του να τον συγχωρήσει και να τον δεχτεί. Συγκεκριμένα είπε: «Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω: Πατέρα αμάρτησα» (Λουκάς 15:18). Και αυτό ακριβώς έκανε. Ο πατέρας του, που εδώ μας οδηγεί στον Πατέρα Θεό, τον δέχτηκε και είπε τα καταπληκτικά χαρακτηριστικά λόγια: «Ο γιός μου ήταν νεκρός και αναστήθηκε, ήταν χαμένος και βρέθηκε» (Λουκάς 15:24). Αυτό που είπε ο πατέρας για τον άσωτο γιό του, ισχύει για τον κάθε άνθρωπο που με μετάνοια και συντριβή επιστρέφει στον Ουράνιο Πατέρα Θεό και ζητάει τη σωτηρία του.

Διαβάζουμε στο Ευαγγέλιο ότι σε μια στιγμή σώθηκε η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, ο πρώην αρχιτελώνης Ζακχαίος, η Σαμαρείτισσα (η μετέπειτα Αγία Φωτεινή), ο Δεσμοφύλακας των Φιλίππων, ο Άγιος Ληστής στο σταυρό. Ο Θεός όρισε, ο άνθρωπος να μετανοήσει για τις αμαρτίες του και την αμαρτωλή στάση του απέναντί Του και με πίστη στο απολυτρωτικό έργο του Χριστού στο σταυρό να ζητήσει τη σωτηρία του. Στην Φωνή Κυρίου, 23 Ιανουαρίου 2005, διαβάζουμε: «Δεν υπάρχει αμαρτωλός που να μετανόησε και να μη σώθηκε. Αποκλείεται η απελπισία και η απώλεια για τον αμαρτωλό που πιστεύει στο Χριστό».

Ο αείμνηστος Αρχιμανδρίτης Προκόπιος Παπαθεοδώρου στο βιβλίο του «Η Σωτηρία υπό το φως της Αγίας Γραφής», σελ. 155, γράφει: «Η Σωτηρία του ανθρώπου είναι χάρις, δωρεάν, που αποκτάται με την πίστη. Ο Θεός έστειλε τον Υιό Του, ο οποίος με τη θυσία Του μας τακτοποίησε με το Θεό και μας καλεί να πιστέψουμε για να πάρουμε σωτηρία. Αυτή προσφέρεται δωρεάν, δια της πίστεως, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, παρά με την αναγνώριση και τη βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητας και της ενοχής του ανθρώπου, καθώς και της ανικανότητάς του να σωθεί μόνος του».

† Μ. Κανταρτζής

Ιανουάριος - Φεβρουάριος  2026

OΛA ΔYNATA ME THN ΠPOΣEYXH 
Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου
 

Ρωτά μια κυρία: «Το βράδυ, κατάκοπη καθώς είμαι από το μόχθο της ημέρας, δεν έχω όρεξη για προσευχή. Άλλωστε, γιατί να προσευχηθώ;…».

Απαντά ο Άγιος: «Μα πώς είναι δυνατό να μην έχει κανείς διάθεση επικοινωνίας με τον Κύριο, έστω και εξουθενωμένη σωματικά; Μήπως οι οποιεσδήποτε διασκεδάσεις ξεκουράζουν τον άνθρωπο; Όχι, αυτές τον καταπονούν περισσότερο, ενώ η προσευχή έλκει τη Θεία Χάρη, που αναπαύει σώμα και ψυχή.

Δεν προσεύχεστε, λοιπόν… Ή είστε θυμωμένη με το Θεό ή πιστεύετε ότι δεν Τον έχετε ανάγκη. «Γιατί να προσευχηθώ;», αναρωτιέστε. Νιώθετε αυτάρκεια και αυτοϊκανοποίηση. Είστε χορτάτη! Και δεν θέλετε να ζητάτε…

Κάθε βράδυ, όσο κουρασμένη κι αν είστε, μην παραλείπετε να καταφεύγετε σ’ Εκείνον. Να προσεύχεστε γονατιστή ή καθισμένη. Και όταν μπορείτε, να σηκώνεστε όρθια. Δεν έχει τόση σημασία ή στάση, φτάνει να προσεύχεστε. Να ευχαριστείτε τον Κύριο για την ημέρα που πέρασε, όσο δύσκολη κι αν ήταν, να Τον παρακαλάτε για μια καλή νύχτα και να ζητάτε συγχώρηση με βαθειά μετάνοια για τα σφάλματά σας».

Οδηγίες προς όλους: Προσευχή τη νύχτα στο κρεβάτι.

Στη διάρκεια της νύχτας, όποτε ξυπνάτε για λίγο και πριν σας ξαναπάρει ό ύπνος, να προσεύχεστε έτσι όπως είστε ξαπλωμένοι. Αυτό δεν είναι κακό. Απεναντίας μάλιστα, αν συνηθίσετε να λέτε την ευχή ή κάποιον ψαλμό στα μεσοδιαστήματα του ύπνου, θα διώχνετε όλους τους κακούς λογισμούς, που σας πολεμούν εκείνη την ώρα».

(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, Χειραγωγία στην πνευματική ζωή,
Ι. Μ. Παρακλήτου, Έκδ. ε΄,  σ. 47-48)