Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025
Χριστιανική Οικογένεια
Ο Γάμος Είναι Ένας Δρόμος Μαζί με τον Χριστό
Αρχίζει από την γη και τερματίζει στον ουρανό. Είναι μια σύναψις, ένας σύνδεσμος μαζί με τον Χριστόν, που μας βεβαιώνει ότι θα πάμε κάποτε στον ουρανό.
Πάνω από την αγάπη, πάνω από τον άνδρα σου, πάνω από την γυναίκα σου, πάνω από τα καθημερινά σου γεγονότα, να θυμάσαι ότι προορίζεσαι για τον ουρανό, ότι μπήκες στον δρόμο που πρέπει οπωσδήποτε να σε βγάλει εκεί.
Η νύμφη και ο γαμπρός δίνουν τα χέρια τους, τους πιάνει ο ιερεύς και ακολουθούν γύρω από το τραπέζι χορεύοντας και ψάλλοντας. Αυτό σημαίνει ότι ο γάμος είναι η πορεία, το ταξίδι που θα καταλήξει στον ουρανό, στην αιωνιότητα.
Στον γάμο φαίνονται ότι παντρεύονται δύο. Δεν είναι όμως δύο, αλλά τρεις. Παντρεύεται ο άνδρας την γυναίκα και η γυναίκα τον άνδρα, αλλά και οι δύο μαζί υπανδρεύονται τον Χριστόν. Τρεις επομένως λαμβάνουν μέρος στο μυστήριο και τρεις πλέον παραμένουν στην ζωή τους.
Όλα όσα χρησιμοποιούνται κατά την τέλεση του γάμου, είναι σκιές και σύμβολα που δείχνουν ότι εκεί είναι ο Χριστός. Όταν κάθεσαι και βλέπεις ξαφνικά μια σκιά, καταλαβαίνεις ότι κάποιος έρχεται. Δεν τον βλέπεις· το ξεύρεις όμως. Πρωί-πρωί σηκώνεσαι και βλέπεις κατακόκκινο τον ορίζοντα στην ανατολή. Θα βγει, λες, σε λίγο ο ήλιος.
Όταν βλέπεις τον γάμο σου, τον άνδρα σου, την γυναίκα σου, όταν βλέπεις τις στεναχώριες σου, τα πάντα μέσα στο σπίτι σου, να ξεύρεις ότι είναι σημάδια της παρουσίας του Χριστού. Είναι σαν να ακούς τα βήματά του, σαν να έρχεται, σαν να πρόκειται να ακούσεις τώρα και την φωνή του. Σκιές είναι όλα αυτά που δείχνουν ότι μαζί μας είναι o Χριστός.
Είναι αλήθεια ότι εξ αιτίας των μεριμνών μας τον νοιώθομε ως απόντα. Τον βλέπομε όμως μέσα στις σκιές και είμαστε βέβαιοι ότι είναι μαζί μας. Η ζωή μας είναι πλέον μαζί με τον Χριστόν.
† Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025
Εποχή του Υδροχόου και Yuletide
Δέν ξέρω πώς άρχισε το παραμύθι περί «εποχής τού Υδροχόου», αλλά τό συσχετίζω με τό επιτυχέστατο τραγούδι τού πενταμελούς γκρούπ «The 5th dimension» (Μάρτιος 1969): “Aquarius / Let the Sunshine in”. Τήν ευφυή μουσική έγραψε ο Arthur MacDermot (1928-2018). Κύριος ερμηνευτής ήταν η Marilyn McCoo (1943-). Σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία διεθνώς, ώστε οι αστροναύτες τού Απόλλων 13 (1970) ονόμασαν τήν σεληνάκατό τους «Υδροχόος». Οι στιχουργοί δέν είχαν κακό σκοπό, αλλά έγραψαν αστρονομικές ασυναρτησίες: «Όταν η Σελήνη βρεθεί στον έβδομο οίκο (Ζυγό;), και ο Δίας ευθυγραμμιστεί με τόν Άρη, τότε η ειρήνη θα μάς καθοδηγήσει και αγάπη θα διέπει τά αστέρια. Αυτή είναι η αυγή της εποχής τού Υδροχόου». Επίσης χωρίς να φταίει, τό 1984 ο Νίκος Παπάζογλου (1948-2011) έγραψε «Μπαίνουμε στόν Υδροχόο και θα φύγουν οι Ιχθείς…». Αλλά: Αφού η Σελήνη γυρνά κάθε μόνον 27,32166 μέρες (≈ 656 ώρες), στό κάθε ένα από τά 13 ζώδια διαβαίνει συχνότατα κάθε 27,32 μέρες, και παραμένει (κατά Μ/Ο) γιά 50 ώρες. Γιά δε την ευθυγράμμιση Γής-Άρεως-Διός πρόκειται γιά κάτι επίσης πολύ συχνό (π.χ. 15/11/2026, 21/7/2029, 29/9/2031, 1/12/2033, 19/2/2036, 22/5/2038, 18/8/2040).
Προσέξτε, προσέξτε διότι, άλλο αστρολογία και άλλο Αστρονομία. ῾Η αστρολογία εστί κομπογιαννιτισμός. Υποτίθεται μας ενημερώνει γιά τό μέλλον μας, αλλά ούτε ένα δισεκατομμυριοστό απ’ όσα λέει δέν ισχύει. Μιά γιά πάντα, σταματήστε να ασχολείστε με αυτήν. Απεναντίας, η Αστρονομία είναι πράγματι επιστήμη, πάντα μιλά υπεύθυνα, και δέν ασχολείται με ζώδια, μέλλον, εξωγήινους (όπως τουλάχιστον νομίζουμε). Το κακό έγκειται που συχνά-πυκνά συναντάμε ανθρώπους που νομίζουν ότι γνωρίζουν Αστρονομία, αλλά η πενιχρότατη χρηματική συνεισφορά τους γιά αγορά εξοπλισμού τούς καθιστά κι αυτούς παρομοίως ανεύθυνους. Όσο και ν’ ακούγεται παράξενο, τίς μεγαλύτερες αστοχίες τις έχω ακούσει από φυσικομαθηματικούς, και τούτο διότι ζούν με την ψευδαίσθηση ότι «αφού λάβαμε τό πτυχίο Φυσικού ή Μαθηματικού, ε! είμαστε αυτομάτως και αρμόδια άτομα γιά ν’ αποφαινόμεθα γιά Αστρονομία».
Και όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, -ουχί σπανίως και διεθνώς, σωστήν Αστρονομία ενδέχεται να μάθετε από περιπτεράδες, ξυλουργούς, μεροκαματιάρηδες, λογιστές, σουβλατζήδες (κυριολεκτώ), φιλόλογους, οι οποίοι (χωρίς να τό γνωρίζετε) έχουν δώσει χιλιάδες € γιά να εκπαιδεύουν συνετώς και αθορύβως τόν εαυτό τους. Μετά απ’ όλ’ αυτά:
Όπως γράψαμε τόν Ιανουάριο ’25, η μετάπτωση τής Γής έχει περίοδο 25.767 ετών. Επομένως κάθε 25.767/13 = 1982 έτη (Μ/Ο) το εαρινό σημείο εισέρχεται σε άλλον Οίκο – Ένθριο – Ζώδιο. Στόν Κριό ήτο από το 1785 έως το 69 πΧ, στούς Ιχθύες από το 68 πΧ έως το 2597 μΧ. Ούτως, τό 2598 μΧ θα εισέλθει στόν Υδροχόο, από τόν οποίον μέλλει να εξέλθει τό 4310 μΧ γιά να μπεί στόν Αιγόκερω. Και … λοιπόν; Τι θα αλλάξει; Απολύτως τίποτα! Πάντως, όχι όπως λένε είτε οι αστρολόγοι, είτε όσοι αρέσκονται να μάς τρομοκρατούν, ἢ να πουλάνε πολυξερωσύνη. Περί τό έτος 25.700 το εαρινό σημείο θα ξαναεισέλθει στους Ιχθύες, αλλά τούτο δέν συνταιριάζεται οτι θα έλθει κάποιος Μεσσίας (ἢ αντίχριστος). Αλλιώς, κάθε 1.000.000 χρόνια θα έρχονταν 39 Μεσσίες!
Στό δε θέμα «γιατί άραγε συμπίπτουν τρείς εορτές μαζί», έχω να πώ τά εξής: Η ημέρα τής Πρωτοχρονιάς δέν διαφέρει απολύτως σε τίποτε από τίς υπόλοιπες 364 ημέρες (το περιήλιο [q] σήμερα επέρχεται κάθε 4 Ιανουαρίου, αλλά περνά απ’ όλες τίς ημερομηνίες κάθε 20.934 έτη). Ορίστηκε ως η περίπου 80ή μέρα πρίν τήν άνοιξη. Γιά δε τά Χριστούγεννα, δεν γνωρίζουμε κάν τί μήνα γεννήθηκε ο Χριστός. Δέν είναι όμως κακό που (αρχικά) έθεσαν αυθαιρέτως τήν γέννησή Του στό χειμερινό ηλιοστάσιο (~21/Δεκ), προκειμένου να λησμονηθούν τά Σατουρνάλια πρός τιμήν τού Κρόνου. Πιθανολογείται οτι ο πάπας Ιούλιος (337-352) αντιπρότεινε τήν 25ην Δεκεμ. επάνω στή νέα γιορτή «Sol invictus» (ανίκητος Ήλιος), που είχε δημιουργήσει ο αυτοκράτωρ Αυρηλιανός (270-275). Το μοναδικό παράδοξο έγκειται με τά Θεοφάνια. Αποκλείεται οι Εβραίοι να ήσαν τόσο άμυαλοι ἢ αναίσθητοι, και να βαπτίζονταν κατά τόν ψυχρότερο μήνα (Ιανουάριο!) τού βορείου ημισφαιρίου. Κάποιοι ορθολογιστές (παρεξηγημένη έννοια, αλλά μπράβο τους) αφού έψαξαν, είπαν οτι ίσως ο Χριστός βαπτίστηκε Σεπτέμβριο. Τό θεωρώ λογικό, αλλά ποιός ήρωας θα επωμιστεί να μεταφερθεί η εορτή τών Θεοφανίων στίς (π.χ.) 6 Σεπτεμβρίου;
Τέλος: Οι βόρειοι λαοί είχαν τήν παγανιστική εορτή Yule. Δέν νομίζω πως είναι τόσο κακό που μέχρι σήμερα αποκαλούν τήν ημέρα τής Χριστού γεννήσεως (25/12ου) ως Yule, δεδομένου οτι σκέπτονται χριστιανικά. Για δε τήν ευρύτερη περίοδο (30-40 μέρες), τήν αποκαλούν Yuletide.
π. Γεώργιος Δ. Γεωργιάδης, Μαγνησία
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025
Προφητείες Προ Χριστού Για Την Έλευσή Του
1. Η Σίβυλλη της Λιβύσσης προφητεύει στο έργο αυτό. «Αυτός πραγματοποιώντας τα πάντα με τον λόγο θα θεραπεύει κάθε άνθρωπο, θα καταπαύσει τους ανέμους με τον λόγο του και θα καθησυχάσει την θάλασσα την φουρτουνιασμένη, αφού την πατήσει με πόδια ειρήνης και με πίστη. Σε εμπτύσματα προσβλητικά τις παρειές του θα προσφέρει και την πλάτη του την αγνή σε μαστιγώσεις θα στρέψει. Ενώ τον ραπίζουν, θα σιωπά, για να μη καταλάβει κανείς ποιος είναι, τίνος (υιός) είναι, από πού ήλθε, για να μιλήσει στους νεκρούς. Και θα φορέσει στεφάνι ακάνθινο και θα του τρυπήσουν με καλάμι την πλευρά κατά την συνήθειά τους.»
2. Η Σίβυλλη η Δελφική στο έργο αυτό του Πλάτωνος «Φαίδρος» προφητεύει. «Του Αθανάτου (Θεού) τον μέγα υιό, πολυύμνητε, φανερώς εξυμνώ. Στον οποίο ο ύψιστος γονεύς θρόνο παρέδωσε για να τον λάβει εκείνος, που δεν γεννήθηκε, ως δισυπόστατος που ήταν λόγω της σαρκός, εμφανίσθηκε, και λούσθηκε στα ρεύματα του ποταμού Ιορδάνη, τα οποία οδηγεί σέρνοντας με απαστράπτοντα πόδια τα κύματα.»
3. Η Σίβυλλη της Κυμαίας προφητεύει: «Στα έσχατα χρόνια αντάλλαξε με την γη (τον ουρανό) και αφού ήλθε άσημος από τους λαγόνες της παρθένου Μαρίας εξέπεμψε νέο φως……και σαν ήλθε από τον ουρανό, ενδύθηκε θνητή μορφή, έγινε σάρκα μετά από πάροδο χρόνου και γεννήθηκε, πλάσθηκε όμοιος με μορφή θνητού και γεννήθηκε ως παιδί, με παρθενικό τοκετό, γεγονός που είναι μέγα θαύμα για τους θνητούς, αλλά καθόλου θαύμα για τον Θεό Πατέρα και τον Θεό Υιό. Όταν γεννιόταν το βρέφος, η γή ήταν γεμάτη χαρά, ο Ουράνιος θρόνος λαμπρύνθηκε και ο κόσμος ευφράνθηκε.»
4. Η αυτή μάντισσα στο βιβλίο του Πλάτωνα «Φαίδρος» προφητεύει. «Δύστυχε, δεν ανεγνώρισες τον Θεό σου, τον οποίο έλουσε, στο τριπλό ρεύμα του Ιορδάνη και πέταξε πνεύμα επί πολύ (χρόνο), Αυτός ο οποίος πριν και της γης και του γεμάτου άστρα ουρανού υπήρξε κυρίαρχος, με τον λόγο του πατέρα και το πνεύμα το αγνό, και μολονότι ήταν δυνατός κατά σάρκα, πέταξε γρήγορος στον οίκο του πατέρα.»
5. Της αυτής προφητεία: «Θα μεταβεί στον Άδη για να διαδώσει σε όλους την ελπίδα, και θα εκπληρώσει την μοίρα του θανάτου αφού κοιμηθεί επί τρείς ημέρες και τότε απελευθερώνοντας τους νεκρούς θα τους οδηγήσει στο φώς, κάμνοντας πρώτος την αρχή της αναστάσεως για τους εκλεκτούς.»
6. Επίσης οι Σίβυλλες ομιλούν για την ενανθρώπιση του Θεού Λόγου ως εξής: «Θα έλθει ο Υιός του Θεού εις την γη και θα φορέσει σάρκα ανθρώπινη, εξομοιούμενος με τους θνητούς της γης. Θα φέρει το όνομα αυτού τέσσαρα φωνήεντα και δύο άφωνα, 8 μονάδες, 8 δεκάδες και εκατοντάδα οκτώ, ήτοι 888.» Και πράγματι η λέξης ΙΗΣΟΥΣ έχει 4 φωνήεντα και δύο σύμφωνα και κάνει 888. Ι=10, Η=8, Σ=200, Ο=70, Υ=400, Σ=200 που το άθροισμα είναι 10+8+200+70+400+200=888.
Χριστόφορος Οικονομίδης
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025
Αναστάσιος: Ο Άνθρωπος του Θεού
Η χρονιά αυτή πέρασε και πήρε μαζί της έναν άγιο Ιεράρχη, έναν γνήσιο άνθρωπο του Θεού, που δεν φοβήθηκε μπροστά στην κατεστραμμένη Εκκλησία στην Αλβανία και με θάρρος ρώτησε πως λέγεται το Χριστός Ανέστη στα αλβανικά και τόλμησε και το βροντοφώναξε πάνω στα ερείπια. Και πράγματι, με την διακονία του εκεί, ανέστη στην καθημερινότητα ο Χριστός μέσα στις καρδιές αμέτρητων Αλβανών. Είναι ο Αναστάσιος Αλβανίας, ένας γνήσιος άνθρωπος του Θεού.
Η πίστη του στον Θεό και η αγάπη του σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους είναι μνημειώδης. Αγωνίστηκε να διαδώσει το Ευαγγέλιο στην Αφρική και μετά στην Αλβανία και τα αποτελέσματα ήταν θεϊκά. Χαρακτηριστικό είναι το σύνθημά του για την ιεραποστολική αφύπνιση: «Εκκλησία χωρίς ιεραποστολή είναι Εκκλησία χωρίς αποστολή», την οποία χρησιμοποίησε στο περιοδικό ‘Πορευθέντες’ (Go Ye) που εξέδιδε το ομώνυμο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες». Και τα δύο είχε ιδρύσει (1959) ο τότε λαϊκός θεολόγος Αναστάσιος Γιαννουλάτος, για να αφυπνιστεί το ορθόδοξο χρέος του ευαγγελισμού των εθνών.
Είχε κατορθώσει να εκλαϊκεύσει το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο, λέγοντας: «Τό ἀνέσπερο φῶς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ λάμπει μέσα στήν κτιστή δημιουργία, σέ ὅλη τήν οἰκουμένη. Ὁ κάθε, λοιπόν, πιστός καλεῖται νά προσλάβει καί νά μεταλαμπαδεύσει τό πασχαλινό φῶς στό περιβάλλον του καί νά βοηθήσει τόν διπλανό του νά ἀνάψει καί αὐτός τή λαμπάδα του Πάσχα». Με τα λόγια αυτά μετέφερε με απλότητα το θέλημα του Θεού στους ανθρώπους, δηλαδή να Τον γνωρίσουν, να Τον δεχθούν μέσα τους και να Τον μεταδώσουν στους διπλανούς τους, κατά το «αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν».
Δεν θυμόμαστε να κατέκρινε κάποιον. Ο καλός λόγος ήταν πάντα έτοιμος στο στόμα του. Τύπος Χριστού η ζωή του. Φάνηκε με την εξόδιο ακολουθία του. Εξεπλάγημεν με όσα είπαν γι’ αυτόν άνθρωποι που τον γνώρισαν από κοντά.
Και το αποκορύφωμα της ζωής του, όπως ο ίδιος το αποκάλυψε σε μια πολύ προσωπική συνέντευξη στον Α. Παπαχελά, περιγράφεται στα παρακάτω λόγια του: «Ήμουν στην Αιθιοπία μόνος. Όλα έδειχναν, με έναν υψηλό πυρετό, ότι τελείωνε η ζωή μου. Είχα προλάβει να κάνω μια προσευχή: «Θεέ μου, μπορεί να έχεις πολλά παράπονα από μένα. Αλλά προσπάθησα να σε αγαπήσω.» Προσπάθησα να ζήσω μέσα στο μυστήριο της αγάπης του Θεού. Δεν τα έχω καταφέρει πάντοτε. Αλλά ξέρω ότι η προσπάθεια είχε το δικό της νόημα.»
Μακάρι η «θεϊκή» βιωτή του μακαριστού Ιεράρχη Αναστασίου να γίνει ευκαιρία μίμησης ζωής σε πολλούς. Αιωνία του η μνήμη!!!
Κ. Γεννάδης
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025
Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος
Ας Σκορπίζομε Σε Όλους Την Αγάπη Μας Ανιδιοτελώς
Ας σκορπίζομε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για τη στάση τους. Όταν έλθει μέσα μας η χάρις του Θεού, δεν θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη.
Θα νιώθομε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους.
Είναι εγωισμός να θέλομε οι άλλοι να μας μιλάνε με καλοσύνη. Ας μη μας στενοχωρεί το αντίθετο.
Ας αφήσομε τους άλλους να μας μιλάνε όπως αισθάνονται.
Ας μη ζητιανεύομε την αγάπη. Επιδίωξή μας να είναι ν’ αγαπάμε και να προσευχόμαστε με όλη μας την ψυχή για κείνους.
Τότε θα προσέξομε ότι όλοι θα μας αγαπάνε χωρίς να το επιδιώκομε, χωρίς καθόλου να ζητιανεύομε την αγάπη τους.
Θα μας αγαπάνε ελεύθερα και ειλικρινά από τα βάθη της καρδιάς τους χωρίς να τους εκβιάζομε. Όταν αγαπάμε χωρίς να επιδιώκομε να μας αγαπάνε, θα μαζεύονται όλοι κοντά μας σαν τις μέλισσες. Αυτό ισχύει για όλους μας.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Γέροντος Πορφυρίου, «Βίος και Λόγοι»
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025
Από την Βιωτή του Οσίου Παϊσίου
Οι Καλοί Λογισμοί
Ο Γέροντας πάντα μας προέτρεπε να έχουμε καλούς λογισμούς. Έλεγε:
– Ανάλογα με το τι μηχανή έχει ο καθένας μας είναι και το έργο που παράγει. Σου φέρνω ένα παράδειγμα, για να το καταλάβεις. Αν ένας έχει μία μηχανή που κατασκευάζει σφαίρες και μέσα στη μηχανή βάλει το καλύτερο υλικό που υπάρχει, για παράδειγμα χρυσάφι, η μηχανή του θα διαμορφώσει καταστροφικές σφαίρες. Αν βάλεις ασήμι, θα βγάλει ασημένιες σφαίρες, σίδηρο, σιδερένιες σφαίρες. Αν όμως τώρα κάποιος μετατρέψει τη μηχανή αυτή και αντί για να βγάζει σφαίρες την φτιάξει έτσι, ώστε να κατασκευάζει, ας πούμε δισκοπότηρα, πηλό αν της ρίξεις πήλινα δισκοπότηρα θα βγάλει. Σίδηρο, σιδερένια δισκοπότηρα, κ.ο.κ.
Μία μέρα πήγε στο Γέροντα ένας δημοσιογράφος, στον οποίο δεν στέριωνε καλός λογισμός. Όλα τα έβλεπε με κακό λογισμό. Άρχισε λοιπόν να ρωτά το Γέροντα διάφορα πράγματα και να τον στενοχωρεί. Σε μια στιγμή ρωτά το Γέροντα.
– Γιατί, Γέροντα κάθεστε εδώ πέρα αμέριμνος στην ησυχία σας και δεν πηγαίνετε έξω, να βοηθήσετε τον κόσμο που πνίγεται από προβλήματα;
Τότε ο Γέροντας με ανεβασμένο λίγο τον τόνο της φωνής του, του λέει:
– Η δική σου μηχανή είναι χαλασμένη και παράγει μόνιμα κακούς λογισμούς. Ό,τι και να δεις, ό,τι και σου πουν, στραβά θα το πάρεις. Τώρα με βλέπεις εδώ, λες γιατί δεν πάω έξω να βοηθήσω τον κόσμο. Αν πάω έξω, θα πεις γιατί, αφού είμαι καλόγηρος, γυρνώ μέσα στον κόσμο και δεν κάθομαι στην ησυχία. Γι’ αυτό το λόγο μόνο ένα έχω να σου πω και τίποτε άλλο. Να διορθώσεις το χαλασμένο σου λογισμό και να ξέρεις ότι άλλη είναι η δουλειά του σηματοδότη στους πολύβοους δρόμους της Αθήνας και άλλη του φάρου στα έρημα βράχια.
Πηγή: Ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγιορείτου, Ο Γέρων Παΐσιος, Άγιον Όρος, 1994
«Και ιδών αυτόν εσπλαχνίσθη» (Λουκάς 10:33)
Βρισκόμαστε στη γνωστή παραβολή του Χριστού, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Σ΄ αυτήν, ένας ταξιδιώτης φεύγει από την Ιερουσαλήμ, την πόλη του Θεού, για να πάει στην Ιεριχώ, μια πόλη υπό κατάρα (βλ. Ιησούς του Ναυή, 6:26), που συμβόλιζε δηλαδή έναν τόπο μακριά από την παρουσία του Θεού. Γι’ αυτό ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέει ότι αυτό το ταξίδι απεικόνιζε την κάθοδο του ανθρώπου προς την αμαρτία. Φυσικό επακόλουθο λοιπόν να πέσει σε ληστές που τον κακοποίησαν, τον ξεγύμνωσαν και τον άφησαν μισοπεθαμένο. Ούτε ο Λευίτης ούτε ο ιερέας που τυχαία περνούσαν από κει νοιάστηκαν γι’ αυτόν, αλλά με πλήρη αδιαφορία τον προσπέρασαν. Και τώρα περνάει ο Σαμαρείτης, που για μας είναι ο Χριστός, ο καλός Σαμαρείτης ο οποίος ήρθε ακριβώς εκεί που βρισκόταν ο μισοπεθαμένος ταξιδιώτης.
Είναι συγκλονιστικό ότι είναι ο Χριστός, αυτός που έρχεται και μας βρίσκει και όχι εμείς Αυτόν. Έρχεται και μας βρίσκει, μάλιστα, μέσα στον τόπο της δικής μας πτώσεως. Εκεί που εμείς τα κάναμε θάλασσα, εκεί που δεν τα καταφέραμε, που αποτύχαμε, που πέσαμε, που αμαρτήσαμε. Και γίνεται Σαμαρείτης για μας που αμαρτήσαμε και απομακρυνθήκαμε απ’ Αυτόν, για μας που δεν το αξίζαμε. Και μας σώζει, παίρνοντας τις δικές μας αμαρτίες (αστοχίες, λάθη) πάνω στο σταυρό, πεθαίνοντας για τη δική μας λύτρωση. Και μας χαρίζει αιώνια ζωή, αρκεί να τον πιστέψουμε, αρκεί να τον δεχτούμε Κύριο και Σωτήρα στη ζωή μας. Κι όλα αυτά για έναν και μόνο λόγο: επειδή μας αγάπησε. «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο τον Μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ΄ Αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάννης 3:16).
Το πόσο μας αγαπάει το βλέπουμε και στην παραβολή αυτή. Γιατί το πρώτο πράγμα που έκανε ο Σαμαρείτης, το πρώτο πράγμα όταν είδε τον μισοπεθαμένο ταξιδιώτη, ήταν να τον σπλαχνισθεί. «Και ιδών αυτόν εσπλαχνίσθη». Δεν είπε: «Γιατί έφυγες απ’ την Ιερουσαλήμ; Γιατί απομακρύνθηκες απ’ την πόλη του Θεού;» Δεν του λέει τίποτα για το λάθος του. Γιατί ο Χριστός δεν βλέπει την αμαρτία. Βλέπει την τραγωδία που προήλθε από την αμαρτία. Και σπλαχνίζεται τον άνθρωπο. Σπλαχνίζεται τον αμαρτωλό. Τι σημαίνει «σπλαχνίστηκε»; Σημαίνει πόνεσε. Ο Χριστός, όταν σε είδε, πόνεσε. Κάθε φορά που μας βλέπει εξαγριωμένους, να παραφερόμαστε, να κακολογούμε, μας βλέπει γυμνούς και μισοπεθαμένους και πονάει. Κάθε φορά που μας βλέπει να αμφισβητούμε την αγάπη Του, μας βλέπει πληγωμένους και τραυματισμένους και πονάει. Σπλαχνίζεται και πονάει. Δεν σκληραίνει. Όταν εγώ σε δω να αμαρτάνεις ή εσύ με βλέπεις να αμαρτάνω, ούτε εγώ ούτε εσύ πονάμε ο ένας για τον άλλο. Ας είμαστε ειλικρινείς.
Μόνον ο Χριστός μας σπλαχνίζεται και μας πονάει όταν μας βλέπει πληγωμένους και μισοπεθαμένους από την αμαρτία. Και είναι αυτός ο μόνος καλός Σαμαρείτης, ο μόνος Σωτήρας, που το όνομά Του είναι μεγαλύτερο από κάθε άλλο όνομα, μεγαλύτερο και από τον θάνατο. Ο Μόνος που χαρίζει στον άνθρωπο την πραγματική ειρήνη και την αιώνια ζωή.
Σήμερα άνοιξε την καρδιά σου με μετάνοια και πίστη, και κάλεσε τον Χριστό να έρθει στη ζωή σου. Αυτός θα γίνει ο Σωτήρας και ο Κύριος της ζωής σου αιώνια. Γιατί σε αγαπάει. Γιατί σε σπλαχνίζεται και πονάει για σένα, σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεσαι, ό,τι κι αν έχεις κάνει. Στρέψου σ΄ Αυτόν, κάλεσε Αυτόν και Αυτός θα σου αποκαλύψει την αγάπη Του και τη σωτηρία Του στη ζωή σου. Έτσι έγινε στη ζωή όλων των Αγίων της Εκκλησίας μας. Γι’ αυτό γεννήθηκε ο Χριστός από την Παρθένο Μαρία (Χριστού-γεννα), ώστε να δώσει την δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο να γίνει Άγιος, όπως Αυτός είναι Άγιος. Δόξα στο όνομα της Αγίας Τριάδος!
Ι. Κανταρτζής
Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2025
BOHΘEIA ΣTOYΣ ΛAOYΣ
H OPΘOΔOΞH IEPAΠOΣTOΛH
Αγιοκατάταξη του Ιεραποστόλου π. Χρυσοστόμου Παπασαραντοπούλου
Με πολύ συγκίνηση και περίσσεια χαρά πληροφορηθήκαμε την αγιοκατάταξη του π. Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου (1903-1972), πρωτοπόρου της Ορθοδόξου Ιεραποστολής στην αφρικανική ήπειρο, που έγινε από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στις 8/10/2025.
Ο π. Χρυσόστομος ήταν ιερομόναχος από το Βασιλίτσι της Μεσσηνίας. Υπηρέτησε ως εφημέριος στη Μεσσηνία, την Έδεσσα και τη Θεσσαλονίκη. Επίσης διετέλεσε ηγούμενος στη Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνος και στη Μονή Βουλκάνου Μεσσηνίας. Σπούδασε θεολογία και έμαθε γαλλικά σε μεγάλη ηλικία. Παρά τα προβλήματα της υγείας του και τη μεγάλη του ηλικία, δεν δίστασε να αφήσει το 1960 την Ελλάδα και να πορευθεί στην Αφρική, για να φυτέψει τον σπόρο της Ορθοδοξίας, της αγάπης, της προσφοράς στην Ουγκάντα, την Τανζανία, την Κένυα και το Κονγκό, ενώ ήταν ο εμπνευστής και πνευματικός ιδρυτής της Αδελφότητας Ορθοδόξου Ιεραποστολής που στήριξε και στηρίζει έμπρακτα την ιεραποστολική δραστηριότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αφρική.
Είναι χαρακτηριστικό ότι όσο σπούδαζε στην Θεολογική Σχολή γνωρίστηκε με φοιτητές από την Ουγκάντα. Από αυτούς πληροφορήθηκε την ανάγκη ευαγγελισμού των Αφρικανών, αλλά και της παροχής βοήθειας σε αυτούς, οι οποίοι μαστίζονται από επιδημίες, πείνα και κάθε είδους δυστυχία. Με εφόδια την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα, παρουσιάστηκε στον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Χριστόφορο και ζήτησε την ευλογία του. Ο Πατριάρχης του επέστησε την προσοχή στους κινδύνους που έμελλε να αντιμετωπίσει στην ιεραποστολή. Όμως ο φλογερός ιεραπόστολος δεν εκάμφθη και δήλωσε στον Πατριάρχη ότι είναι έτοιμος να πεθάνει για την αποστολή αυτή.
Έκτοτε ο άγιος γέρων Χρυσόστομος έκανε την Αφρική νέα του πατρίδα. Έζησε, όχι στην ιεραποστολή, αλλά για την ιεραποστολή.
Εκοιμήθη στις 29 Δεκεμβρίου 1972 σε ηλικία 69 ετών και ετάφη στο κοιμητήριο της Κανάγκα. Στις 21 Δεκεμβρίου 1996 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, τα οποία ευρίσκονται στον κήπο του Ι. Ναού του Αγίου Ανδρέα στο ιεραποστολικό κέντρο της Κανάγκα.
