Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025 
Στο άρθρο αυτό επιχειρείται μια ψηλάφηση του 5ου κεφαλαίου του κατά Ιωάννη αγίου Ευαγγελίου.
«Ο Πατέρας μου εξακολουθεί να εργάζεται ως τώρα, γι’ αυτό κι εγώ εργάζομαι» (Ιωάν. 5:17).
«Σας βεβαιώνω πως ο Υιός δεν μπορεί να κάνει τίποτε από μόνος του. Κάνει μόνο αυτό που βλέπει να κάνει ο Πατέρας. Αυτά που κάνει εκείνος, τα ίδια ακριβώς κάνει και ο Υιός» (Ιωάν. 5:19).
Ο Θεός εργάζεται συνεχώς και ο Λόγος του Θεού εργάζεται συνεχώς. Ο Υιός-Λόγος «βλέπει» τον Πατέρα και πράττει ανάλογα. Ο δικός μας λόγος ποια έργα βλέπει; Ποια έργα πράττει η καρδιά (νους) που γεννά τον λόγο; Ο Κύριος είπε: «Από το περίσσευμα της καρδιάς μιλάει το στόμα» (Λουκ. στ:45).
Ο λόγος που εκφέρεται από το στόμα του ανθρώπου, τα έργα που πράττει συνειδητά, είναι δηλωτικά της καρδιακής (πνευματικής) του κατάστασης. Είναι γνωστό πως το περιβάλλον που ο άνθρωπος μεγαλώνει, οι πράξεις, σκέψεις, απόψεις και καταστάσεις διαμορφώνουν την ψυχή του και εκφράζεται ανάλογα. Ό,τι «βλέπει» αυτό ποιεί, αυτό πράττει, αυτά τα έργα κάνει.
Χρειάζεται η καθαρή καρδιά, γιατί χωρίς καθαρή καρδιά κανείς δεν μπορεί να δει τον Θεό (Ματθ. 5:8) και αν δεν δει κανείς τον Θεό, δεν μπορεί να εκτελεί και τα έργα Αυτού και έτσι μένει κενός, άδειος και χωρίς ζωή αληθινή, δηλαδή νεκρός. «Αυτός που έρχεται από το Θεό είναι ανώτερος από όλους. Αυτός που προέρχεται από τη γη έχει ανθρώπινη προέλευση και μιλάει ανάλογα. Αυτός που έρχεται από το Θεό κηρύττει ό,τι είδε κι άκουσε, κανείς όμως δεν δέχεται τη μαρτυρία του» (Ιωαν. 3:32).
Αν η ψυχή τρέφεται από τη νοοτροπία του κόσμου και ασχολείται με το πως να κατακτήσει αυτόν το γήινο κόσμο, στρέφει την ψυχή του στα πλούτη, στην εξουσία, στην υπερβολική ηδονή, στην κυριαρχία των αισθήσεων, στην γκρίνια και στο μίσος, τότε και η ζωή του θα είναι πεπερασμένη, θα έχει ένα τεράστιο κενό.
Όσοι όμως ζητούν να βρουν νόημα στη ζωή, να πιστέψουν πως υπάρχει κάτι ανώτερο για τον άνθρωπο, αν εξυψώσουν την ψυχή τους και αν υπερβούν τα στενά όρια της ύπαρξής τους, θα βρουν πολλές πηγές που έχουν το νερό της ζωής που δεν είναι άλλο από τον Λόγο του Θεού - τον Ιησού Χριστό - που οδηγεί προς τον Πατέρα Θεό.
Οι ζωές των Αγίων δείχνουν ποια είναι η οδός της ζωής, βιώσαν αυτόν που «έβλεπαν», κι ακολούθησαν την οδό όπως τους αποκαλυπτόταν. Είναι ο δρόμος όπου η καρδιά του ανθρώπου «βλέπει» τον Πατέρα να εργάζεται και εργάζεται και ο άνθρωπος ανάλογα. Η αγιοσύνη είναι για τον άνθρωπο εκείνον, που την ποθεί, που ζητά να γίνει υιός Θεού κατά χάρη, φίλος του Χριστού( Ιωαν 15:15).
«Σας τα είπα αυτά, ώστε η χαρά η δική μου να είναι μέσα σας, κι η χαρά σας να είναι ολοκληρωμένη. Αυτή είναι η δική μου εντολή: να αγαπάτε ο ένας τον άλλο, όπως Εγώ σας αγάπησα» (Ιωάν.15:9).
Η ζωή μας, λοιπόν, είναι στα χέρια της επιθυμίας μας. Αν θέλουμε τη ζωή, ας τη κοιτάξουμε, ας την αναζητήσουμε, ας εμπνευστούμε από εκείνους που την βρήκαν και να αναζητήσουμε τη χάρη του Θεού εν Χριστώ Ιησού.
Βοναζούντας Αντώνιος, Κατηχητής
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
Εμείς διώχνουμε τον κόσμο
Από την αρχή διευκρινίζω ότι το σημερινό μου κείμενο αρχικά δείχνει ως πολιτικό, αλλά προϊόντως διαπιστώνεται πως είναι θρησκευτικό.
1. Κατ’ εμέ δεν υπάρχουν 22 κόμματα, αλλά μόνον δύο: Το μονοβασιλικό και τό πολυβασιλικό. Δέν θέλουμε να έχουμε Βασιλευομένη Δημοκρατία κατά τήν οποίαν ο βασιλεύς δέν κυβερνά, αλλά θέλουμε να έχουμε τέτοια διοίκηση κατά τήν οποίαν ο εαυτός μας να δρα σαν να είναι ηγέτης βασιλικής δημοκρατίας. Οι πλείστοι είναι δοκησίσοφοι και απορούν γιατί οι άλλοι δέν ακολουθούν τήν γνώμη τους, π.χ. αρκεί να κοιτάξουμε πώς οδηγούμε, σαν να είναι δικός μας ο δρόμος.
2. Ελαχιστότατοι πιστεύω ασχολούνται καθώς πρέπει με τα πολιτικά. Ποιοί είναι αυτοί οι σωστοί; Όσοι λένε: «Το κόμμα που εψήφισα τά λέει κατά 60% σωστά, απλώς με τά υπόλοιπα συμφωνώ λιγότερο». Και κατονομάζει μάλιστα σε ποιά σημεία οι άλλοι έχουν δίκιο. Απεναντίας, σχεδόν όλοι δρουν ως μισθωτοί του κόμματός τους. Ποτέ δέν λένε καλή κουβέντα για τους άλλους. Σοβαρότης μηδέν.
Αυτή τήν τάση, που τήν βρήκαμε έτοιμη εκ γενετής, φοβάμαι ότι την επεκτείναμε και στον εκκλησιαστικό χώρο. Ποτέ μου δεν ισχυρίστηκα πως οι ιερείς πρέπει να είναι στο απυρόβλητο (να τους δικηγορούμε όταν έχουν ατοπήσει), αλλά ούτε ότι πρέπει νάναι και στο απειρόβλητο (να τους κακολογούμε, έτσι για χόμπι). Το μαράζι έγκειται στην διαπίστωση ότι σχεδόν τους ιερείς, οι οποίοι κάνουν σωστά τήν δουλειά τους, ενώ παραδόξως εκθειάζουμε τους ιερείς που, εάν ξέραμε ποιές είναι οι ιερατικές υποχρεώσεις τους, θα βλέπαμε ότι είναι σαφώς υποδεέστεροι τών προαναφερθέντων. Απλό παράδειγμα, όσοι αρχίζουν τόν όρθρο την ώρα που εντέλλονται, φαίνονται ότι τάχα τάπαν γρήγορα-γρήγορα. Απεναντίας, κάποιοι που ξεκινούν περί τις οκτώ, φαίνονται ότι τελείωσαν σωστά (11 παρά)!! Για όσους τηρούν εκείνα που λέει η Αγία Γραφή λέμε ότι είναι χαλαροί, ενώ γιά όσους θέτουν περιορισμούς και στερήσεις (δηλαδή επινοούν τύψεις) ότι υπάγονται απευθείας στό Επιτελείο τού Θεού!!! Μπορεί οι δύο όχθες τών ποταμών να μοιάζουν, αλλά χωρίζουν κόσμους. Εάν μάθουμε να τις ξεχωρίζουμε, θα προαχθεί η κάθε Εκκλησία. Αλλά προηγείται η αυτογνωσία, και να αποκαθηλώσουμε τόν εαυτό μας από τήν θέση τού Υψηλοτάτου που τόν έχουμε θέσει, ως αυτονοήτως ηγέτη βασιλικής δημοκρατίας. Πάμπολλοι κοινωνικά ωφέλιμοι ενορίτες με υψηλή οξύνοια τά βλέπουν αυτά και η Εκκλησία μας (εξ αιτίας ημών) τούς έχει χάσει. Φτιάξαμε μιαν Ελλάδα για την οποίαν οι νέοι δέν νοιάζονται.
π. Γεώργιος Δ. Γεωργιάδης, Σούρπη Μαγνησίας
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
Προς Προβληματισμό
Όταν πεθάνεις, μην ανησυχείς για το σώμα σου. Οι συγγενείς σου θα κάνουν ό, τι είναι απαραίτητο σύμφωνα με τις δυνατότητές τους. Θα βγάλουν τα ρούχα σου, θα σε πλύνουν, θα σε ντύσουν, θα σε πάρουν από το σπίτι σου και θα σε μεταφέρουν στη «νέα σου διεύθυνση». Πολλοί θα έρθουν στην κηδεία σου για να «πούνε το τελευταίο αντίο». Κάποιοι θα ακυρώσουν δεσμεύσεις και ακόμη θα χάσουν τη δουλειά τους για να έρθουν.
Τα αντικείμενά σου, ακόμη και αυτά πού δεν σου άρεσε να δανείζεις, θα πουληθούν, θα δοθούν ή θα καούν: Τα κλειδιά σου, τα εργαλεία σου, τα βιβλία σου, τα CD σου, τα παπούτσια σου, τα ρούχα σου. Και να είσαι σίγουρος ότι ο κόσμος θα σταματήσει να κλαίει για σένα. Η οικονομία θα συνεχιστεί. Στη δουλειά σου θ’ αντικατασταθείς. Κάποιος με τις ίδιες ή καλύτερες ικανότητες θα πάρει τη θέση σου. Τα περιουσιακά σου στοιχεία θα μεταβούν στους κληρονόμους σου. Και μην έχεις την εντύπωση ό,τι θα συνεχίσουν να σε αναφέρουν, να σε κρίνουν και να επικρίνουν για τα μικρά και μεγάλα πράγματα που έκανες στη ζωή. Οι αληθινοί φίλοι σου θα κλαίνε για μερικές ώρες ή λίγες μέρες, αλλά μετά θα επιστρέψουν στο γέλιο. Τα ζώα σου θα συνηθίσουν στον νέο κάτοχο. Οι φωτογραφίες σου θα παραμείνουν στον τοίχο για λίγο ή θα συνεχίσουν σε κάποιο έπιπλο, αλλά στη συνέχεια θα διατηρηθούν στο κάτω μέρος ενός συρταριού. Κάποιος άλλος θα καθίσει στον καναπέ σου και θα φάει στο τραπέζι σου.
Ο βαθύς πόνος στο σπίτι σου θα διαρκέσει μία εβδομάδα, ένα μήνα, ένα χρόνο...Τότε θα προστεθείς στις αναμνήσεις και στη συνέχεια η ιστορία σου τελείωσε. Τελείωσε ανάμεσα στους ανθρώπους. Τελείωσε σε αυτόν τον κόσμο.
Αλλά ξεκίνησε η ιστορία σου στη νέα σου πραγματικότητα. Στη ζωή σου μετά το θάνατο. Η ζωή σου και όλα τα εγκόσμια έχασαν την αξία που είχαν: Σώμα, ομορφιά, εμφάνιση, επίθετο, άνεση, θέση, τραπεζικός λογαριασμός, σπίτι, αυτοκίνητο, επάγγελμα, τίτλοι, διπλώματα, μετάλλια, τρόπαια, φίλοι, σύζυγος, οικογένεια.
Στη νέα σου ζωή θα χρειαστείς μόνο το πνεύμα σου. Και η αξία που έχεις συγκεντρώσει εδώ θα είναι η μόνη περιουσία που θα έχεις εκεί. Αυτή η τύχη είναι η μόνη που θα πάρεις μαζί σου και δημιουργείται κατά τη διάρκεια της περιόδου που βρίσκεσαι εδώ. Όταν ζεις μία ζωή αγάπης για τους άλλους και σε γαλήνη με τον γείτονά σου, ζυμώνεις την πνευματική σου περιουσία.
Γι’ αυτό προσπάθησε να ζήσεις πλήρως και να είσαι ευτυχισμένος ενώ βρίσκεσαι εδώ, γιατί όπως είπε ο Φραγκίσκος της Ασίζης: «Δεν θα πάρεις αυτά που έχεις από ‘δω. Μόνο ό,τι έδωσες θα πάρεις».
π. Δημήτριος Μ.Τ.
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ
Πώς αντιλαμβανόμαστε τη σωτηρία μας;
Το θέμα αυτό έχει και σύγχρονες προεκτάσεις. Σήμερα είναι πολλοί άνθρωποι προσκολλημένοι στον τύπο και ξεχνούν το σκοπό της ζωής τους. Ο σκοπός της χριστιανικής μας ζωής δεν είναι να φανούμε στους άλλους πως είμαστε καλοί άνθρωποι, αλλά να βιώσουμε με την πίστη μας τη χάρη του Θεού. Μπορούμε να πούμε πως η σωτηρία μας είναι η βίωση της θυσίας του Χριστού δια της πίστεως. Σωτηρία δεν είναι η κοινωνική μας καταξίωση, αλλά η κατάσταση της θεώσεως. Πολλοί θέλουν να αποκτήσουν ένα καλό όνομα με το να κάνουν καλές πράξεις «προς το θεαθήναι» (Ματθ. 6:1). Ακόμη, πολλοί έχουν την εντύπωση πως εξαντλείται η ευλάβειά μας με τη σχολαστική τήρηση θρησκευτικών τύπων. Ακόμα και η πραγματοποίηση καλών έργων, έξω όμως από τη χάρη του Θεού, δηλαδή αυτονομημένων και αποκομμένων από την κατά Χριστό ζωή, είναι ανώφελη. Δεν οδηγεί πουθενά τον άνθρωπο. Πρέπει να περισσεύει η δικαιοσύνη μας από τη δικαιοσύνη των ανθρώπων, δηλαδή «η κατά Χριστόν ζωή μας» να είναι ανώτερη από την ισχύ των κοινωνικών μας καταξιώσεων που προέρχονται από την εκπλήρωση των θρησκευτικών τύπων και των λεγομένων καλών μας έργων. Η σωτηρία μας είναι μυστήριο της χάριτος κι όχι αντιμισθία των καλών μας έργων, όπως φαντάζονται μερικοί. Βεβαίως τα καλά έργα είναι καρπός της χάριτος, αλλά η πίστη στο πρόσωπο του Κυρίου μας είναι η αιτία της σωτηρίας μας. Αυτή η πίστη γεννά και τα καλά έργα. Μόνα τους τα καλά έργα δεν σώζουν.
Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας υπήρξαν διδάσκαλοι της χάριτος, γιατί την είχαν βιώσει, γι’ αυτό και ονομάζονται πνευματικοί, δηλαδή καινούργιοι άνθρωποι. Άνθρωποι που μέσα στην καρδιά τους γεννήθηκε ο Χριστός και ενεργεί το Άγιο Πνεύμα. Η χάρη του Θεού τους δίδαξε να συμμετέχουν σωστά στα παθήματα του Χριστού, να ζουν μυστηριακή ζωή, να συμμετέχουν στο μυστήριο της ζωής, δηλαδή στη Θεία Ευχαριστία, να είναι ταπεινοί και να ζητάνε το έλεος του Θεού. Η χάρη του Θεού τους παρακίνησε να κάνουν και καλά έργα, χωρίς να περιμένουν ανταπόδοση. Υπέμεναν τις θλίψεις, «ανάπαυσιν και παράκλησιν της χάριτος εκδεχόμενοι», κατά τον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο. Είχαν την αδιάκριτη αγάπη. Η χάρη του Θεού ξεχύνεται παντού, αρκεί να βρεθεί κάποιος να την αναζητήσει και να την βιώσει εν Χριστώ Ιησού. Το πιο φοβερό πράγμα είναι να μην ενεργεί μέσα σου η χάρη του Θεού. Ας ευχηθούμε να ζήσουμε με την πίστη μας τη σώζουσα χάρη του Θεού, για να φθάσουμε τη σωτηρία μας.
«Φωνή Κυρίου», 27 Ιουλίου 2005, Ο Εδέσσης Ιωήλ
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
Είτε λάβεις απάντηση στην Προσευχή, είτε δεν λάβεις
Αν, λοιπόν, εισακούστηκες, ευχαρίστησε το Θεό. Αν δεν εισακούστηκες, μείνε κοντά Του, για να εισακουστείς. Αν, πάλι, Τον έχεις πικράνει με τις αμαρτίες σου, μην απελπίζεσαι. Όταν πικράνεις έναν άνθρωπο, αλλά στη συνέχεια παρουσιάζεσαι μπροστά του και το πρωί και το μεσημέρι και το βράδυ, ζητώντας ταπεινά συγχώρηση, δεν θα κερδίσεις τη συμπάθειά του; Πολύ περισσότερο θα κερδίσεις τη συμπάθεια του ανεξίκακου Θεού, αν και το πρωί και το μεσημέρι και το βράδυ και κάθε ώρα επικαλείσαι την ευσπλαχνία Του με την προσευχή.
Ας τ’ ακούσουν όλα αυτά όσοι προσεύχονται με ραθυμία και βαρυγγωμούν, όταν ο Κύριος αργεί να ικανοποιήσει το αίτημά τους. Τους λέω: “Παρακάλεσε το Θεό!”. Και μου απαντούν: «Τον παρακάλεσα μια, δυο, τρεις, δέκα, είκοσι φορές, μα δεν έλαβα τίποτα». Μη σταματήσεις, ώσπου να λάβεις. Σταμάτησε, όταν λάβεις. Ή μάλλον, ούτε και τότε να σταματήσεις την προσευχή. Πριν λάβεις, να ζητάς. Και αφού λάβεις, να ευχαριστείς.
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
OΛA ΔYNATA ME THN ΠPOΣEYXH
Σημεία Και Τεράστια
Από Τους Πρώτους Χριστιανούς
Στα πρώτα βήματα των μαθητών του Χριστού, ακριβώς μετά την Ανάληψη του Κυρίου και την Πεντηκοστή, ανέβαιναν μαζί ο Πέτρος κι ο Ιωάννης στο ναό, στις τρεις το απόγευμα, την ώρα της προσευχής. Μπροστά στην πύλη του ναού, που λέγεται Ωραία, έφερναν έναν άνθρωπο χωλό εκ γενετής και τον έβαζαν κάθε μέρα εκεί για να ζητάει ελεημοσύνη απ’ αυτούς που έμπαιναν στο ναό. Αυτός τους κοίταξε με προσοχή περιμένοντας κάτι να πάρει απ’ αυτούς. Αλλά ο Πέτρος είπε: «Χρήματα ασημένια και χρυσά δεν έχω· αυτό όμως που έχω, αυτό σου δίνω: στο όνομα του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, σήκω πάνω και περπάτα!» Και πιάνοντάς τον από το δεξί χέρι, τον σήκωσε. Αμέσως στερεώθηκαν τα πόδια του και οι αστράγαλοί του και μ’ ένα πήδημα στάθηκε όρθιος κι άρχισε να περπατάει. Ύστερα μπήκε μαζί τους στο ναό, περπατώντας και πηδώντας και δοξολογώντας το Θεό.
Ως αποτέλεσμα, οι μαθητές του Χριστού να αρχίσουν να κηρύττουν στον λαό για την ανάσταση του Ιησού και να τον προτρέπουν σε μετάνοια.
Ενώ αυτοί μιλούσαν στο λαό, τους πλησίασαν οι ιερείς και ο διοικητής της φρουράς του ναού και οι Σαδδουκαίοι, αγανακτισμένοι, γιατί δίδασκαν το λαό και κήρυτταν ότι η ανάσταση του Ιησού αποδεικνύει την ανάσταση των νεκρών. Τους συνέλαβαν, λοιπόν, και τους έβαλαν στη φυλακή και την επόμενη μέρα τους κάλεσαν και τους έδωσαν εντολή να μη μιλούν καθόλου ούτε να διδάσκουν για τον Ιησού.
Όταν οι δύο απόστολοι απολύθηκαν, πήγαν στους αδερφούς και τους ανακοίνωσαν όσα τους είπαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι. Αυτοί, όταν τ’ άκουσαν, προσευχήθηκαν όλοι μαζί στο Θεό και είπαν: «Κύριε, εσύ δημιούργησες τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα βρίσκονται σ’ αυτά...Και τώρα, Κύριε, κοίταξε τις απειλές τους! Δώσε δύναμη στους δούλους σου να κηρύττουν το λόγο σου με θάρρος. Άπλωσε το χέρι σου, για να γίνονται θεραπείες και θαυματουργικές αποδείξεις της δύναμής σου, στο όνομα του άγιου δούλου σου, του Ιησού».
Όταν τελείωσαν την προσευχή, σείστηκε ο τόπος όπου ήταν συγκεντρωμένοι· όλοι πλημμύρισαν από το Άγιο Πνεύμα και κήρυτταν το λόγο του Θεού με θάρρος (Πράξεις των Αποστόλων, Κεφ. 3 και 4).
Στο παραπάνω περιστατικό βλέπουμε πόσο άμεσα απαντούσε ο Θεός στην προσευχή της πίστης.
Ξέρουμε ότι ο Θεός δεν αλλάζει, αντίθετα είναι ο ίδιος χθες, σήμερα και στους αιώνες. Επομένως, να μην αμφιβάλλει η καρδιά μας, αλλά όταν προσευχόμαστε και ζητάμε το θέλημα του Θεού, να πιστεύουμε ότι ο Θεός ακούει και απαντάει.
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
ΠΕΡΙ TOY ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Το Άγιο Πνεύμα Στη Ζωή Μας
Ο άνθρωπος που ταπεινά και ειλικρινά επιστρέφει στο Θεό, γίνεται ένας καινούργιος άνθρωπος, με μία εντελώς καινούργια ζωή. Ο Χριστός είναι ο μόνος που τα κάνει όλα καινούργια στον άνθρωπο. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας μεταφέρει από την παλαιά ζωή της ήττας και της πνευματικής δουλείας, στη ζωή της νίκης και της ελευθερίας (Φωνή Κυρίου, 8/10/1995, σελ. 163).
Ο άσωτος υιός μας λέει: «Έγινα ένας καινούργιος άνθρωπος, όταν γύρισα στον Πατέρα Θεό». Η καινούργια αυτή ζωή δίνεται χάρη στο σταυρικό θάνατο του Χριστού. Χάρη στο αίμα Του, στην εξιλαστήριο θυσία Του και στο έργο του Αγίου Πνεύματος. Η νέα αυτή η ζωή είναι η βίωση του Αγίου Πνεύματος στην καθημερινή μας ζωή. Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν ζει τη ζωή αυτή, διότι βρίσκεται μακριά από τον Θεό. Ενώ αντίθετα, ο άνθρωπος του Θεού ζει μία ζωή εσωτερικής γαλήνης και ηρεμίας.
Το Άγιο Πνεύμα, όπως ψάλλουμε στην Εκκλησία, είναι στη ζωή του συνειδητού Χριστιανού «Φως και ζωή και ζώσα πηγή νοερά... Είναι Θεός και θεοποιούν και διαιρούν χαρίσματα». Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όπως του αποστόλου, του προφήτη, του ευαγγελιστού, του διδασκάλου, των βοηθειών, της σοφίας, της γνώσης, της θεραπείας, των θαυμάτων και άλλα, είναι αυτά που ενεργούν στην ζωή της Εκκλησίας. Κάθε πιστός έχει ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω χαρίσματα και με αυτά υπηρετεί τον Κύριο και τους συνανθρώπους του μέσω της Εκκλησίας.
Ο Πατέρας της Εκκλησίας Ευθύμιος Ζηγαβινός, πού έζησε το 12ο μ. Χ. αιώνα, στο έργο του «Δογματική Πανοπλία» (Minge 130), λέει τα παρακάτω: «Το Πνεύμα πάντοτε ήταν μαζί μας, ενεργεί δε σύμφωνα με την ανάγκη, είτε σε προφητεία, είτε σε θεραπείες, είτε σε άλλα δυναμικά ενεργήματα». Βλέπουμε λοιπόν μέσα στους αιώνες τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος να φανερώνουν τη δύναμη του Κυρίου με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Αν σήμερα δεν βλέπουμε τη δύναμη αυτή του Θεού, είναι γιατί οι σύγχρονοι Χριστιανοί δεν ζητούν τα χαρίσματα αυτά στη ζωή τους ή όταν ο Κύριος τους τα δίνει, δεν τα χρησιμοποιούν.
Η σύγχρονη, πολυδιάστατη, αγχώδης και κουραστική ζωή καλεί τους πιστούς Χριστιανούς να ενεργοποιήσουν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός, το Άγιο Πνεύμα, μπορεί να ελευθερώσει κάθε άνθρωπο από οποιαδήποτε ψυχολογική καταπίεση και να θεραπεύσει κάθε σωματική αρρώστια.
† Μ. Κανταρτζής
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
28η Οκτωβρίου 1940
Ο χρόνος μας βοηθάει να ξεχνάμε με ευκολία σημαντικά θέματα. Ας δούμε παρακάτω μερικά από τα σημαντικά θέματα που αφορούν στην εποποιΐα της 28ης Οκτωβρίου 1940, και όσα την ακολούθησαν.
Συνολικές απώλειες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες):
Ελλάς 10% (750.000), ενώ Σοβιετική Ένωση 2,8%, Ολλανδία 2,2%, Γαλλία 2%, Πολωνία 1,8%, Γιουγκοσλαβία 1,7% και Βέλγιο 1,5%. Η τεράστια διαφορά της Πατρίδας μας είναι εμφανής.
Δηλώσεις πρωταγωνιστών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου:
Κάρολος ντε Γκολ, 1890-1970, Πρόεδρος τής Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός τής Γαλλικής Αντίστασης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: «Αδυνατώ να δώσω το δέον εύρος τής ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση τού Λαού και των ηγετών τής Ελλάδος». (Από ομιλία του στο Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά την λήξη τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.)
Ιωσήφ Στάλιν, 1879-1953, Αρχηγός τής Σοβιετικής Ενώσεως από τό 1924 έως 1953: «Λυπάμαι διότι γηράσκω καί δεν θα ζήσω επί μακρόν διά να ευγνωμονώ τον Ελληνικόν Λαόν, τού οποίου ή αντίστασις έκρινε τον 2ον Παγκόσμιον Πόλεμον». (Από ομιλία του πού μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας την 31 Ιανουαρίου 1943 μετά την νίκη τού Στάλιγκραντ και την συνθηκολόγηση τού Στρατάρχου Paulus.)
Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός: «Επολεμήσατε άοπλοι καί ενικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων. Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, διότι εκερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε». (Όταν ο Χίτλερ επετέθη κατά τής Ε.Σ.Σ.Δ.)
Αδόλφος Χίτλερ, 1889-1945, Αρχηγός τού Γερμανικού κράτους: «Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ’ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, επολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν προς τον θάνατον…» (Από λόγο πού εκφώνησε στίς 4 Μαΐου 1941 στό Ράιχσταγκ.)
Μπενίτο Μουσολίνι, 1833-1945, Πρωθυπουργός τής Ιταλίας 1922-1945: «Ο πόλεμος με την Ελλάδα απέδειξεν ότι τίποτε δεν είναι ακλόνητον εις τα στρατιωτικά πράγματα και ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις».
Υπάρχουν και πολλές άλλες μαρτυρίες. Ας ξανακοιτάξουμε μέσα μας, να ψάξουμε και να βρούμε εκείνη την ξεχασμένη αγάπη για την Πατρίδα, που τόσο πολύ έχει βληθεί τις τελευταίες δεκαετίες, την αγάπη εκείνη που μας διέσωσε επί αιώνες και συνεχίζουμε να υπάρχουμε ως Έλληνες, που δεν είναι άλλη από την αγάπη που έβαλε ο Δημιουργός μας μέσα στο «είναι» του κάθε ανθρώπου. Μάλιστα, εμείς οι Έλληνες αυτή την θεϊκή αγάπη την δεχτήκαμε μέσα στη ζωή μας, παράγοντας πλήθος Αγίων, ανδρών και γυναικών, αλλά και αφανών ανδρών και γυναικών, σαν κάποιους από τους γονείς μας και τους προγόνους μας, η στάση ζωής των οποίων «υποχρέωσε» τις παραπάνω προσωπικότητες να μιλήσουν τόσο επαινετικά για μας τους Έλληνες. Ας ξαναμάθουμε, λοιπόν, να αγαπάμε την Πατρίδα μας, δηλαδή ο ένας τον άλλον κι έτσι να εκπληρώσουμε την εντολή του Χριστού: «Αγαπάτε αλλήλους».
Κ. Γεννάδης