Μάρτιος και πάλι, ο ιερός μήνας του Ελληνισμού, ο μήνας της διπλής γιορτής της χριστιανοσύνης και του έθνους. Τιμάμε την επέτειο του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και την επέτειο της έναρξης της επανάστασης του 1821, που οδήγησε στην απελευθέρωση της πατρίδας μας.
Με την λέξη Ευαγγελισμός αναφερόμαστε στη χαρμόσυνη είδηση ης επικείμενης γέννησης του Ιησού Χριστού, που δόθηκε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ προς τη Μαριάμ.
«Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου· ευλογημένη συ εν γυναιξίν».
«Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σοι, διό και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται, υιός Θεού».
«Κανείς ποτέ, από τη δημιουργία του κόσμου και μέχρι τη συντέλειά του, δεν γεννήθηκε και δεν θα γεννηθεί κατά τον τρόπο, κατά τον οποίο γεννήθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Κανείς ποτέ δε γεννήθηκε χωρίς άνδρα. Κανείς δε γεννήθηκε και δεν θα γεννηθεί με την επέλευση του Αγίου Πνεύματος. Σε κανέναν ποτέ δεν κατοίκησε το Άγιο Πνεύμα με τέτοια ολοκληρωμένη πληρότητα, με την οποία εγκατοίκησε στην Παναγία Παρθένο Μαρία. Κανέναν δεν επισκίασε η δύναμη του Υψίστου και τα μητρικά σπλάγχνα καμμίας γυναίκας δεν αγίασε, με τέτοια πληρότητα και δύναμη, όπως τα σπλάγχνα της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας… Όλοι εσείς, που είστε ομόψυχοι με μένα, πέστε μου, μπορεί να υπάρχει ανώτερη και καθαρότερη χαρά από αυτή, που δίνει η αίσθηση ότι μαζί μας είναι ο Κύριος; Ότι μας αγαπά, επειδή φυλάσσουμε τις εντολές Του και ότι θα έλθει μαζί με τον Άναρχο Πατέρα Του και θα κατοικήσει μαζί μας!» (Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας, του ιατρού)
Η γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου τιμά τη στιγμή που ο Θεός ανύψωσε την Παναγία μέχρι τον ουρανό, δια της οποίας ο Σωτήρας μας ήρθε στη γη. Την αξίωσε να γίνει η πλατυτέρα των ουρανών που θα κρατούσε στην αγκαλιά της τον Θεάνθρωπο Χριστό. Τι πιό ωραιότερο νέο από αυτό; Ο Θεός επισκέπτεται τον άνθρωπο και όχι μόνον τότε, αλλά και κάθε μέρα, όπως ανέφερε παραπάνω ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός.
Η σκέψη μας επίσης πηγαίνει τις ημέρες αυτές στα πυκνά εκείνα γεγονότα που έλαβαν χώρα το 1821, μελετώντας τα λαμπρά εκείνα παλικάρια και τις μάχες που έδωσαν μέχρι θυσίας για την ελευθερία της Πατρίδας μας.
Ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος υπολογίζει ότι ένα εκατομμύριο χριστιανόπουλα εξισλαμίστηκαν στα γενιτσαρικά τάγματα. Ο Κολοκοτρώνης διεκήρυξε: «Η επανάσταση η δική μας δε μοιάζει με καμία απ’ όσες γίνονται τη σήμερον στην Ευρώπη. Ο δικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος». Οι αντιξοότητες ήταν πολλές. Οι νίκες των Ελλήνων θαυμαστές και οι σφαγές που πραγματοποίησαν οι Τούρκοι εναντίον των Ελλήνων τόσο απάνθρωπες, ώστε προκάλεσαν τον θαυμασμό και τη συμπάθεια των ευρωπαίων πολιτών. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα ισχυρό φιλελληνικό ρεύμα με αξιόλογους Φιλέλληνες που βοήθησαν στον απελευθερωτικό αγώνα.
Φέρνοντας στη μνήμη μας τα δοξασμένα εκείνα χρόνια, το μυαλό μας δεν ξέρει πού να σταθεί και τι να πρωτοθυμηθεί. Με το σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος» ρίχνονταν οι πρόγονοί μας στη μάχη. Ο αγνός πατριώτης και πολεμιστής Γιάννης Μακρυγιάννης επτά φορές λαβώθηκε και ξέφυγε από τον θάνατο. Μετά την απελευθέρωση δεν σταμάτησε να αγωνίζεται για την επίλυση προβλημάτων που προέκυπταν στην Ελλάδα. Στα απομνημονεύματά του γράφει: «Το λοιπόν, αν θέλουμε το λίγο να γίνει μεγάλο, πρέπει να λατρεύουμε τον Θεό, να αγαπάμε την Πατρίδα και να’ χουμε αρετή. Τα παιδιά μας να τα μάθουμε γράμματα και ηθική». Ο μεγάλος οπλαρχηγός της Πελοποννήσου, ο Γέρος του Μοριά, απηύθυνε τα επόμενα λόγια στους σπουδαστές από την Πνύκα: «Πριν απ’ όλα φυλάξτε στην ψυχή σας την πίστη και την Πατρίδα σας. Εμείς περισσότερο από τα τουφέκια ελευθερώσαμε την Πατρίδα μας με την πίστη στον Χριστό και την αγάπη στην Πατρίδα». Στη Λαμία οι πασάδες επιχειρούν να πείσουν τον Αθανάσιο Διάκο να προσκυνήσει, να αρνηθεί την Πατρίδα, να αλλαξοπιστήσει. Απέτυχαν όμως για να ακούσουν και πάλι το θρυλούμενο δίστιχο: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω». Άλλος μεγάλος οπλαρχηγός της Επανάστασης, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, κατά γενική αποδοχή, υπήρξε γενναιότατος και με στρατηγική ευφυία μεγάλη. Ήταν ο στρατηγός γεννημένος για μεγάλες θυσίες. Ο Κωστής Παλαμάς, ο μεγάλος ποιητής μας γράφει: «Ένας ξεχώριζε του Γένους το καμάρι, της καλογριάς ο γιός». Το ίδιο με τους άντρες πολεμιστές, γενναίες και αποφασιστικές στάθηκαν και οι γυναίκες. Η Μαντώ Μαυρογένους, η ατρόμητη Μπουμπουλίνα, οι ηρωίδες του Μεσολογγίου, οι γυναίκες στη Νάουσα, οι Σουλιώτισσες και όπου αλλού τις καλούσε η Πατρίδα.
Αξίζει λοιπόν με συνειδητοποίηση της υποθήκης που μας κληροδότησαν, να γονατίσουμε ευλαβικά μπροστά στο μεγαλείο του διαχρονικού τους παραδείγματος και να τους τοποθετήσουμε στην πρώτη γραμμή της ιστορικής μνήμης και τιμής.
Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός
Φεβρουάριος - Μάρτιος 2022
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ
H OPΘOΔOΞH IEPAΠOΣTOΛH
(Ταϊβάν)
Στιγμιότυπα από τις βαπτίσεις
Ήταν μεγάλη η συγκίνησή μας, όταν ο Ανδρέας και η Λυδία με τα παιδιά τους Kevin, Αιμιλία και Γουίλιαμ ήρθαν για πρώτη φορά να γνωρίσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ήρθαν και παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία και μετά κάθισαν, όπως συνηθίζουμε όλοι μαζί, για την τράπεζα της αγάπης.
Ο Ανδρέας και η Λυδία ζήτησαν αργότερα, όταν πλέον είχαμε μιλήσει για την Ορθοδοξία, για να γίνουν μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Δεν περιγράφεται η χαρά που νιώσαμε την ημέρα της βάπτισης. Από τότε μέχρι σήμερα συνεχίζουν να έρχονται ανελλιπώς τις Κυριακές και τις Τετάρτες με τα παιδιά τους. Η Πελαγία πάντα φροντίζει και απασχολεί τα παιδάκια τα οποία χαίρονται πάρα πολύ μαζί της, διότι τα γλυκαίνει, εκτός από ιστοριούλες και με σοκολάτες. Ευχόμαστε ο Ανδρέας αργότερα να αξιωθεί και στο Μυστήριο της Ιεροσύνης.
Ο π. Ιωνάς την περίοδο του κορονοϊού υποχρεώθηκε να ενημερώσει τους πιστούς να μη συμμετάσχουν στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής. Αυτούς που ήθελαν να κοινωνήσουν τους παρακάλεσε να περιμένουν με τις οικογένειές τους στο κοντινό πάρκο. Πράγματι, με δάκρυα στα μάτια τους κοινώνησε το σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. Πόσο δύσκολο είναι στ’ αλήθεια να βιώνεις τέτοιες εμπειρίες.
Ο πατέρας Ιωνάς μας παρακαλεί να προσευχόμαστε για τους νέους κινέζους πιστούς στην Ταιβάν.
(Σημείωση Συντάκτη: η Αδελφότητά μας από πολλών ετών παρακολουθεί το έργο του π. Ιωνά και προσεύχεται συστηματικά υπέρ αυτού).
Η οικογένεια του Ανδρέα και της Λυδίας με τα παιδιά τους
Σώμα και αίμα Χριστού
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2022
Πως Χωριζόμαστε Απ’ Τον Θεό
Τι Ηγουμένη Μόνικα, Ι.Μ. Αγίου Νεκταρίου Τρικόρφου, Φωκίδας
(Περίληψη από την ομιλία της στα «Δημήτρια» Ι. Ν. Αγίου Δημητρίου
(Δήμος Αγίου Δημητρίου, Αθήνα) στις 16/10/2021)
Ο Χριστός έρχεται μέσα μας με την βάπτιση. Όμως, τα δικά μας θελήματα μας χωρίζουν απ’ Αυτόν.
Στον Παράδεισο μας έβαλε ο Θεός και είχαμε κοινωνία μαζί Του.
Το δικό μας θέλημα μας αποχώρισε από τον Θεό και βγήκαμε απ’ τον Παράδεισο.
Τώρα, ο Θεός έκανε κάτι το αδιανόητο. Έδωσε την δυνατότητα σ’ εμάς να μπαίνει με την βάπτιση μέσα μας. «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε.» Ήρθε δηλαδή σε μας, αντί εμείς να πάμε σ’ Αυτόν. «Η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί.»
Απομένει, λοιπόν, εμείς να ενωθούμε μαζί Του, όταν θελήσουμε το δικό Του θέλημα, αφήνοντας στην άκρη το δικό μας θέλημα.
Με τον τρόπο αυτό, εμπιστευόμαστε ολόκληρη τη ζωή μας στα χέρια Του και το μόνο που κάνουμε είναι να Τον αγαπάμε, όπως το μικρό παιδί αγαπά την μαμά του και δεν άγχεται τι θα φάει, τι θα πιει, τι θα ντυθεί, διότι είναι απόλυτα σίγουρο ότι η μαμά θα φροντίσει για όλα.
Κάπως έτσι λειτουργεί και η σχέση με το Θεό, δια του Ιησού Χριστού που ήρθε μέσα μας με τη βάπτιση. Αν συνεχίζω τα δικά μου «θέλω» είναι σαν να βάζω στην άκρη τον Χριστό, μάλιστα λέγοντάς Του: «Εσύ μη μιλάς. Εγώ ξέρω. Εγώ αυτό θέλω». Και έτσι χωριζόμαστε από τον Χριστό και έρχονται ένα σωρό προβλήματα στη ζωή μας, που μάλιστα είναι και άλυτα, διότι η αιτία τους δεν είναι κάποια σωματική βλάβη κ.λπ., αλλά ο αποχωρισμός μας από τον Θεό.
Ειρήνη, λοιπόν, με το Θεό σημαίνει «γεννηθήτω το θέλημα Σου» και ΟΧΙ το θέλημά μου.
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2022
Η στήλη των Αναγνωστών μας
Ψηλά επάνω στο απρόσιτο φως, η καρδιά του καλού Πατέρα μας, κτυπά από αγάπη για μας και γλυκά, πολύ γλυκά, αντηχεί στα αυτιά της ψυχής μας η επαγγελία (υπόσχεση): «Δεν θα σε αφήσει, ούτε θα σε εγκαταλείψει» (Προς Εβραίους 13:5).
Ένας Παντοδύναμος Θεός κρατάει στο χέρι Tου την ζωή μου. Την ώρα του θανάτου μου, Εκείνος μόνο μπορεί να την ορίσει, όπως και για κάθε άνθρωπο. Αν και ο Χριστιανός δεν πεθαίνει, ούτε κοιμάται, αλλά αναχωρεί προς τον Κύριο και Πατέρα και Δημιουργό του. Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών.
Ε.Κ.
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2022
Η Αναγέννηση
Η ολοκληρωτική Αλλαγή
Πώς ο άνθρωπος αναγεννιέται;
Την απάντηση μας την δίνει η παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκάς 15:11-32). Ο άσωτος γιος κάποια μέρα συνήλθε και αποφάσισε να γυρίσει στον πατέρα του, ομολογώντας την αμαρτία του και ζητώντας από τον πατέρα του να τον συγχωρήσει και να τον δεχτεί. Συγκεκριμένα είπε: «Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω, Πατέρα αμάρτησα» (Λουκάς 15:18). Και αυτό ακριβώς έκανε. Ο πατέρας του, που εδώ μας οδηγεί στον Πατέρα Θεό, τον δέχτηκε και είπε τα καταπληκτικά χαρακτηριστικά λόγια: «Ο γιός μου ήταν νεκρός και αναστήθηκε, ήταν χαμένος και βρέθηκε» (Λουκάς 15:24). Αυτό που είπε ο πατέρας για τον άσωτο γιό του, ισχύει για τον κάθε άνθρωπο που με μετάνοια και συντριβή επιστρέφει στο ουράνιο Πατέρα Θεό και ζητάει τη σωτηρία του.
Η αναγέννηση του ανθρώπου είναι υπόθεση μιας στιγμής ή μιας μικρής περιόδου. Σε μια στιγμή σώθηκε η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, ο πρώην αρχιτελώνης Ζακχαίος, η Σαμαρείτισσα (η μετέπειτα Αγία Φωτεινή), ο Δεσμοφύλακας των Φιλίππων, ο Ληστής στο σταυρό. Ο Θεός όρισε, ώστε ο άνθρωπος να μετανοήσει για τις αμαρτίες του και την αμαρτωλή στάση του απέναντί Του και με πίστη στο απολυτρωτικό έργο του Χριστού στο σταυρό να ζητήσει τη σωτηρία του. Στην Φωνή Κυρίου 23 Ιανουαρίου 2005 διαβάζουμε: «Δεν υπάρχει αμαρτωλός που να μετανόησε και να μη σώθηκε. Αποκλείεται η απελπισία και η απώλεια για τον αμαρτωλό που πιστεύει στο Χριστό».
Ο αείμνηστος Αρχιμανδρίτης Προκόπιος Παπαθεοδώρου στο βιβλίο του: «Η Σωτηρία υπό το φως της Αγίας Γραφής», σελ. 155, γράφει: «Η Σωτηρία του ανθρώπου είναι χάρις, δωρεά που αποκτάται με την πίστη. Ο Θεός έστειλε τον Υιό Του, ο οποίος με τη θυσία Του μας τακτοποίησε με το Θεό και μας καλεί να πιστέψουμε για να πάρουμε σωτηρία. Αυτή προσφέρεται δωρεάν χωρίς κανένα αντάλλαγμα, παρά μόνο με την αναγνώριση και τη βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητας και ενοχής του ανθρώπου και της ανικανότητάς του να σωθεί μόνος του και δια της πίστης».
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «Αυτός που δεν δικαιώνεται με τα έργα αλλά με την πίστη, έχει καύχημα προς τον Θεό, ότι χωρίς έργα, ενώ ήταν μυριάδες φορές υπεύθυνος, ο Θεός όχι μόνο τον απάλλαξε από την κόλαση, αλλά και τον έκανε δίκαιο-σωσμένο».
Η σωτηρία, λοιπόν, η αναγέννηση, η άνωθεν γέννηση, είναι προσωπική υπόθεση. Ο μακαριστός πρώην Σεβ. Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Ειρηναίος, στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του λέει: «Το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι η προσωπική αναγέννησή μας, η δυνατότητα να αναγεννηθούμε, να γίνουμε νέοι άνθρωποι και αναγεννημένοι».
Η ζωή μετά την αναγέννηση του ανθρώπου είναι μια ζωή γεμάτη από τον καρπό του Αγίου Πνεύματος: «Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστοήθεια, αγαθοσύνη, πίστη, πραότητα, εγκράτεια» (Γαλ. 5:22).
Είναι, λοιπόν, μεγάλη ανάγκη ο σύγχρονος ταλαιπωρημένος άνθρωπος να αναγεννηθεί. Να ζητήσει ταπεινά με μετάνοια και πίστη ο Θεός να τον αναγεννήσει, να τον κάνει έναν καινούργιο άνθρωπο, να έρθει στη ζωή του μια ριζική, θαυμαστή και ολοκληρωτική αλλαγή.
Μιχάλης Κανταρτζής
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2022
OΛA ΔYNATA ME THN ΠPOΣEYXH
Νιώθω Τον Θεό Κοντά Μου
(Διασκευή από το περιοδικό Ζωή)
Πόσο Σήμερα επισκεπτόμαστε το Αντιλεπρικό Σταθμό Αγίας Βαρβάρας. Σε κάποιο μικρό σπιτάκι συναντούμε τον κ. Γεωργίου. Έχει κάμει 7-8 σοβαρές εγχειρήσεις. Πολλές φορές είχε φτάσει στο χείλος του θανάτου, αλλά θαυματουργικά είχε γλιτώσει. Πριν ένα χρόνο έκανε για δεύτερη φορά εγχείρηση στομάχου με τοπική νάρκωση, γιατί ο εξαντλημένος ο οργανισμός του δεν θ’ άντεχε καθολική νάρκωση.
Επειδή το ένα του μάτι παρουσίασε επικίνδυνη βλάβη, αφαιρέθηκε τελείως και δυστυχώς επηρεάστηκε και το άλλο, μ’ αποτέλεσμα να βλέπει πολύ αμυδρά.
Ο ηρωικός αυτός άνθρωπος ζει ήρεμα, καρτερικά το δράμα του και διηγείται τα θαυμάσια που έκαμε ο Θεός στη ζωή του. Άρρωστοι, γιατροί, νοσοκόμες μιλούν για την ηρωική καρτερία του, την εξαίρετη υπομονή του. Αντιμετωπίζει χριστιανικά τα πολλά σωματικά του βάσανα. Ακούστε τι λέει ένας λεπρός, τυφλός, με πόνους σ’ όλο το κορμί του:
«Εγώ, παιδιά μου, είμαι ένας αμαρτωλός. Μπορώ όμως να σας βεβαιώσω κάτι. Από τότε που γνώρισα εδώ μέσα το Χριστό, από τότε που εξομολογήθηκα και κοινώνησα των αχράντων Μυστηρίων, η ζωή μου έγινε μια σειρά από θαύματα. Είδα μυστηρίως, ότι στη ζωή μου έγιναν μια σειρά από θαύματα. Είδα το θάνατο πολλές φορές να με πλησιάζει, αλλά δεν φοβήθηκα καθόλου. Και όταν τελευταία μου είπαν ότι θα χάσω και το άλλο μάτι μου, είπα μέσα μου «ας γίνει το θέλημα του Κυρίου, του Χριστού μου». Εγώ νιώθω το Θεό κοντά μου, δίπλα μου. Αυτός μου χαρίζει δύναμη, χαρά, αισιοδοξία. Δοξολογώ μέρα νύχτα το Θεό για τα πολλά Του δώρα».
Ποιος τα λέγει αυτά; Ένας λεπρός, ένας τυφλός, ένας πολυπονεμένος άνθρωπος. Ποιο το μυστικό της ψυχραιμίας του; Η χριστιανική πίστη, η θεία κοινωνία, η συνομιλία του με το Χριστό!
(«Σ’ ευχαριστώ για τον πόνο», Θεόδωρος Κ. Βγόντζας, σελ. 120-121)
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2022
ΠΕΡΙ TOY ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Το Άγιο Πνεύμα Σώζει, Ελευθερώνει Και Θεραπεύει
Η καρδιά της διακονίας του Ιησού Χριστού, ήταν τα σημεία και τα θαύματα.
Η διακονία του Ιησού Χριστού που περιλάμβανε θαυματουργικά σημεία, βασιζόταν στη σχέση Του με το Άγιο Πνεύμα, την πηγή της θείας δημιουργικότητας. Οι μαθητές, ο πυρήνας της πρώτης Εκκλησίας, ενδυναμώθηκαν για να εργαστούν στο ίδιο έργο που εργάστηκε ο Ιησούς Χριστός. Το αποτέλεσμα ήταν τα σημεία που συναντά κανείς σε όλο το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων. Υπάρχει μια στενή σχέση ανάμεσα στα θαύματα αυτά και στην αύξηση της πρώτης Εκκλησίας. Η Εκκλησία αυξανόταν κάθε φορά που κήρυτταν το Ευαγγέλιο, ενώ τα θαύματα επιβεβαίωναν τον λόγο του κηρύγματος. Οι δραστηριότητες της Εκκλησίας έδειχναν τη θεία συμμετοχή στις υπερφυσικές δυνάμεις του Αγίου Πνεύματος.
Οι πιστοί έπαιρναν οδηγία με υπερφυσικούς τρόπους, όπως οράματα, επισκέψεις αγγέλων, προφητείες και άλλες θείες αποκαλύψεις. Όταν υπήρχε η παρουσία δύναμης, σημεία και θαυμαστά συνέβαιναν. Τα σημεία και τα θαύματα συνέβαιναν συχνά σαν μαρτυρία για το έργο των μαθητών και για το μήνυμα του Ευαγγελίου. Ήταν και είναι το σύμβολο της ευσπλαχνίας του Θεού απέναντι στους ανθρώπους.
Η μεγαλύτερη δύναμη του σύμπαντος, το Άγιο Πνεύμα, έδειχνε την αγάπη Του και τη δύναμή Του με το να σώζει από την αμαρτία πολλούς ανθρώπους, να ελευθερώνει από τα πάθη και να θεραπεύει από όλες τις αρρώστιες. Η δύναμη του Αγίου Πνεύματος, που έκανε τα θαύματα στην πρώτη Εκκλησία, είναι η ίδια δύναμη σήμερα και πάντοτε. Το Άγιο Πνεύμα θέλει και μπορεί να εργαστεί και στις μέρες μας με την ίδια δύναμη και αγάπη, όταν βέβαια βρεθούν οι πιστοί εκείνοι που θα πιστέψουν σ’ αυτήν την αλήθεια.
Μιχάλης Κανταρτζής
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2022
«Για ποιό λόγο στην Βάπτιση του Κυρίου άνοιξαν οι ουρανοί;
Για να μάθεις, ότι κάτι τέτοιο γίνεται, όταν κι εσύ βαπτίζεσαι.
Ο Θεός σε καλεί προς την άνω Πατρίδα.
Σε πείθει, ότι τίποτε κοινό δεν έχεις προς το χώμα».
Ιερός Χρυσόστομος