Του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.
Σήμερα η πανήγυρις είναι τα Θεοφάνια, δηλαδή η Γέννηση. Διότι λέγονται και τα δύο, επειδή για ένα και το αυτό πράγμα υπάρχουν και τα δύο ονόματα. Διότι ο Θεός φανερώθηκε στους ανθρώπους με τη γέννηση. Και υπήρχε μεν πριν, και υπήρχε πάντοτε, προερχόμενος από αυτόν που πάντοτε υπήρχε, πάνω από κάθε αιτία και λογική (επειδή δεν υπήρχε λόγος ανώτερος από το Λόγο), αλλά μετά πήρε σώμα για χάρη μας, για να μας χαρίσει την ευτυχισμένη ύπαρξη, Εκείνος ο οποίος μας έδωσε την ύπαρξη, ή, καλύτερα, για να μας επαναφέρει με τη σάρκωσή του στην ευτυχισμένη ύπαρξη από την οποίαν είχαμε απομακρυνθεί εξαιτίας της κακίας μας. Και στην μεν εμφάνιση δίνεται το όνομα Θεοφάνια, στη γέννηση, Γενέθλια.
Αυτό είναι για μας το νόημα της πανηγύρεως και αυτό εορτάζουμε σήμερα: Τον ερχομό του Θεού στους ανθρώπους, για να έλθουμε να μείνουμε κοντά στο Θεό, ή για να επανέλθουμε (διότι έτσι νομίζω ότι είναι σωστότερο να λεχθεί), για να ενδυθούμε τον νέον άνθρωπο, αφού εγκαταλείψουμε τον παλαιό. Και όπως έχουμε πεθάνει μαζί με τον Αδάμ, έτσι ας ζήσουμε μαζί με τον Χριστό. Ας γεννηθούμε μαζί του, ας συσταυρωθούμε και ας ταφούμε μαζί του, για ν’ αναστηθούμε με την ανάστασή του. Διότι πρέπει να υπομείνω την αντίστροφη πορεία, η οποία οδηγεί στο αγαθό. Και όπως από τα πιο ευχάριστα ήλθαν τα δυσάρεστα, έτσι και από τα δυσάρεστα να επανέλθουν τα πιο ευχάριστα. «Διότι εκεί που αυξήθηκε σημαντικά η αμαρτία, εκεί δόθηκε πλουσιοπάροχα και η χάρη». Και αν η γεύση έφερε την καταδίκη, δεν δικαίωσε, περισσότερο το πάθος του Χριστού;
Ας εορτάσουμε επομένως όχι με δημόσιες πανηγύρεις, αλλά με τρόπο θεϊκό. Όχι με τρόπο κοσμικό, αλλά με τρόπο υπερκόσμιο. Όχι τα δικά μας, αλλά περισσότερο τα του Κυρίου. Όχι τα σχετικά με την ασθένεια, αλλά τα σχετικά με τη θεραπεία. Όχι τα της δημιουργίας, αλλά τα της αναδημιουργίας…
Το παραπάνω κείμενο είναι από το έργου του Αγίου Γρηγορίου «Λόγος εις τα Θεοφάνια» που τόσο καταπληκτικά, αλλά και πολύ απλά, παρουσιάζει το έργο της Θείας Οικονομίας, του σχεδίου δηλαδή του Θεού για ολόκληρη την ανθρωπότητα που εγκατέλειψε τον Θεό, όλοι εμείς σήμερα-στο παρελθόν-και στο μέλλον. Ο Θεός μας θέλει μαζί Του. Έκανε τα πάντα να μας πείσει για την αγάπη Του. Γεννήθηκε από Παρθένο κατά τις προφητείες-υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, σήμερα βαπτίζεται στον Ιορδάνη ποταμό και φανερώνεται η Αγία Τριάδα: ο Πατήρ παρών παρουσιάζει τον Υιό: «Εσύ είσαι ο αγαπημένος μου Υιός, εσύ είσαι ο εκλεκτός Μου», ο Υιός Θεάνθρωπος παρών βαπτίζεται από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και το Πνεύμα το Άγιο παρών «εν είδη περιστεράς».
Ένας είναι ο σκοπός, όπως αναφέρει παραπάνω ο Άγιος, να μας επαναφέρει με τη έλευσή Του στην ευτυχισμένη ύπαρξη από την οποίαν είχαμε απομακρυνθεί εξαιτίας της κακίας μας.
Ο Ευαγγελιστής της αγάπης Ιωάννης τονίζει: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάν. 3:16). Ζωή αιώνια θέλει για κάθε έναν από εμάς ο Κύριος.
«Ελάτε σ’ εμένα όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι, κι εγώ θα σας ξεκουράσω», αναφέρει τα λόγια του Χριστού προς τους ακούοντες ο Ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. 11:28). Και μας καλεί: Ελάτε! Φωνάζει ο Πατέρας στα παιδιά Του που έφυγαν από κοντά Του: ελάτε!
Και η Εκκλησία, ανταποκρινόμενη στην αγάπη του Θεού, λέει: Βασιλεύ Ουράνιε (προσευχή στο Άγιο Πνεύμα) … ελθέ και σκήνωσον εν ημίν (έλα και κατασκήνωσε μέσα μας). Και αλλού: Παναγία Τριάς (προσευχή στην Αγία Τριάδα) … Άγιε επίσκεψε (πάλι λέει έλα).
Στο ξεκίνημα, στην αρχή του 2026, ας βάλουμε μια νέα αρχή στη ζωή μας: ας συμφωνήσουμε με τον Θεό που μας θέλει μαζί Του, και μαζί με όλη την Εκκλησία, ας λέμε: Έλα Κύριε, γεννηθήτω το θέλημά Σου. Και τότε, η χάρις του Ιησού Χριστού, και η αγάπη του Θεού, και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος θα είναι μαζί μας. Αμήν!» (Β΄ Κορινθίους 13:13).
Κ. Γεννάδης