«Και ιδών αυτόν εσπλαχνίσθη» (Λουκάς 10:33)
Βρισκόμαστε στη γνωστή παραβολή του Χριστού, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Σ΄ αυτήν, ένας ταξιδιώτης φεύγει από την Ιερουσαλήμ, την πόλη του Θεού, για να πάει στην Ιεριχώ, μια πόλη υπό κατάρα (βλ. Ιησούς του Ναυή, 6:26), που συμβόλιζε δηλαδή έναν τόπο μακριά από την παρουσία του Θεού. Γι’ αυτό ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέει ότι αυτό το ταξίδι απεικόνιζε την κάθοδο του ανθρώπου προς την αμαρτία. Φυσικό επακόλουθο λοιπόν να πέσει σε ληστές που τον κακοποίησαν, τον ξεγύμνωσαν και τον άφησαν μισοπεθαμένο. Ούτε ο Λευίτης ούτε ο ιερέας που τυχαία περνούσαν από κει νοιάστηκαν γι’ αυτόν, αλλά με πλήρη αδιαφορία τον προσπέρασαν. Και τώρα περνάει ο Σαμαρείτης, που για μας είναι ο Χριστός, ο καλός Σαμαρείτης ο οποίος ήρθε ακριβώς εκεί που βρισκόταν ο μισοπεθαμένος ταξιδιώτης.
Είναι συγκλονιστικό ότι είναι ο Χριστός, αυτός που έρχεται και μας βρίσκει και όχι εμείς Αυτόν. Έρχεται και μας βρίσκει, μάλιστα, μέσα στον τόπο της δικής μας πτώσεως. Εκεί που εμείς τα κάναμε θάλασσα, εκεί που δεν τα καταφέραμε, που αποτύχαμε, που πέσαμε, που αμαρτήσαμε. Και γίνεται Σαμαρείτης για μας που αμαρτήσαμε και απομακρυνθήκαμε απ’ Αυτόν, για μας που δεν το αξίζαμε. Και μας σώζει, παίρνοντας τις δικές μας αμαρτίες (αστοχίες, λάθη) πάνω στο σταυρό, πεθαίνοντας για τη δική μας λύτρωση. Και μας χαρίζει αιώνια ζωή, αρκεί να τον πιστέψουμε, αρκεί να τον δεχτούμε Κύριο και Σωτήρα στη ζωή μας. Κι όλα αυτά για έναν και μόνο λόγο: επειδή μας αγάπησε. «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο τον Μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ΄ Αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάννης 3:16).
Το πόσο μας αγαπάει το βλέπουμε και στην παραβολή αυτή. Γιατί το πρώτο πράγμα που έκανε ο Σαμαρείτης, το πρώτο πράγμα όταν είδε τον μισοπεθαμένο ταξιδιώτη, ήταν να τον σπλαχνισθεί. «Και ιδών αυτόν εσπλαχνίσθη». Δεν είπε: «Γιατί έφυγες απ’ την Ιερουσαλήμ; Γιατί απομακρύνθηκες απ’ την πόλη του Θεού;» Δεν του λέει τίποτα για το λάθος του. Γιατί ο Χριστός δεν βλέπει την αμαρτία. Βλέπει την τραγωδία που προήλθε από την αμαρτία. Και σπλαχνίζεται τον άνθρωπο. Σπλαχνίζεται τον αμαρτωλό. Τι σημαίνει «σπλαχνίστηκε»; Σημαίνει πόνεσε. Ο Χριστός, όταν σε είδε, πόνεσε. Κάθε φορά που μας βλέπει εξαγριωμένους, να παραφερόμαστε, να κακολογούμε, μας βλέπει γυμνούς και μισοπεθαμένους και πονάει. Κάθε φορά που μας βλέπει να αμφισβητούμε την αγάπη Του, μας βλέπει πληγωμένους και τραυματισμένους και πονάει. Σπλαχνίζεται και πονάει. Δεν σκληραίνει. Όταν εγώ σε δω να αμαρτάνεις ή εσύ με βλέπεις να αμαρτάνω, ούτε εγώ ούτε εσύ πονάμε ο ένας για τον άλλο. Ας είμαστε ειλικρινείς.
Μόνον ο Χριστός μας σπλαχνίζεται και μας πονάει όταν μας βλέπει πληγωμένους και μισοπεθαμένους από την αμαρτία. Και είναι αυτός ο μόνος καλός Σαμαρείτης, ο μόνος Σωτήρας, που το όνομά Του είναι μεγαλύτερο από κάθε άλλο όνομα, μεγαλύτερο και από τον θάνατο. Ο Μόνος που χαρίζει στον άνθρωπο την πραγματική ειρήνη και την αιώνια ζωή.
Σήμερα άνοιξε την καρδιά σου με μετάνοια και πίστη, και κάλεσε τον Χριστό να έρθει στη ζωή σου. Αυτός θα γίνει ο Σωτήρας και ο Κύριος της ζωής σου αιώνια. Γιατί σε αγαπάει. Γιατί σε σπλαχνίζεται και πονάει για σένα, σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεσαι, ό,τι κι αν έχεις κάνει. Στρέψου σ΄ Αυτόν, κάλεσε Αυτόν και Αυτός θα σου αποκαλύψει την αγάπη Του και τη σωτηρία Του στη ζωή σου. Έτσι έγινε στη ζωή όλων των Αγίων της Εκκλησίας μας. Γι’ αυτό γεννήθηκε ο Χριστός από την Παρθένο Μαρία (Χριστού-γεννα), ώστε να δώσει την δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο να γίνει Άγιος, όπως Αυτός είναι Άγιος. Δόξα στο όνομα της Αγίας Τριάδος!
Ι. Κανταρτζής